Ang mga aklat nina Ezra at Nehemias ay nagbabalik sa atin sa isang kahanga-hangang panahon ng espirituwal na pagbabagong-buhay. Ito ang panahon kung kailan ang isang nalabi ng bayan ng Diyos ay bumalik mula sa pagkabihag sa Babilonia patungo sa lupaing ipinangako ng Diyos sa kanila. Sila ay dumating sa Jerusalem, ang lunsod kung saan pinili ng PANGINOON na manahan ang Kanyang pangalan.
Ang bahay ng Panginoon ay may mahalagang lugar sa buhay ni Haring Hezekias. Nais niyang mamuhay at kumilos bilang isang matuwid na hari para sa Diyos, sa lubos na pagdepende sa Kanyang salita at kalooban. Malaki ang pagkakaiba nito sa pag-uugali ng kanyang amang walang takot sa Diyos na si Ahaz, na “kumuha ng bahagi ng mga kayamanan mula sa"
Si Daniel ay isang tapon na naninirahan sa Babilonia, malayo sa Jerusalem, ang lunsod ng Diyos ng kanyang mga ninuno. Ang Jerusalem ay hindi na ang tirahan ng Diyos sa lupa at ang sentro ng Kanyang pamamahala. Sa paningin ng Diyos, ang Israel ay naging “Lo-Ammi,” na ang ibig sabihin ay “hindi Ko bayan”
