Нури ҳаррӯза, 20 Октябр: Шариати Туро чӣ сон дӯст медорам!

Зеро ки ман ба ҳасби инсони ботинӣ аз шариати Худо лаззат мебарам.

Нома ба Румиён 7:22

Шариати Туро чӣ сон дӯст медорам! Тамоми рӯз фикру хаёлам дар бораи он аст.

Забур 118:97

Суханони Ту пайдо шуд, ва ман онҳоро фурӯ бурдам, ва каломи Ту шодии ман ва хурсандии дили ман гардид, зеро ки ман ба исми Ту.

Ирмиё 15:16

Ончунон маҳбуби ман дар миёни амрадон аст; дар сояи ӯ бо иштиёқ нишастам, ва меваи ӯ барои коми ман ширин аст.

Суруди Сурудҳо 2:3

Суханони даҳони Ӯро бештар аз ротибаи худ ниҳон доштаам.

Айюб 23:12

Иродаи Туро, эй Худои ман, ба ҷо овардан мехоҳам, ва шариати Ту андаруни дили ман аст.

Забур 39:9

Ғизои Ман он аст, ки иродаи Фиристандаи Худро ба ҷо оварам ва кори Ӯро ба анҷом расонам.

Инҷили Юҳанно 4:34

Фармудҳои Худованд ҳақ аст, дилро шод мекунад; аҳкоми Худованд равшан аст, чашмро мунаввар месозад. Аз тилло ва аз зари холиси бисьёр марғубтар аст, ва аз асал ва қатраҳои шираи орухона ширинтар аст.

Забур 18:9, 11

Пас иҷрокунандагони калом бошед, на фақат шунавандагоне ки худро фиреб медиҳанд, Зеро, касе ки каломро мешунаваду иҷро намекунад, ба шахсе монанд аст, ки тарҳи рӯяшро дар оина мебинад.

Яъқуб 1:22–23

Бигзор Худованд бар ту таваҷҷӯҳ намояд!

2 Подшоҳон 24:23

«Бо чӣ чиз ба ҳузури Худованд биёям ва пеши Худои Таоло таъзим намоям? Оё бо қурбониҳои сӯхтанӣ, бо гӯсолаҳои яксола ба ҳузури Ӯ биёям? Оё Худованд аз ҳазорҳо қӯчқор ва аз беварҳо наҳри равған розӣ хоҳад шуд? Оё писари нахустзодаи худро барои ҷиноятам, ва самари батни худро барои гуноҳи ҷонам бидиҳам?» Ба ту, эй одамизод, гуфта шудааст, ки чӣ чиз некӯст, ва Худованд аз ту чӣ чизро талаб мекунад, яъне фақат инро, ки аз рӯи инсоф амал намоӣ, ва марҳаматро дӯст дорӣ, ва дар ҳузури Худои худ бо фурӯтанӣ роҳ равӣ.

Мико 6:6–8

Ва ҳамаамон мисли палиде гардидаем, ва тамоми адолати мо мисли либоси чиркин аст.

Ишаъё 64:6

Касе одил нест, як нафар ҳам нест; Чунки ҳама гуноҳ карда, аз ҷалоли Худо маҳрум шудаанд Ва ройгон, бо файзи Ӯ, ба воситаи кафорате ки дар Исои Масеҳ аст, сафед карда мешаванд, Ки Ӯро Худо пешниҳод кард, то ки дар Хуни Ӯ ба воситаи имон кафорате бошад ... Ва барои нишон додани адолати Ӯ дар замони ҳозира, то ки Ӯ одил бошад ва ҳар киро, ки ба Исо имон меоварад, сафед кунад.

Нома ба Румиён 3:10, 23–26

Ки ба мо дар Маҳбуби Худ бо саховатмандӣ бахшидааст.

Нома ба Эфсӯсиён 1:6

Шумо низ дар Ӯ пуррагӣ доред.

Нома ба Қӯлассиён 2:10