Нури ҳаррӯза, 2 Октябр: Зеро кист, ки туро бартарӣ додааст?

Ва нарбуз ҳамаи гуноҳҳои онҳоро бар худ бардошта, ба замини харобазор мебарад; ва он шахс нарбузро дар биёбон сар медиҳад.

Ибодат 16:22

Ба андозае ки шарқ аз ғарб дур аст, ҷиноятҳои моро ба ҳамон андоза аз мо дур кардааст.

Забур 102:12

Дар он айём ва дар он замон, — мегӯяд Худованд, — маъсияти Исроилро ҷустуҷӯ хоҳанд кард, вале нахоҳад буд, ва гуноҳҳои Яҳудоро хоҳанд ҷуст, ва ёфт нахоҳад шуд; зеро онҳоеро, ки боқӣ мегузорам, хоҳам омурзид.

Ирмиё 50:20

Ва Ту ҳамаи гуноҳҳои моро дар қаъри баҳр хоҳӣ андохт.

Мико 7:19

Кист Худое мисли Ту, ки гуноҳро омурзад.

Мико 7:18

Ҳамаамон мисли гӯсфандон гумроҳ будем: ҳар яке ба роҳи худ мерафтем; ва Худованд гуноҳи ҳамаи моро ба гардани Ӯ монд.

Ишаъё 53:6

Ва гуноҳҳои онҳоро бар дӯши Худ хоҳад бардошт. Бинобар ин Ман ба Ӯ дар миёни бузургон ҳиссае хоҳам дод, ва Ӯ ғаниматро бо зӯроварон тақсим хоҳад кард, дар ивази он ки ҷони Худро ба марг таслим намуд, ва аз ҷинояткорон шумурда шуд, ва гуноҳи мардуми бисьёреро бар худ бор кард, ва барои ҷинояткорон шафоат намуд.

Ишаъё 53:11–12

Инак Барраи Худо, ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорад.

Инҷили Юҳанно 1:29

Зеро кист, ки туро бартарӣ додааст? Ва чӣ чизе дорӣ, ки нагирифта бошӣ?

1 ба Қӯринтиён 4:7

Аммо ба файзи Худо он чи ҳастам.

1 ба Қӯринтиён 15:10

Ӯ, бар ҳасби хости Худ, моро ба василаи каломи ростӣ ба дуньё овард.

Яъқуб 1:18

Гап на дар он кас аст, ки майл дорад ва саъю кӯшиш мекунад, балки дар марҳамати Худост.

Нома ба Румиён 9:16

Пас, куҷост он чи боиси болидан бошад? Он тамоман аз байн рафтааст.

Нома ба Румиён 3:27

Ва аз Ӯ шумо дар Исои Масеҳ ҳастед, ки барои мо ҳикмате аз ҷониби Худо, яъне адолат ва қудсият ва кафорат шудааст ... фахркунанда бигзор ба Худованд фахр кунад.

1 ба Қӯринтиён 1:30–31

Шумо ба сабаби хатоҳо ва гуноҳҳои худ як вақте мурда будед. Дар онҳо шумо мувофиқи давраи ин олам ва иродаи мире ки дар ҳаво ҳукмрон аст, яъне он рӯҳе ки ҳоло дар писарони исьён амал мекунад, зиндагӣ мекардед. Дар миёни онҳо ҳамаи мо низ як вақте аз рӯи шаҳавоти ҷисми худ зиндагӣ карда, ҳавасҳои ҷисм ва хаёлотро ба ҷо меовардем ва табиатан, мисли дигарон, фарзандони ғазаб будем.

Нома ба Эфсӯсиён 2:1–3

Аммо пок шудед, аммо қудсият пайдо кардед, аммо сафед шудед ба исми Худованди мо Исои Масеҳ ва ба Рӯҳи Худои мо.

1 ба Қӯринтиён 6:11