Нури ҳаррӯза, 10 Октябр: Эй Падари мо, ки дар осмонӣ!

Ки аз Ӯ ҳар хонавода дар осмон ва бар замин ном мегирад.

Нома ба Эфсӯсиён 3:15

Як Худо ва Падари ҳама, ки Ӯ бар болои ҳама, ва ба воситаи ҳама, ва дар ҳама мебошад.

Нома ба Эфсӯсиён 4:6

Зеро ки ҳамаи шумо ба воситаи имон ба Исои Масеҳ писарони Худо ҳастед.

Нома ба Ғалотиён 3:26

Вақте ки пуррагии замонҳо муяссар гардад, Худо ҳама чизро, хоҳ дар осмон бошад, хоҳ бар замин, зери сардории Масеҳ, яъне дар Ӯ ҷамъ хоҳад кард.

Нома ба Эфсӯсиён 1:10

Ки онҳоро бародар хонад, ва мегӯяд.

ба Ибриён 2:11

Инак модари Ман ва бародарони Ман; Зеро, ҳар кӣ хости Падари Маро, ки дар осмон аст, ба ҷо оварад, ҳамон кас бародару хоҳару модари Ман аст.

Инҷили Матто 12:49–50

Лекин назди бародарони Ман рафта, ба онҳо бигӯ: Ман назди Падари Худ ва Падари шумо.

Инҷили Юҳанно 20:17

Дар таги қурбонгоҳ ҷонҳои онҳоеро, ки барои каломи Худо ва барои шаҳодате ки доштанд, кушта шуда буданд, дидам. Ва онҳо бо овози баланд фиғон кашида гуфтанд: «То ба кай, эй Парвардигори Қуддус ва Ҳақ, доварӣ намекунӣ ва интиқоми хуни моро аз сокинони замин намегирӣ?» Ва ба ҳар яке аз онҳо либоси сафед дода шуд, ва ба онҳо гуфта шуд, ки боз муддати каме ором бошанд, то даме ки шумораи онҳо ва ҳамкорони онҳо ва бародарони онҳо, ки мисли онҳо кушта хоҳанд шуд, пурра шавад.

Ваҳй Юҳанно 6:9–11

То ки онҳо бе мо комил нагарданд.

ба Ибриён 11:40

Пас ба ин мазмун дуо гӯед: „Эй Падари мо, ки дар осмонӣ!

Инҷили Матто 6:9

Чашмони Худро сӯи осмон боло карда, гуфт: «Эй Падар!

Инҷили Юҳанно 17:1

Ман назди Падари Худ ва Падари шумо.

Инҷили Юҳанно 20:17

Зеро ки ҳамаи шумо ба воситаи имон ба Исои Масеҳ писарони Худо ҳастед.

Нома ба Ғалотиён 3:26

Чунки шумо рӯҳи бандагиро қабул накардаед, ки боз ҳаросон шавед, балки Рӯҳи фарзандхондагиро қабул кардаед, ки ба Он мо нидо мекунем: «Эй Аббо, эй Падар!» Ҳамон Рӯҳ ба рӯҳи мо шаҳодат медиҳад, ки мо фарзандони Худо ҳастем.

Нома ба Румиён 8:15–16

Ва азбаски шумо писар ҳастед, Худо ба дилҳои шумо Рӯҳи Писари Худро фиристодааст, ки нидо мекунад: «Эй Аббо, эй Падар!» Бинобар ин ту дигар ғулом нестӣ, балки писарӣ.

Нома ба Ғалотиён 4:6–7

Ба ростӣ, ба ростӣ ба шумо мегӯям: ҳар он чи аз Падар ба исми Ман талаб кунед, ба шумо ато хоҳад кард. То кунун ба исми Ман чизе талаб накардаед; талаб кунед, то бигиред, ва шодии шумо комил гардад.

Инҷили Юҳанно 16:23–24

Ва Ман шуморо қабул хоҳам кард; Ва Падари шумо хоҳам буд, ва шумо писарон ва духтарони Ман хоҳед буд, мегӯяд Худованди Қодири Мутлақ.

2 ба Қӯринтиён 6:17–18