Календарҳо

73 рӯзҳо

  • Ҳимояи Масеҳ: Мавқеи комили мо ва ниёз ба Ӯ

    Аммо Ӯ, азбаски то абад мемонад, коҳинияти тағйирнопазир дорад. Аз ин рӯ, Ӯ метавонад онҳоеро, ки ба воситаи Ӯ назди Худо меоянд, то охир наҷот диҳад, зеро Ӯ ҳамеша зинда аст, то барои онҳо шафоат кун

  • Кори ҳаррӯза (1)

    Ва Худованд Худо одамро гирифт ва ӯро дар боғи Адан гузошт, то онро кишт кунад ва нигоҳ дорад. Ҳастӣ 2:15

  • Сулҳ тавассути Худованди эҳёшуда

    Дар ҳамон рӯз, шомгоҳон, ки рӯзи якшанбе буд, ва дарҳое ки шогирдон аз тарси яҳудиён ҷамъ омада буданд, баста буд, Исо омада, дар миёни онҳо истод ва ба онҳо гуфт: «Сулҳ бар шумо бод!» Вақте ки Ӯ инро

  • Гидеон (5)—Худдории ботамкин

    Худованд ба Гидеон гуфт: «Мардум ҳанӯз бисёранд; онҳоро ба об фуруд овар, ва Ман онҳоро дар он ҷо барои ту озмоиш хоҳам кард… Ҳар кӣ бо забонаш аз об лесад, чунон ки саг мелесад, ӯро алоҳида ҷудо кун;

  • Овозе аз осмон

    «Ту кистӣ, Худованд?» Ва Ӯ ба ман гуфт: «Ман Исои Носирӣ ҳастам, ки ту Ӯро таъқиб мекунӣ». Ва онҳое, ки бо ман буданд, нурро диданд ва тарсиданд, аммо овози Он ки бо ман сухан мегуфт, нашуниданд. Аъмо

  • Шамолҳои Шимолӣ ва Ҷанубӣ

    Эй боди шимол, бедор шав, ва эй боди ҷануб, биё! Бар боғи ман вазида, бӯи хуши онро паҳн кун. Бигзор маҳбуби ман ба боғи худ омада, меваҳои лазизи онро бихӯрад. Суруди Сурудҳо 4:16

  • Меҳмони илоҳӣ

    Оё намедонед, ки бадани шумо маъбади Рӯҳулқудс аст, ки дар шумост, ки Ӯро аз Худо доред, ва шумо аз они худ нестед? Зеро ки шумо ба нархе харида шудаед; бинобар ин Худоро дар бадани худ ва дар рӯҳи ху

  • Чизҳое, ки ба Худаш дахл доранд

    Он гоҳ Ӯ ба онҳо гуфт: «Эй бефаҳмон ва сустдилон, ки ба ҳар он чи анбиё гуфтаанд, бовар намекунед! Оё Масеҳ намебоист ин азобҳоро кашад ва ба ҷалоли Худ дохил шавад?» Ва аз Мусо ва ҳамаи анбиё сар кар

  • Қиссаи се пайғамбар

    Каломи Худованд, ки ба Ҳушаъ нозил шуд… дар айёми Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил. Суханони Амос… дар айёми Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил. Амос 1:1 NKJV Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил… қаламрави

  • Худовандро ба ёд овардан

    Акнун дар рӯзи аввали ҳафта, вақте ки шогирдон барои нон шикастан ҷамъ омаданд, Павлус, ки тайёр буд рӯзи дигар равад, ба онҳо сухан гуфт. Зеро ҳар қадар, ки шумо ин нонро мехӯред ва ин косаро менӯшед

  • Дар Масеҳ

    Ман як мардро дар Масеҳ мешиносам.

  • Муқаддасон пеш аз омадани беқонунӣ рабуда шуданд

    Сирри беқонунӣ аллакай амал мекунад; танҳо Ӯ, ки ҳоло боздошта истодааст, то даме ки аз роҳ дур карда шавад, ин корро хоҳад кард. Ва он гоҳ беқонунӣ ошкор хоҳад шуд, ки Худованд ӯро бо нафаси даҳони Х

  • Чанд нури Ӯ

    Шумо номаи мо ҳастед, ки дар дилҳои мо навишта шудааст, ки ҳамаи одамон онро медонанд ва мехонанд; шумо ба таври возеҳ номаи Масеҳ ҳастед, ки аз ҷониби мо хизмат карда шудааст, на бо сиёҳӣ, балки бо Р

  • Рӯзҳои осмон

    Шумо ин суханони Маро дар дили худ ва дар ҷони худ нигоҳ доред, ва онҳоро ҳамчун аломат бар дасти худ бандед, ва онҳо ҳамчун пешонӣ дар миёни чашмони шумо бошанд. Шумо онҳоро ба фарзандони худ таълим

  • Лой ва обҳои чуқур

    Маро аз лой берун ор, ва нагузор, ки ғарқ шавам; маро аз онҳое, ки аз ман нафрат доранд, ва аз обҳои чуқур наҷот деҳ.

  • Эстер (5) — Сабаби аслии антисемитизм

    Ва Ҳомон дид, ки Мардухай сар хам намекунад ва ба ӯ таъзим намекунад, Ҳомон аз хашм пур шуд. Аммо ӯ танҳо ба Мардухай даст заданро паст донист… Ба ҷои ин, Ҳомон кӯшиш кард, ки ҳамаи яҳудиёни тамоми са

  • Рам дар Навиштаҳо (2)—Ивазкунанда

    Иброҳим чашмони худро боло кард ва нигоҳ кард, ва инак, дар қафо як гӯсфанд дар бутта бо шохҳояш гирифтор шуда буд; ва Иброҳим рафта, гӯсфандро гирифт ва онро ба ҷои писараш барои қурбонии сӯхтанӣ пеш

  • Тахти Худо ва пойҳои мо

    Исо, дониста, ки Падар ҳама чизро ба дасти Ӯ додааст, ва Ӯ аз Худо омадааст ва назди Худо меравад, аз хӯроки шом бархост ва либосҳои Худро канор гузошт, дастмол гирифт ва камар баст. Баъд аз он, Ӯ обр

Намоиш дода мешавад 1 - 24 аз 73 рӯзҳо