НаҷотФаҳмидани раҳмати бепоёни Худо аз офариниш то МасеҳРаҳмати амиқ ва бепоёни Худоро аз ваъдаи аввалини наҷот то сууд кардани музаффаронаи Масеҳ биомӯзед.1 Ҳадди ақал хондан·Роберт Сандеман
НаҷотМулоҳиза дар бораи ҷалол, муҳаббат ва қурбонии абадии МасеҳШаъну шарафи Масеҳ абадиятро пур мекунад, Абадияте, ки буд ва ҳаст; Ва тамоми абадияте, ки хоҳад буд, Бо ҳамди бефанои Ӯ хоҳад дурахшид. Ба Ӯ, ки зинда аст, вале як бор кушта шуд, Ифтихор, қудрат ва ҳамду сано бод, Омин. Ба Ӯ, ки муҳаббати абадии Ӯ он ҷӯйборҳои гаронбаҳои файзро фиристод,1 Ҳадди ақал хондан·Ҷозеф Свейн
НаҷотИсои Масеҳ бо меҳрубонии худ ҷонҳоро аз гуноҳ ва шарм мебардорадИсо бо меҳрубонӣ омад, то ҷони маро бо раҳмат наҷот диҳад. Ва аз қаъри гуноҳу шарм, бо файз Ӯ маро бардошт. Ҳоло ман дар сатҳи баландтар зиндагӣ мекунам, ва бо ҷони худ медонам, ки ин хуб аст. Аммо чӣ тавр ё чаро, ман гуфта наметавонам, Ӯ бояд маро бардошта бошад!1 Ҳадди ақал хондан·Чарлз Ҳ. Габриел
НаҷотЭҳёи Масеҳ: Тасдиқи Худо ба кори ӮЭҳёи Масеҳ барои масеҳият муҳим аст. Бе он, имони мо беҳуда аст ва мо дар гуноҳҳои худ мемонем.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотЧаро Исо омад, то ҳама одамонро, аз ҷумла шуморо имрӯз наҷот диҳадИсо омад, то ҳама одамонро — хуб, диндор, доно ва гумроҳ — наҷот диҳад, зеро ҳар кас аз ҷалоли Худо камӣ мекунад ва ба адолати Ӯ тавассути имон ниёз дорад.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотВаъдаҳои «ҳар кӣ»: Гуноҳ, бахшиш ва ҳаётЧаҳор ояти пурқуввати «ҳар кӣ»-ро омӯзед, ки гуноҳи гуноҳ, бахшиши Масеҳ, ваъдаи ҳаёти ҷовидонӣ ва доварии ниҳоиро ошкор мекунанд.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХуни гаронбаҳои Масеҳ: Наҷот ва ПоксозӣҲафт ҳақиқати Китоби Муқаддасро дар бораи хуни Масеҳ кашф кунед: кафорат, наҷот, поксозӣ, сафедкунӣ, сулҳ ва оштӣ бо Худо.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотФаҳмидани адолати комил ва файзи наҷотбахши ХудоИн шеър адолати комил ва файзи наҷотбахши Худоро, ки тавассути хуни кафоратбахши Исои Масеҳ ошкор шудааст, меомӯзад.1 Ҳадди ақал хондан·Алберт Мидлейн
НаҷотҒалабаи Пирӯзмандонаи Масеҳ: Ғалаба бар гуноҳ ва маргИн суруд дар бораи ғалабаи Исо бар гуноҳ ва марг тавассути қурбонии Ӯ мулоҳиза мекунад. Он ғалабаи Ӯ ва наҷотеро, ки Ӯ ба калисои Худ меорад, ҷашн мегирад.1 Ҳадди ақал хондан·С. Уитлок Ганди
НаҷотҚудрати номи Исо: файз, муҳаббат ва озодӣИн шеър маънои амиқи номи Исоро меомӯзад, ки файз, муҳаббат ва озодии Ӯро ба гунаҳкорони бахшидашуда ошкор мекунад.1 Ҳадди ақал хондан·Мэри Боули
НаҷотИнтихоби ҳаёти ҷовидонӣ: Сарватҳои дунявӣ бар зидди ҷони шумоҲикояи киштии дарёӣ хатари афзалият додани сарватҳои дунявиро бар ҳаёти ҷовидонӣ нишон медиҳад. Исои Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳанда барои наҷот интихоб кунед.1 Ҳадди ақал хондан
НаҷотҲамаи он чизе ки мо будемИюл/августи 2022 — Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» Ҳамаи он чизе ки мо будем Ҳамаи он чизе ки мо будем – гуноҳҳоямон, айбамон, Марги мо ҳама аз они мо буд: Ҳамаи он чизе ки мо ҳастем, аз Ту қарздорем, Эй Худои файз танҳо. Раҳмати Ту моро дар гуноҳҳоямон ёфт1 Ҳадди ақал хондан·Ҳоратиус Бонар
НаҷотНаҷотдиҳандаро ҳамду сано гӯедМаҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» Наҷотдиҳандаро, эй шумо, ки Наҷотдиҳандаро мешиносед, ҳамду сано гӯед. Наҷотдиҳандаро ҳамду сано гӯед, эй шумо, ки Наҷотдиҳандаро мешиносед. Кӣ метавонад бигӯяд, ки мо ба Ӯ чӣ қадар қарздорем? Биёед бо хурсандӣ ба Ӯ диҳем Ҳамаи он чи дорем ва ҳастем. Исо номест, ки моро мафтун мекунад; Ӯ моро барои мубориза мувофиқ ва мусаллаҳ мекунад1 Ҳадди ақал хондан·Томас Келли
НаҷотФаҳмиши маънои азоби Масеҳ дар салибСабабҳои амиқи азоби Исои Масеҳро дар салиб кашф кунед. Муколамаи таърихӣ шарҳ медиҳад, ки чӣ тавр қурбонии Ӯ моро аз гуноҳ озод мекунад.1 Ҳадди ақал хондан
НаҷотҚонун ё файз: Фаҳмидани ду аҳд дар НавиштаҳоТафовути библиявии байни қонун ва файз, ду аҳд бо миёнаравон, мақсадҳо ва ҷалолҳои гуногунро дар нақшаи Худо омӯзед.9 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотОяндаро пешвоз гирифтан: Марг, доварӣ ва наҷоти ХудоБаъд аз зиндагӣ чӣ меояд? Ин мақола марг, доварӣ ва аҳамияти қабули наҷоти Худоро, ки бо мушкилоти бевазан тасвир шудааст, меомӯзад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотНа ба даст овардан, балки ба даст овардан: Ғалабаро дар Масеҳ қабул карданДухтари ҷавони масеҳӣ ба ман ба наздикӣ гуфт, ки вай ба ҳаёти муоширати бефосила ва ғалаба тавассути фарқ кардани ин ду калима дохил шуд. Солҳо вай кӯшиш мекард, ки ба як меъёри муайяни истироҳат, сулҳ ва қудрат бирасад. Аммо ҳар сол вай аз нишона дуртар мешуд.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотПешгӯии Сафанё: Доварии Худо ва шодии ояндаИн оятҳои сахтгиронаи шоирона дар бораи Рӯзи Худованд аксар вақт ба мусиқӣ гузошта шудаанд. Яке аз инҳо суруди лотинии “Dies Irae” (Рӯзи ғазаб) буд, ки тахмин меравад, ки онро Томас аз Селано тақрибан соли 1250 мелодӣ навиштааст. Он ба Сафониё 1:15-16 асос ёфтааст.5 Ҳадди ақал хондан·Иан Ливингстон
НаҷотМардони хуби дунё ва мардони неки Худо шарҳ дода шудаандҲокими ҷавони сарватманд (Мат. 19:16-22; Марқ. 10:17-22) марди хуб буд, аммо ӯ ҳаёти ҷовидонӣ надошт. Ӯ ҳамсояи худро мисли худ дӯст намедошт ва пайрави Исо, Писари Худо набуд.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
НаҷотХудои Ягона: Фаҳмиши Сегона ва Ҳадафи АбадӣҲақиқати библиявии як Худо дар се шахс ва ҳадафи абадии Ӯро барои офаридани Калисо тавассути қурбонӣ ва ҷалоли Масеҳ омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотКафшҳои худро дар назди Худо кашидан: Мусо ба ЕҳушаъФармони Китоби Муқаддасро дар бораи кашидани кафшҳо дар ҳузури Худо, аз Мусо дар буттаи сӯзон то Еҳушаъ дар Ериҳӯ, омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Курт Дарлинг
НаҷотИқрор шавед, имон оваред, наҷот ёбед: Фаҳмидани Румиён 10:9Калимаи дар Китоби Муқаддас «иқрор шудан» тарҷумашуда, ба ғайр аз эътирофи гуноҳи шахс, якчанд маъно дорад. Иқрор шудан, ки Исо Худованд аст. Иқроршавӣ бояд бештар аз як чизи сабук ё ночиз бошад, чунон ки масали даҳ бокира, ки Худованди мо гуфтааст, нишон медиҳад.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
НаҷотБо нарх харида шудааст: Фаҳмиши фидияи МасеҳНархи беҳисобе, ки Масеҳ барои мо пардохт, аз ҳар тасаввурот болотар аст. Худованд Исо дар Матто 16:26 ду савол дод: «Зеро агар касе тамоми ҷаҳонро ба даст орад, вале ҷони худро аз даст диҳад, чӣ фоида дорад? Ё ин ки одам барои ҷони худ чӣ метавонад диҳад?»5 Ҳадди ақал хондан·Милтон Ҷеймисон
НаҷотШифои мӯъҷизавии Наамон: Махав, гуноҳ ва роҳи ХудоМахав дар Каломи Худо маҷози гуноҳ аст – чунон ки махав ҷисман тағйири шакл медиҳад, гуноҳ моро рӯҳан тағйири шакл медиҳад. Калимаи «махав» дар Китоби Муқаддас ба бемории табобатнашавандае ишора мекунад, ки боиси деформатсия ва нотавонии хатарноки ҳис кардани дард мегардад.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
