Лой ва обҳои чуқур
Маро аз лой берун ор, ва нагузор, ки ғарқ шавам; маро аз онҳое, ки аз ман нафрат доранд, ва аз обҳои чуқур наҷот деҳ. NKJV
Лесли М. Грант
Мо то чӣ андоза ба умқи азоби Худованд Исо, вақте ки Ӯ дар салиби Ҷолҷото қурбонии гуноҳ гардид, дохил мешавем ё мефаҳмем. Дар Аҳди Ҷадид мо чунин ифодаҳои азобро дар вақти салиб кашидани Ӯ намеёбем, ки дар Забур 69 меёбем. Мо аз Аҳди Қадим хеле қарздорем, ки баъзе нишонаҳоро ба андӯҳ ва изтиробе, ки ба ҷони Ӯ сахт фишор меовард, вақте ки Ӯ на танҳо ба таъқиботи талх ва бераҳмонаи одамон, балки ба доварии беисти Худо аз сабаби гуноҳҳои мо дучор мешуд, медиҳад. Дар миёни азобҳои худ ба Худо фарёд зада, Ӯ хоҳиш мекунад, ки аз лой — лойи гуноҳҳои мо, ки барои онҳо мурд, наҷот ёбад. Ӯ инчунин хоҳиш мекунад, ки аз онҳое, ки аз Ӯ нафрат доранд, ва аз обҳои чуқур наҷот ёбад. Албатта, Ӯ бераҳмии шадиди душманони худро, ки Ӯро таъқиб мекарданд, дар ҳамон вақт, ки Худо Ӯро барои гуноҳҳои мо доварӣ мекард, ҳис мекард. Ин доварии Худо буд, ки «обҳои чуқур»-ро ба вуҷуд овард. Мо мехонем, ки Ӯ «дуоҳо ва илтиҷоҳоро бо фарёдҳои пуршиддат ва ашкҳо ба Худои қодир ба наҷот додани Ӯ аз марг пешкаш кард» (Ибр. 5:7), ва Ӯ шунида шуд. Қурбонии Ӯ пурра қабул шуд. Худо Ӯро шунид ва наҷот дод, Ӯро аз мурдагон эҳё кард ва Ӯро дар дасти рости Худ дар ҷалол нишонд. Лойи гуноҳҳои мо ҳеҷ гоҳ наметавонад ба Ӯ даст расонад, зеро Ӯ барои ҳамаи гуноҳҳои мо пурра кафорат кардааст. Онҳое, ки аз Ӯ нафрат доранд, комилан шикаст хӯрданд ва ҳеҷ гоҳ наметавонанд бар Ӯ қудрат дошта бошанд. Ва дар бораи умқи он обҳо чӣ? Ҳарчанд як вақт Ӯ дар онҳо ғарқ шуд, азоби доварии дардноки Худоро бардошт, ин ҳеҷ гоҳ такрор шуда наметавонад. Худованд Исо доварии одилонаи Худоро пурра тамом кардааст ва барои абадият бо ҷалоле мукофотонида шудааст, ки аз ҳар чизи дигар бениҳоят баландтар аст.
