Се маротиба дар Инҷили Юҳанно Худованд дар бораи Худаш ҳамчун Писари Одам, ки баланд бардошта шудааст, сухан мегӯяд. Вақте ки Ӯ баланд бардошта шуд, мо Ӯро ҳамчун Маслубшуда, Қуддус, ки барои мо дар салиб баланд бардошта шуд, медонем. Аммо ин ҳамчунин дар бораи Ӯ ҳамчун Баландбардошташуда, ки ҳоло дар осмон баланд бардошта шудааст, бо ҷалол ва шараф тоҷдор шудааст, сухан мегӯяд!
Дар ояти боло, Ӯ ҳамчун Писари Одам баланд бардошта шудааст, то ба ҳамаи онҳое ки имон доранд, ҳаёти ҷовидонӣ диҳад. Тасвири Аҳди Қадим ин буд, ки Мусо морро дар биёбон баланд бардошт, то ҳамаи онҳое ки ба он мори баландбардошташуда менигаристанд, зинда монанд. Ҳамин тавр имрӯз, ҳаёти ҷовидонӣ барои ҳамаи онҳое ки ба Ӯ менигаранд — ба ибораи дигар, ба Ӯ ва кори анҷомёфтаи Ӯ дар салиб имон доранд, дастрас аст.
Дар Юҳанно 8, Худованд дар бораи он сухан мегӯяд, ки вақте яҳудиён Ӯро баланд бардоранд, он гоҳ хоҳанд донист, ки Ӯ «Ман ҳастам» буд. Дар ҳоле ки мо ҳамчун имондорон имрӯз шодӣ мекунем, ки Худованд Исо «Ман ҳастам»-и бузург аст, ин оят махсусан ба рӯзи ояндае ишора мекунад, ки боқимондаи барқароршудаи яҳудиён ниҳоят Худованд Исоро ҳамчун Масеҳи худ эътироф хоҳанд кард. Ишаъё 53 ба мо иқрори ояндаи онҳоро дар бораи он ки Худованд барои онҳо чӣ азоб кашид, медиҳад.
Ниҳоят, дар Юҳанно 12, Худованд дар бораи Худаш сухан мегӯяд, ки баланд бардошта шудааст, то ҳамаро ба сӯи худ кашад. Ин дар бораи он рӯзи ҷалоли оянда сухан мегӯяд, ки Ӯ маркази ҳама чиз дар осмон ва замин хоҳад буд (ниг. Ишаъё 2:2–4; 11:10, 12).
Як бор Ӯ дар салиб баланд бардошта шуд; ҳоло Ӯ дар ҷалол баланд бардошта шудааст. Ӯ баланд бардошта шуд, то ба ҳамаи онҳое ки ба Ӯ имон доранд, ҳаёти ҷовидонӣ диҳад; Ӯ баланд бардошта шуд, то мо имрӯз, инчунин боқимондаи ояндаи яҳудиён, Ӯро бишносем; ва Ӯ баланд бардошта шуд, бо назардошти он рӯзи оянда, ки ҳама ба сӯи Ӯ кашида хоҳанд шуд, вақте ки ҳама чиз маркази худро дар Худаш хоҳад ёфт.
