Иродаи Худо
Муаллиф мегӯяд, ки онҳое ҳастанд, ки танҳо худро писанд кардан мехоҳанд. Ин муносибат ба Худованд Исо мухолиф аст, ки «худро писанд накард» (Рум. 15:3). Баръакс, «на ба писанди одамон» тарзе буд, ки Павлуси ҳавворӣ майлеро тавсиф кард, ки ҳаёти ӯро бармеангехт.