Эй муқаддас,
Гумон мекунам, ки ҷавоби оддӣ ин аст, ки танҳо Худои муборак ҳақ дорад китобҳоро ба Каломи муқаддаси Худ дохил кунад. Ин китобҳое, ки шумо зери суол мегузоред, китобҳои илҳомбахш нестанд. Ҷолиб он аст, ки онҳо аз ҷониби раввинҳои яҳудӣ ҳамчун илҳомбахш эътироф нашудаанд. Дар онҳо низ зиддиятҳои зиёд мавҷуданд. Худованд Исо ҳеҷ гоҳ аз он иқтибос наовардааст, на ҳамчунин ягон нависандаи Аҳди Ҷадид. Онҳо метавонанд баъзе таълимоти ахлоқӣ ё арзиши таърихӣ дошта бошанд, аммо онҳо илҳомбахш нестанд.
Ман мефаҳмам, ки чӣ тавр ошуфтагӣ ба миён меояд, вақте ки ба касе дар бораи китобҳои муайяне, ки дар баъзе версияҳои (ба истилоҳ доираҳои масеҳӣ) дохил карда шудаанд ва дар дигарҳо не, гуфта мешавад.
Бо ёрии Худованд, ман мехоҳам инҳоро пешниҳод кунам:
Ин китоби мушаххаси «Сирах» дар байни солҳои 200 ва 175 пеш аз милод аз ҷониби Исо, писари Элеазар, писари Сирах ба забони ибрӣ навишта шуда буд ва чанде пас аз соли 132 пеш аз милод аз ҷониби набераи муаллиф ба забони юнонӣ тарҷума шудааст.
Ин китоб муаррифӣ шудааст, ва ман иқтибос меорам, «бо истифода аз маҳорат;» дар муқоиса, каломи Худо аз ҷониби Худо нафас кашида шуда буд ва зери қудрати Рӯҳи Муқаддас гуфта ва сабт шудааст (2 Петрус 1:21)
Байни «Сирах» ва Библия зиддиятҳои зиёд мавҷуданд. Масалан,
«Бадӣ кардани мард беҳтар аз занест, ки некӣ мекунад; зан аст, ки шарм ва расвоӣ меорад» (Сирах 42:14)
«Аз зан оғози гуноҳ омад, ва ба воситаи ӯ ҳамаи мо мемирем» (Сирах 25:24)
инҳоро бо Румиён 5:12 муқоиса кунед. Ниҳоят,
«Чӣ тавре ки об оташи алангагирифтаро хомӯш мекунад, ҳамин тавр садақа гуноҳро кафорат медиҳад» (Сирах 3:30)
бо Эфсӯсиён 2:8,9 муқоиса кунед.
Баъзеҳо пешниҳод мекунанд, ки навиштаҳои Сирах аз ҷиҳати ахлоқӣ бой ҳастанд ва аз ин рӯ онро бо Масалҳо муқоиса мекунанд. Даъвои илҳомбахш будани китоб аз сабаби арзиши бузурги ахлоқии он як равиши хатарнок аст. Ҳама динҳои дурӯғин дар бораи ахлоқи нек мавъиза мекунанд ва навиштаҳо доранд.
Ниҳоят, ман пешниҳод мекунам, ки вақте Сирах навишта шуда буд, баъзеҳо ба навиштаҳои ӯ ҳамчун таърихшинос ва дар баъзе мавридҳо ба навиштаҳои ахлоқии ӯ ишора карданд, аммо ҳеҷ гоҳ ҳамчун китоби аз ҷониби Худо илҳомбахш. Дар Еҳушаъ 10:13 мо дар бораи китоби Ёшер на ҳамчун илҳомбахши илоҳӣ, балки ҳамчун истиноди таърихӣ барои нишон додани корҳои аҷиби Худо мехонем.
