Ошкор шудани БАРРА
Барра сазовор аст! Барра дар тамоми Навиштаҳо зикр шудааст – на камтар аз 28 маротиба танҳо дар Ваҳй! Дар он китоби охирини Библия мо мебинем, ки Барра сазовори ибодати мост, зеро Ӯ кист ва чӣ кор кардааст!
Барраро ибодат кунед
Яке аз мавзӯъҳои асосии китоби Ваҳй ин аст, ки танҳо Худо бояд ибодат карда шавад. Бутпарастӣ, ибодати девҳо ва ашёи сангӣ, тиллоӣ ё нуқрагӣ маҳкум карда мешавад (9:20). Ҷанге, ки дар он китоб тасвир шудааст, ҷанги байни Барра ва Ҳайвон аст, ки худаш аз сокинони замин ибодатро талаб мекунад (13:4,12,15, 14:9,11, 16:2). Кӣ ибодат карда мешавад: Худо ва Барраи Ӯ ё Аждаҳо ва Ҳайвони ӯ? Барра сазовори тамоми ибодат аст, ки танҳо ба худи Худо мувофиқ аст.
Ин мавзӯъ дар Ваҳй таъкид шудааст. Дар ду маврид Юҳанно барои ибодати фаришта афтод (19:9-10, 22:8-9). Ҳар ду маротиба фаришта эътироз кард ва гуфт, ки ӯ танҳо як «хизматгор»-и дигари Худост. Сипас фармон дода шуд, ки ҳатто ҳоло садо медиҳад: «Худоро ибодат кунед!» Таълим равшан аст: танҳо Худо бояд ибодат карда шавад! Танҳо Шахсиятҳои илоҳӣ, аз ҷумла Барра, сазовори ибодат ҳастанд. Дар Ваҳй 5:13 ва 7:10 мо мебинем, ки Худо ва Барра якҷоя ибодат карда мешаванд.
Сазовории Барра ҳам дар шахсияти Ӯ ва ҳам дар кори Ӯст. Кори Ӯ дар Ваҳй 5:9 зикр шудааст ва мустақиман ба кори наҷотбахши Ӯ, яъне Барраи забҳшуда, алоқаманд аст. Аммо, кори наҷоти Ӯ бо он ки Ӯ кист, зич алоқаманд аст, зеро он ба шахсияти Ӯ вобаста аст. Барра танҳо аз он сабаб метавонист наҷот диҳад, ки Ӯ кист – Писари илоҳии Худо, ки инсон шуд.
Сазовории Барра дар комилиятҳои шахсияти Ӯст. Барра сазовор аст, зеро Ӯ илоҳӣ аст: Ӯ Худо, Писари Худост (2:18). Илоҳияти Ӯ бо унвонҳое, ки дар Ваҳй ба Ӯ дода шудаанд, тасдиқ карда мешавад. Унвонҳои «Алфа ва Омега, Ибтидо ва Инҷом, Аввал ва Охир» мустақиман ба Исо нисбат дода мешаванд (22:13 NKJV; нигаред ба 1:8,17). Ӯ «то абад зинда аст» (1:18) ва «Он ки ҳаст, ва буд, ва хоҳад омад, Қодири Мутлақ» (ояти 8). Ин ба Барра табиати худи Яҳуваро нисбат медиҳад: «МАН ҲАСТАМ, КИ ҲАСТАМ» (Хуруҷ 3:14; Юҳанно 8:58-ро баррасӣ кунед).
Барра дар табиати Худованд шарик аст. Ӯ, ҳамроҳ бо Падар ва Рӯҳ, Яҳува аст, ки инро унвони «Аввал ва Охир» дар Аҳди Қадим тасдиқ мекунад. Ишаъё 41:4-ро бихонед:
Ман, Худованд, аввал ҳастам; ва бо охирин Ман Ӯ ҳастам.
Боз:
Ман Аввал ҳастам ва Ман Охир ҳастам; ба ҷуз Ман Худое нест (Ишаъё 44:6; нигаред ба Ишаъё 48:12).
Барра дар ин ягонагии табиати илоҳӣ шарик аст, ва Ӯ ибодати фариштагон ва пайравони Худро ҳамчун касе, ки сазовори ибодатест, ки танҳо ба Худо тааллуқ дорад, мегирад.
Барраи наҷотбахш
Сазовории Барра, Худованд Исо, инчунин дар кори наҷотбахши Ӯст. Ӯ Барраи Худост, «ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорад» (Юҳанно 1:29).
Ту сазовор ҳастӣ, зеро Ту забҳ шудӣ ва моро бо хуни Худ аз ҳар қабила ва забон ва қавм ва миллат ба Худо наҷот додӣ (Ваҳй 5:9).
Мо мебинем, ки Барра сазовор аст, зеро Ӯ моро бо хуни Худ харидааст. 1 Петрус 1:18-20 ба мо хотиррасон мекунад
ки шумо бо чизҳои фаношаванда, мисли нуқра ё тилло, аз рафтори бемақсади худ, ки аз падаронатон ба мерос гирифтаед, наҷот наёфтаед, балки бо хуни гаронбаҳои Масеҳ, ҳамчун баррае беайб ва бедоғ. Ӯ дар ҳақиқат пеш аз бунёди ҷаҳон пешбинӣ шуда буд, аммо дар ин замонҳои охир барои шумо зоҳир шуд.
Ӯ моро бо хуни гаронбаҳои Худ аз бозори ғуломии гуноҳ харидааст! Мо акнун аз они худ нестем, балки аз они Ӯ ҳастем (1 Қӯринтиён 6:19-20).
Ӯ инчунин ба мо таълим додааст, ки мо подшоҳон ва коҳинон барои Худои худ ҳастем. Ба сабаби кори анҷомёфтаи Барраи Худо мо бо Худои худ оштӣ карда шудаем, ки барои ҳузури Ӯ мувофиқ гардонида шудаем! Павлус инро дар Румиён 5:1-2 вақте ки навишт, тавзеҳ дод,
Пас, азбаски мо ба воситаи имон сафед карда шудаем, бо Худо ба воситаи Худованди мо Исои Масеҳ сулҳ дорем, ки ба воситаи Ӯ мо низ ба воситаи имон ба ин файз, ки дар он истодаем, дастрасӣ дорем ва дар умеди ҷалоли Худо шодӣ мекунем.
Ҳоло бо имон мо метавонем ҷалоли Худоро, ки дар чеҳраи Худованд Исо медурахшад, бубинем ва ба он умед дорем, ки имон ба дидан роҳ медиҳад.
Ҳамчун подшоҳии коҳинон мо аллакай метавонем қурбониҳои рӯҳонии ситоишро ба Барра ва ба Падар пешкаш кунем (Ибриён 13:15; 1 Петрус 2:5). Оё тааҷҷубовар аст, ки мо метавонем эълон кунем: «Барра сазовор аст!»
Барраи ҷангӣ
Барра дар маркази саҳнаҳои доварӣ дар китоби Ваҳй қарор дорад, ки дар он ҷо мо Ӯро ҳамчун Барраи ҷангӣ мебинем. Дар ин назар Барра шохдор аст – бо ҳафт шох (5:6). Шохҳо рамзи қудрати комил, қудрати мутлақ мебошанд. Барра инчунин ҳамчун Шер (5:5) тасвир шудааст, ҳайвони пурқуввате, ки метавонад душмани худро мағлуб ва нобуд кунад. Барраи шохдор паёми рӯҳбаландкунандаи Масеҳи тавоно, Подшоҳи пурқудратро, ки бар миллатҳо ҳукмронӣ хоҳад кард, мегирад (Ҳастӣ 49:9-10).
Ҳатто хуни Барра дар китоби Ваҳй ҳамчун ифодаи қатъии қудрати Худои Қодири Мутлақ фаҳмида мешавад. Ин рамзи заъф нест. Салиб ифодаи муҳаббати Худо (1:5) ва қудрати Ӯст (5:6). Барра Худованд Исои Масеҳ ҳамчун Ғолиб тавассути салиб аст. Ӯ қудрати Худро тавассути рехтани хуни Худ ифода мекунад.
Салиб пирӯзии Худо бар Шайтон буд. Дар ҳоле ки Шайтон ҳамчун айбдоркунандаи қавми Худо бо ишора ба либосҳои ифлоси онҳо (Закарё 3:1-10) меистад, кори Барра дар салиб ӯро мағлуб мекунад. Овоз дар осмон эълон кард, ки «наҷот ва қудрат ва подшоҳии Худои мо ва ҳокимияти Масеҳи Ӯ» омадааст, вақте ки онҳо Шайтонро «тавассути хуни Барра» мағлуб карданд (Ваҳй 12:10-11). Ҷанг бурда шуд; он дар забҳи Барра бурда шуд. Ин заъф набуд; ин пирӯзӣ буд. Ин қурбонӣ набуд, балки наҷоти пирӯзмандона буд!
Тасвири хашми Барра фавран ба назари мо номуносиб менамояд. Барра як шахсияти мулоим аст, ки бегуноҳии ӯ хеле равшан аст. Кӣ аз барра метарсад? Аммо ин Барра шохдор, пурқудрат ва одилона аст. Ӯ довари одилона аст. Хашми Ӯ бар онҳое, ки бар зидди қавми Ӯ ҷанг мекунанд, бар онҳое, ки ҳайвонро ибодат мекунанд, рехта хоҳад шуд. Шахсоне, ки аз гуноҳи худ тавба намекунанд (9:20-21), Худоро ҷалол намедиҳанд (16:9) ва аз паси Барра намераванд (14:4), хашми ин Барраи пурқудрат ва пирӯзмандонаро хоҳанд кашид. Ин «хашми Барра» аст (6:16), ки бар сокинони саркаши замин рехта мешавад. Хашми Худо хашми Барра аст, ва «бо адолат доварӣ мекунад ва ҷанг мекунад ... Ӯ худаш ангури хашм ва ғазаби Худои Қодири Мутлақро поймол мекунад» (19:11,15). Ин хашм бар онҳое рехта мешавад, ки Ҳайвонро ибодат мекунанд, дар ҳоле ки Барраро бояд ибодат кунанд (14:9-11).
Барра бар зидди Ҳайвон ҷанг мекунад, ки бар зидди қавми Ӯ, пайравони Ӯ ҷанг мекунад. Ин дар Ваҳй 17:14 ба таври равшан тасвир шудааст. Дар ҳоле ки подшоҳони замин бо Ҳайвон ҷамъ меоянд, то бар зидди Барра ҷанг кунанд, Барра онҳоро мағлуб хоҳад кард, «зеро Ӯ Худованди худоён ва Подшоҳи подшоҳон аст; ва онҳое, ки бо Ӯ ҳастанд, даъватшудагон, интихобшудагон ва пайравони содиқи Ӯ ҳастанд.» Пирӯзии Барра муайян аст, зеро Ӯ «Худованди худоён ва Подшоҳи подшоҳон» аст – унвони илоҳӣ, ки танҳо ба Худо тааллуқ дорад. Барра пирӯз хоҳад шуд, зеро Ӯ Қодири Мутлақ аст, ва Ӯ барои қавми Худ пирӯзиро ба даст хоҳад овард.
Барраи Худо на танҳо қурбонии қурбонӣ, балки Подшоҳи ҳукмрон ва пирӯз аст. Ӯ бо асои оҳанин ҳукмронӣ мекунад, то бадкирдории миллатҳоро ҷазо диҳад ва қавми Худро наҷот диҳад (2:26-27, 19:15). Ӯ Барраи ҷанговарест, ки лашкарҳои осмониро дар ҷанг бар зидди бадӣ роҳбарӣ мекунад. Пирӯзии Ӯ ниҳоӣ аст.
Барраи чӯпонӣ
Тасвири Барра ҳамчун ҷанговар хеле аҷиб аст, аммо тасвири Барра ҳамчун Чӯпоне, ки қавми Худро ба истироҳат ва сулҳ роҳбарӣ мекунад, низ аҷиб аст (1 Петрус 2:25; Ибриён 13:20). Ин тасвири Барра дар Ваҳй 7 дода шудааст, ки дар он Юҳанно издиҳоми бузургеро мебинад, ки ҳеҷ кас наметавонад дар ҳузури тахти Худо ҳисоб кунад. Онҳо Худо ва Барраро ситоиш мекунанд ва либосҳое доранд, ки дар хуни Барра сафед шудаанд. Яке аз бисту чор пирон ҳолати ин муқаддасонро тасвир мекунад, ки онҳо аз ҷониби Барра чӯпонӣ карда мешаванд (7:17). Барра дар маркази тахт аст ва Ӯ «чӯпони онҳо хоҳад буд, Ӯ онҳоро ба чашмаҳои обҳои ҳаёт роҳбарӣ хоҳад кард. Ва Худо ҳар ашкро аз чашмони онҳо пок хоҳад кард.» Дар натиҷа, онҳо ҳеҷ гоҳ гурусна ё ташна нахоҳанд шуд. Ба ҷои ин, онҳо Худоро рӯзу шаб дар маъбади Ӯ хидмат хоҳанд кард, зеро Худо хаймаи Худро бар онҳо паҳн кардааст ва бо онҳо ҳамчун бо қавми Худаш сокин аст.
Эҳтимол дорад, ки тасвири Ваҳй 7:17 аз Забур 23 ва Ҳизқиёл 34:23 гирифта шудааст. Барра касест, ки қавми Худро аз биёбон ба замонҳои тароватбахш тавассути оби зинда роҳбарӣ хоҳад кард. Онҳое, ки ташнаанд, метавонанд ба даъвати Барра, ки оби зинда (Ваҳй 22:17) медиҳад, ки аз тахти Худо ва Барра (22:1) барои онҳо ҷорӣ мешавад, ҷавоб диҳанд.
Қавми Худо пайравони Барра ҳастанд, ки аз шаҳодати Ӯ барои Худо, шаҳодати Ӯ ва сабри Ӯ пайравӣ мекунанд. Ин тасвир дар Ваҳй 14:3-5 ба таври равшан тасвир шудааст. Онҳо бояд пок, бокира ва беайб бошанд; ва онҳо «ҳамчун меваҳои аввалин ба Худо ва Барра пешкаш карда мешаванд.» Муқаддасон дар он рӯз барои ҳамон сабри устувор, ки худи Барраро тавсиф мекард, интихоб ва даъват шудаанд (12:17, 13:10, 17:14). Номҳои онҳо аз бунёди ҷаҳон дар Китоби Ҳаёт навишта шудаанд (13:8).
Масеҳ барои ҳамаи қавми Худ дар ҳама давру замонҳо чӯпон аст. Мо низ бояд аз паси Ӯ равем, ҳатто то ба дараҷаи додани ҳамон шаҳодате, ки Ӯ дод. Пирӯзии Ӯ бояд пирӯзии мо бошад.
