Ҷавонӣ
Подшоҳ Сулаймон гуфтааст, ки падараш вақти худро барои таълим додани ӯ сарф кардааст (Мас. 4:4), ва натиҷа подшоҳе буд, ки падарашро эҳтиром мекард ва ба Худованд хизмат мекард. Баръакси ин дар бораи писари дигари Довуд: Абшолӯм дуруст аст. Китоби Муқаддас ба таври возеҳ таълим медиҳад, ки мо он чиро, ки мекорем, медаравем (Ғал. 6:7-10)