МасеҳиятИсо: Паёмбар, Коҳин ва Подшоҳ дар нақшаи илоҳии ХудоХудо Писари Худро ба ин ҷаҳон пас аз 4000 соли таърихи инсоният фиристод. Ӯ тавассути батни бокираи модараш Марям, ки дар он аз Рӯҳи Муқаддас ҳомила шуда буд, ба ин ҷаҳон омад. Вақте ки Марям Писари нахустзодаи худро ба дунё овард, Ӯ кӯдаке буд, ки мисли дигарон таваллуд шуда буд, аммо чӣ қадар фарқ дошт (Луқ.-ро хонед.14 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ОилаМуносибатҳои оилавии масеҳӣ бо наздикони имоннаовардаНавиштаҳои Муқаддас дар ин мавзӯъ ба мо бисёр чизҳоро меомӯзонанд, аммо таваҷҷӯҳи ин мақола аз нуқтаи назари имондорон ба муносибатҳои онҳо бо аъзои оилаи ғайриимондор хоҳад буд. Ҳамчун масеҳиён, нигаронии мо метавонад ин бошад: Агар волидони мо ё калонсоле, ки барои мо масъул аст, ба Худованд Исои Масеҳ имон надошта бошанд, чӣ мешавад?14 Ҳадди ақал хондан·Билл Кулкенс
ҚонунҚонуни Худо: Ваҳй, нокомии инсон ва МасеҳДар оғози таърихи инсоният Худо ба ҷуфти аввалини инсонӣ барои некӯаҳволӣ ва хушбахтии онҳо қоидаҳо дод, чунон ки Ӯ аз он вақт инҷониб кардааст. Худованд Худо ҳамеша он чиро, ки некӯст, ба амал меорад, зеро Ӯ некӯст ва Ӯ инро тавассути Каломи Худ мекунад (Иш. 55:8-11)16 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
ДунявиятШиноварӣ ба муқобили ҷараён: Зиндагӣ барои Масеҳ дар фарҳанги дунявӣБифаҳмед, ки чӣ тавр масеҳиён бояд ба муқобили ҷараёнҳои дунявии гуноҳ ва созиш «шино» кунанд. Асбобҳои Шайтон ва хатарҳои мутобиқатро дарк кунед.17 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуоширатИттиҳод: Таълимоти ҳаввориён ва шикастани нонЧор унсури дар бораи Калисои ибтидоӣ зикршуда барои ҳаёти дурусти ҷамъомад ҳатмӣ ё комилан муҳим мебошанд. Онҳо дар таълимоти расулон ва иттиҳод, дар шикастани нон ва дар дуоҳо устуворона давом медоданд. Ҳама чиз бо дуо ва вобастагии ҳақиқӣ ба Худованд нигоҳ дошта мешавад. Аъмол ҷараёни рӯйдодҳоро тасвир мекунад, зеро Худованд17 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
Исои МасеҳИқрор шудан ба Исо ҳамчун Худованд: итоат, наҷот, ягонагӣХудованд Исо ин сухани муҳимро дар охири он чизе, ки одатан Мавъизаи болои кӯҳ номида мешавад, баён кард. Ин изҳорот маънои онро дорад, ки танҳо ду роҳ вуҷуд дорад: ё он чиро, ки Ӯ мегӯяд, иҷро кунед, ё не. Агар мо онро иҷро накунем, ин маънои онро дорад, ки мо Ӯро ҳамчун Худованд эътироф намекунем ва нофармон ҳастем.17 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
МасеҳПешгӯиҳо ва рӯйдодҳои Аҳди Қадим дар бораи таваллуди МасеҳПешгӯиҳои Аҳди Қадим, наслҳои аҷдодӣ ва рӯйдодҳоеро, ки роҳро барои таваллуди Исои Масеҳ омода карданд, омӯзед.17 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
НаҷотФаҳмиши нақшаи Худо: Аз салиби Масеҳ то абадияти ӮҶавоб инҳоро дар бар мегирад: Ба мо кӯмак мекунад, ки чӣ тавр имрӯз барои Ӯ зиндагӣ кунем ва аз ҷалоли ояндаи Худованд Исо ба ҳаяҷон оем. Худи Масеҳ пеш аз фаро расидани ҳолати абадӣ ҳокимияти илоҳиро бар тамоми коинот барқарор хоҳад кард. Салиби Масеҳ Қурбонии Масеҳ дар Ҷолҷото20 Ҳадди ақал хондан·Дирк Бутер
Монанди Масеҳ буданНамунаи тобеъият ва вобастагии Исо ба ХудоҲаёти Исо дар рӯи замин намунаи комили тобеъият ва вобастагӣ ба Худо буд, аз кӯдакӣ то маргаш.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
