Ягона Китобе, ки ба ҳар як эҳтиёҷи мо мувофиқ аст
Дар охири Инҷили худ, Юҳанно навишт:
Ва боз бисёр чизҳои дигаре ҳаст, ки Исо кард, ки агар онҳо як ба як навишта мешуданд, гумон мекунам, ки худи ҷаҳон ҳам наметавонист китобҳоеро, ки навишта мешуданд, дар бар гирад (Юҳанно 21:25 NKJV).
Тасаввур кунед, ки агар ҳамаи корҳое, ки Исо карда буд, навишта мешуданд. На танҳо хонаи шумо пур аз китобҳо мешуд, ки шумо эҳтимол ҳеҷ гоҳ онҳоро намехондед, балки ҳар як хона дар ҳар як кишвар низ пур мешуд ва ҳеҷ такроре намебуд.
Чӣ қадар хастакунанда мебуд, агар аз мо талаб мешуд, ки ҳамаи онҳоро хонем ва омӯзем! Сулаймон инро кайҳо дарк карда буд ва навишт:
Писарам, аз инҳо панд гир. Аз сохтани китобҳои бисёр интиҳо нест, ва омӯзиши бисёр ҷисмро хаста мекунад (Воиз 12:12).
Аз тарафи дигар, чаро Худо ба мо танҳо як рисолае надод, ки дар чанд дақиқа ҳама чизеро, ки мо бояд донем, ба мо мегуфт? Ӯ бисёр чизҳои бештар аз ин гуфтанӣ дошт! Китобе, ки Ӯ ба мо додааст, комилан мувофиқ аст, ки таваҷҷӯҳи моро барои як умр ҷалб кунад ва нигоҳ дорад, вале он қадар калон нест, ки бори гарон бошад – аз ҷиҳати ҷисмонӣ, эмотсионалӣ ё зеҳнӣ.
Мо бояд омӯзем, то худро ба Худо писандида нишон диҳем, коргаре, ки аз кори нимкора шарм намедорад (2 Тимотиюс 2:15). Фестус кӯшиш кард, ки Павлусро девона эълон кунад, зеро ӯ Китоби Муқаддасро бисёр омӯхта буд, аммо ӯ девона набуд – ӯ суханони ҳақиқат ва ҳушёриро мегуфт (Аъмол 26:24-25).
Ҷалоли Худо дар пинҳон кардани чизе аст, аммо ҷалоли подшоҳон дар ҷустуҷӯи чизе аст (Масалҳо 25:2).
Эй Худованд, мо ҳеҷ гоҳ аз Ту хаста намешавем; Ин ғизои нав ва зинда метавонад хоҳиши дилҳои моро қонеъ гардонад, зеро ҳаёт дар хуни Туст.
Барои ёфтани ҳар умеди ҷалоли бадастомада, ҳар сухани гаронбаҳо иҷрошуда, Ва комилан ба даст овардани симои Худованди мо. — Мэри Боули Питерс
