НаҷотБиҳишт ва дӯзах воқеӣ ҳастанд, бо мақсадҳои абадӣХудо мегӯяд, ки Ӯ «дар абадияти абадият сокин аст» (Иш. 57:15 NKJV) ва Мусо навиштааст: «аз азал то абад Ту Худо ҳастӣ» (Заб. 90:2 NIV) Худо ҳубоби хурди моро ҳамчун саҳнае барои офариниши тоҷдори худ сохт10 Ҳадди ақал хондан·Билл Ван Рин
НаҷотМасеҳ бо мо ҳафт навъ муносибат дорад: Роҳнамои мукаммалҲафт ҷанбаи асосии муносибати худро бо Масеҳ кашф кунед. Ин дастур маънои дар Ӯ будан, ба воситаи Ӯ, аз ҷониби Ӯ, барои Ӯ, бо Ӯ ва ба Ӯ буданро меомӯзад.10 Ҳадди ақал хондан·Морис Бассали
НаҷотИн ҷаҳон ба куҷо меравад? Ёфтани умед дар МасеҳТаслӯникиён аз боварон, ки пеш аз бозгашти ваъдашудаи Худованд мурда буданд, нигарон буданд (Юҳанно 14:1-3) Павлус ба онҳо итминон дод, ки хоҳ мурда бошанд, хоҳ зинда, онҳо «бардошта хоҳанд шуд... то Худовандро дар ҳаво пешвоз гиранд»2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҚиммати Каломи Худо ва Хуни Масеҳро кашф кунедУолтем Эбби як шаҳраки хурд аст, ки 16 мил шимолтар аз Лондон ҷойгир аст. Китоби Муқаддаси лотинӣ, ки бо пӯсти оҳуи сафед муқова шуда, аз солҳои 1200-ум сарчашма мегирад, то соли 1540, вақте ки дайр барҳам дода шуд, дар шаҳр нигоҳ дошта мешуд. Ба наздикӣ шӯрои шаҳр Китоби Муқаддасро аз осорхонаи Лондон ба маблағи 25 000 фунт стерлинг харид.2 Ҳадди ақал хондан·Эрни Бартлетт
НаҷотАмалҳои нек гуноҳро нест карда наметавонанд: Ҳукми гунаҳкории шаҳрдорАдвокати мэр барои сабукӣ баҳс кард. Аксарияти одамон дар ҷаҳон боварӣ доранд, ки ҳамон меъёр бояд ба рафтори онҳо татбиқ карда шавад, хусусан вақте ки сухан дар бораи он чизе меравад, ки Китоби Муқаддас онро гуноҳ меномад. Аксарияти мо гуноҳи худро эътироф мекунем, аммо мо аксар вақт корҳои хуберо, ки дар ҳаёти худ карданӣ шудаем, низ ёдовар мешавем.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХудо хидмати моро дар ёд дорад: Наҷот ва садоқат ба МасеҳДу маротиба ҳаст, ки калимаи «ёдгорӣ» дар Аҳди Ҷадид истифода мешавад. Яке ба наҷот ва дигаре ба хидмат ишора мекунад. Худо Корнилюсро дар хотир дошт ва фариштае ба ӯ гуфт: «Дуоҳо ва садақаҳои ту барои ёдгорӣ назди Худо омадаанд»2 Ҳадди ақал хондан·Томас Келли
НаҷотБомби гуноҳи Одам: Қувваи харобиовар бадтар аз ядроӣМамнӯъиятҳои ҷаҳонӣ оид ба истеҳсол ва озмоиши аслиҳаи ҳастаӣ солҳо боз амал мекунанд. Нозирони байналмилалӣ мавҷуданд, ки ҳадафи ягонаи онҳо огоҳ кардани ҳар кишварест, ки чизеро, ки ба бомбаи ҳастаӣ монанд аст, месозад. Аммо ҳазорон сол пеш аз он ки бомбаи атомӣ ду шаҳри Ҷопонро хароб кард, бомбаи Одам қувваи хеле харобиовартареро озод кард.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотЁфтани паноҳгоҳ дар Худои мо, Санг аз душманони рӯҳонӣАз инстинкти даҳана барои пинҳон шудан дар кӯҳҳо омӯзед. Имондорон дар Худо, Санги худ, паноҳгоҳ ва муҳофизати ниҳоӣ аз душманони рӯҳонӣ пайдо мекунанд.2 Ҳадди ақал хондан·Ларри Ондреҷак
НаҷотБузургтарин амр: Иқрори як бефоидаКасоне, ки ҳамаи аҳкомро дар Тавроти Мусо мешуморанд, ҳамагӣ 613-то меёбанд. Ин рақами аҷибро беҳтар фаҳмидан мумкин аст, агар мо қайд кунем, ки 6+1+3 = 10! Ба ибораи дигар, мо метавонем хулоса барорем, ки тамоми Таврот дар Даҳ Аҳком ҷамъбаст шудааст. Аммо Писари Худо боз ҳам пештар рафта, таълим дод10 Ҳадди ақал хондан·Том Саммерҳилл
НаҷотНаҷоти шахсӣ ва атои ройгони Худоро кашф карданВохӯрӣ дар автобус хонандаро водор мекунад, ки наҷоти худро зери суол барад. Эҳтиёҷ ба раҳматро дарк карда, онҳо атои ройгони наҷотбахши Исоро қабул мекунанд.2 Ҳадди ақал хондан
НаҷотИмон ва аъмол: Ҳамроҳ кардани Павлус ва Яъқуб дар бораи асосноккунӣИнсон ба воситаи имон, ба ғайр аз аъмоли Қонун, сафед мешавад, мегӯянд Яъқуб ва Павлус. Аммо ба касе, ки кор намекунад, балки ба Он ки бехудоёнро сафед мекунад, имон дорад, имони ӯ адолат ҳисобида мешавад. Дар тамоми Навиштаҳо эҳтимол ду муаллифе нест, ки бештар аз Яъқуб ва Павлус ба ҳамдигар мухолифат кунанд.10 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАфзалияти дониши Исои Масеҳ, Худованди мо100 соли охир шоҳиди пешрафтҳои бесобиқа дар илм ва технология буд. Аммо ҳамзамон бо ин пешрафтҳо тамоюли пастравӣ дар таназзули иҷтимоӣ, нафрати байналмилалӣ, таассуб, ҷангҳо ва овозаҳои ҷангҳо ба назар мерасад. Дониши Масеҳ рӯҳбаландкунанда аст – наҷоти ҷон, баланд бардоштани рӯҳи инсон, васеъ кардани2 Ҳадди ақал хондан·Том Вествуд
НаҷотНамурда, балки зинда!Калимаҳои тақдирсоз, «Бедарак ва мурда ҳисобида мешавад» паёми ғамангезе буд, ки дар давраи Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ ба хонаҳои зиёде оварда шуд. Барои Сэм ва Дора онҳо махсусан дардовар буданд, зеро Петрус писари ягонаи онҳо буд. Ҷанг қариб тамом шуда буд, аммо онҳо ӯро дигар ҳеҷ гоҳ намедиданд.2 Ҳадди ақал хондан·Ҷонатан Ҳюз
НаҷотНомаи якуми Юҳанноро кашф кунед: Шодии муқаддасӣ ва итминонИн нома масеҳиёнро ҳамчун як қисми оила мебинад. Юҳанно барои навиштани номаи якуми худ се сабаб дошт. Ҳангоми хондани нома, агар мо яке аз ин мақсадҳоро аз даст диҳем, бояд тахмин кунем, ки мо гуфтаҳои Юҳанноро пурра нафаҳмидаем. Ин нома масеҳиёнро ҳамчун оила мебинад.10 Ҳадди ақал хондан·Брюс Коллинз
НаҷотДастрасӣ ба осмон: Исои Масеҳ ягона роҳи ба ХудостДастрасӣ ба осмон ба муносибати шахсӣ бо Исои Масеҳ вобаста аст, на ба корҳои нек. Ӯ ягона роҳи наҷот ва ҳаёти ҷовидонӣ аст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАз Миср ба Замини Ваъдашуда: Сафари рӯҳонии моКитобҳои Библия аз Хуруҷ то Еҳушаъ достони онро нақл мекунанд, ки чӣ тавр Худо халқи Исроилро аз ғуломии Миср берун овард ва ба онҳо баракатҳои замини аҷиберо дод, ки ба аҷдодонашон ваъда дода буд. Исроилиён бояд аз доварии Худо, ки бар Миср меовард, наҷот ёбанд.10 Ҳадди ақал хондан·Буд Моррис
НаҷотЗакай ба дарахти тут баромад, то Исоро дар Ериҳӯ бубинадҲикояи Закай, боҷгири нописандро, ки барои дидани Исо ба дарахти тут баромад, омӯзед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотЧаро масеҳиён Масеҳро «Исо» меноманд: Маъно ва нубувватНоми «Исо» дар забони ибрӣ аз ду калима гирифта шудааст, ки маънояш «Худованд наҷотдиҳанда» аст. Исо Худовандест, ки наҷот медиҳад, зеро Масеҳ ба ин ҷаҳон омад, то Наҷотдиҳандаи инсоният бошад. Китоби Муқаддас мегӯяд, ки Худо Ӯро фиристод, то ҷаҳон ба воситаи Ӯ наҷот ёбад.2 Ҳадди ақал хондан·Рафиқ
НаҷотИмондорон ҳамчун фарзандони қабулшудаи Худо: Тӯҳфаи тасвирнопазирМаҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» Ҳамчун фарзандони қабулшудаи Ӯ муборак бод Мақолаҳои асосӣ ба кӯдаконе тамаркуз мекунанд, ки аз ҷониби одамони дигар ба воя расидаанд. Бисёре аз хонандагони мо метавонанд бо ин ҳикояҳои Китоби Муқаддас, ки худашон таҷрибаҳои шабеҳ доштанд, хуб муносибат кунанд. Онҳое, ки кӯдаконро тарбия мекунанд, одатан кӯшиш мекунанд, ки дар ин вақти сол ба онҳо тӯҳфаҳо диҳанд.2 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
НаҷотУмеди имондор: Итминон дар даъвати ниҳоии МасеҳЭлпис дар Аҳди Ҷадид ҳаштоду шаш маротиба вомехӯрад ва ҳама ба ҷуз як маротиба «умед» тарҷума шудааст. Шакли феълии элпизо аз сӣ ду маротибаи вохӯрданаш дар Библия 14 маротиба тарҷума шудааст. Ҳамаи ҳолатҳои боқимонда ҳамчун шакли калимаи «бовар кардан» тарҷума шудаанд.10 Ҳадди ақал хондан·Уоррен Ҳендерсон
НаҷотНаҷоти бузурги Худо: Фаҳмидани файз ва раҳмати ӮДар Титус 3:4-5, Маводи Худо Худо бо маводи хеле камбағал оғоз мекунад. Титус 3:3 ҳолати бадбахтонаи онҳоеро, ки Ӯ наҷот медиҳад, тасвир мекунад: «Аҳмақ, нофармон, фирефташуда, ба нафсу шаҳватҳои гуногун хидматкунанда, дар бадхоҳӣ ва ҳасад зиндагӣкунанда, нафраткунанда ва якдигарро нафраткунанда»2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХ-и сурхи маҳкумият: Меъёр ва чораи ХудоМақомот ба онҳое, ки биноҳояшон ба стандартҳои нав мувофиқат намекарданд, гуфтанд, ки онҳо бояд аз нав сохта шаванд. Баъзе соҳибон фавран ба азнавсозӣ шурӯъ карданд, дар ҳоле ки дигарон ҳеҷ коре накарданд. Аммо як рӯз бе огоҳӣ, ҳукумат булдозерҳои калонро фиристод, то ҳамаи биноҳоеро, ки бо X-и сурх нишонгузорӣ шуда буданд, хароб кунад. Ҳамаи онҳое, ки аз нав сохта буданд, бехатар буданд.2 Ҳадди ақал хондан·Алберт Блок
НаҷотФаҳмиши қудрат дар хуни Исои Масеҳ«Қудрат дар хун» яке аз он ибораҳоест, ки бояд дар Китоби Муқаддас бошад, аммо нест. Эҳтимол шумо онро дар китоби сурудҳои кӯҳна пайдо кунед. Суруди кӯҳнае, ки бо саволи «Оё шумо аз бори гуноҳи худ озод мешавед?» оғоз мешавад.10 Ҳадди ақал хондан·Колин Салтер
НаҷотРоҳи бастаи ҳаёт: Тавба кунед ва ҳаёти ҷовидониро дар Исо пайдо кунедХудованд Исо гуфт: «Тавба кунед, ки маънояш баргардед, ба самти дигар равед», маҳз ҳамин тавр зиндагӣ аст. Мо мехоҳем дар роҳи яктарафа баргардем ва ба муқобили тамоми ҳаракати нақлиёт равем, аммо ин хилофи қонун аст ва ҳамаи хатҳо пурраанд, ки ба самти ногузир мераванд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
