Мӯъминон тоҷи ҷалолро қабул хоҳанд кард ва тахтро дар осмон мерос хоҳанд гирифт. Сарнавишти баланди худро қабул кунед ва барои ин тоҷи фанонашаванда талош кунед.
Исонинг номи, Энг олий Худонинг Ўғли, Гуноҳкорларга муҳаббат билан, Ўлиш учун келди. Унинг камтарин туғилиши ҳақида ҳикоя; Унинг ёлғиз йўли ҳақида, Бу ерда босилган. Нажоткорнинг қимматбаҳо номи, Йўқолганларни қутқариш учун келди; Кел
Дӯстони наҷотнаёфта шояд аз Худо ва гуноҳ натарсанд, аммо Исо дар бораи дӯзах ҳушдор додааст. Мо бо файз тавассути имон, на бо аъмол, ба воситаи қурбонии Масеҳ наҷот меёбем.