Бо истифода аз аналогияи суқути ҳавопаймо, ин мақола барои имондорони нав роҳнамоӣ пешниҳод мекунад. Он қабул кардани Китоби Муқаддас ҳамчун каломи Худо ва ҷустуҷӯи ҷамъиятро дар бар мегирад.
Худованд Исо ду шогирдро фиристод, то аз деҳаи наздик хари ҷавонеро биёранд, ва акнун, дар иҳотаи издиҳоми бузург, Ӯ оҳиста-оҳиста бо он хар ба сӯи шаҳр мерафт. Як нафар фарёд зад: «Ҳусанно!» Дигаре ҷавоб дод: «Ҳусанно!» – ва баъд дигаре