Як сайёҳи ҷавон аз он метарсад, ки ба осмон намеравад. Тавассути роҳнамоии мушовир ва оятҳои Китоби Муқаддас, вай итминон аз ҳаёти ҷовидонӣ пайдо мекунад.
Абре, ки бар хайма меистод, ҳузури Ӯро рӯзу шаб нишон медод. Масъулияти мардум танҳо нигоҳ кардан ва мушоҳида кардани он рамзи ҳузури Ӯ буд. Агар абр меистод, урдугоҳ бояд дар ҷои худ мемонд. Агар он ба ҳаракат медаромад, вақти он расида буд, ки онҳо ҷамъ шуда, аз паси он раванд.
