Нури ҳаррӯза, 26 Октябр: Оё аз Ман наметарсед? (Ирмиё 5:22)

Худованд подшоҳӣ мекунад.

Забур 98:1

Оё аз Ман наметарсед? — мегӯяд Худованд. — Оё аз ҳузури Ман ба ларза намеоед? Ман, охир, регро ҳудуди баҳр, қонуни ҷовидоние барояш қарор додаам, ки аз он намегузарад; ва мавҷҳояш талотум менамояд, вале ғолиб намешавад, ва ҳарчанд ба ғалаён меояд, наметавонад аз он бигзарад.

Ирмиё 5:22

Зеро ки на аз машриқ наҷот меояд, ва на аз мағриб, ва на аз биёбони кӯҳсор, Балки Худо довар аст: якеро сарнагун мекунад, дигареро сарафроз мегардонад.

Забур 74:7–8

Ва Ӯ вақтҳо ва замонҳоро тағьир медиҳад, подшоҳонро сарнагун мекунад ва подшоҳонро барқарор менамояд, ба ҳакимон ҳикмат ва ба оқилон дониш мебахшад.

Дониёл 2:21

Ҷангҳо ва овозаи ҷангҳоро хоҳед шунид. Зинҳор, натарсед.

Инҷили Матто 24:6

Агар Худо тарафгири мо бошад, зидди мо кист?

Нома ба Румиён 8:31

Оё ду гунҷишк ба як фулус фурӯхта намешавад? Ва ҳол он ки ягонтои онҳо бе хости Падари шумо ба замин намеафтад; Лекин ҳамаи мӯйҳои сари шумо низ шумурда шудааст; Пас, натарсед: шумо аз бисьёр гунҷишкон бартарӣ доред.

Инҷили Матто 10:29–31

Пас, рӯҳи худро нигоҳдорӣ намоед.

Малокӣ 2:15

Эй Устод! Мо касеро дидем, ки ба исми Ту девҳоро берун мекард, ва ӯро манъ кардем, чунки ӯ ҳамроҳи мо намегардад». Исо ба вай гуфт: «Манъ накунед, зеро ҳар кӣ зидди шумо нест, вай тарафдори шумост». ... Оё мехоҳӣ бигӯем, ки оташе аз осмон омада, онхоро маҳв намояд, чунон ки Ильёс низ карда буд?» Аммо Ӯ рӯ гардонда, онҳоро манъ кард ва гуфт: «Намедонед, ки шумо ба кадом рӯҳ мансуб ҳастед.

Инҷили Луқо 9:49–50, 54–55

Элдод ва Медод дар ӯрдугоҳ нубувват мекунанд». Ва Еҳушаъ ибни Нун ... ҷавоб гардонида, гуфт: «Оғоям Мусо! Онҳоро ҳабс намо». Вале Мусо ба вай гуфт: «Оё ту барои ман рашк мебарӣ? Кошки тамоми қавми Худованд анбиё мебуданд, ва Худованд Рӯҳи худро бар онҳо равона мекард!

Ададҳо 11:27–29

Аммо самари Рӯҳ инҳост: муҳаббат, шодмонӣ, осоиштагӣ, пурсабрӣ, меҳрубонӣ, марҳамат, имон, Фурӯтанӣ, парҳезгорӣ.

Нома ба Ғалотиён 5:22–23

Лекин онҳое ки ба Масеҳ тааллуқ доранд, ҷисмро бо ҳирсҳо ва ҳавасҳояш маслуб кардаанд. Агар мо бар тибқи Рӯҳ зиндагӣ мекарда бошем, бояд бар тибқи Рӯҳ рафтор ҳам кунем: Ҳавобаланд нашавем, якдигарро асабонӣ накунем, аз якдигар ҳасад набарем.

Нома ба Ғалотиён 5:24–26