ИмонАммо Худо: Пайдо кардани қувват ва умед дар замонҳои душворБифаҳмед, ки чӣ тавр «Аммо Худо!» қудрати Худоро барои тағир додани ҳар вазъият нишон медиҳад. Таваҷҷӯҳи худро аз муборизаҳои муваққатӣ ба некӣ ва роҳнамоии абадии Ӯ тағйир диҳед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШикастадилӣХудо чизҳои шикаста ва одамонро барои мақсади илоҳии худ истифода мебарадБифаҳмед, ки чӣ гуна Худо шикастагиро дар ҳаёти мо ва дар Навиштаҳо барои амалӣ кардани мақсадҳои худ ва баракат додани мо истифода мебарад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШукргузорӣҚурбонии шукргузорӣ бар хуни Масеҳ асос ёфтаастКашф кунед, ки чӣ тавр шукргузории ҳаррӯза имони шуморо мустаҳкам мекунад ва шуморо ба Худо ва ҳамбоварон наздиктар мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣМасеҳ Муаллими илоҳии мо: Омӯзиши иродаи Худо ва наҷотХудо ба халқи Худ табиати ҳақиқии гуноҳро меомӯзонад, онҳоро дар наҷот дастур медиҳад ва дар зиндагии муқаддас роҳнамоӣ мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоҚудрати Худо аз нақшаҳо ва тасаввуроти мо барои ҳаёти шумо зиёдтар астҚудрат ва нақшаҳои Худо аз тасаввуроти маҳдуди мо хеле зиёдтаранд. Рӯзномаи худро як сӯ гузоред ва ба самти Ӯ пайравӣ кунед, то ҳузури пурқудрати Ӯро бубинед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоЗиндагӣ бо дуои доимӣ ва вобастагӣ ба ХудоКашф кунед, ки чӣ тавр Исо дар дуои доимӣ ва вобастагӣ ба Худо зиндагӣ мекард, ки барои мӯъминон намунаест.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоЁфтани эҳё ва қувват дар Худо тавассути дуоКашф кунед, ки чӣ тавр ҳаёти рӯҳонии худро эҳё кунед ва қуввати худро тавассути интизории Худованд нав кунед. Ба дуо баргардед ва муоширати навшударо бо Худо пайдо кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ҚаноатмандӣПайдо кардани қаноатмандӣ дар нақшаи Худо дар миёни озмоишҳои ҳаётНорозигии қонунӣ ва гунаҳкоронаро фарқ кунед. Нақшаи мутлақи Худоро қабул кунед, то дар миёни озмоишҳои ҳаёт қаноатмандии ҳақиқӣ пайдо кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
РоҳнамоӣБа роҳбарии Худо бовар кунед: Ӯ пеш меравад, то роҳи шуморо роҳнамоӣ кунадОсоиштагии пайравӣ аз роҳбарии Худоро, ҳатто тавассути нороҳатӣ, кашф кунед. Омӯзед, ки ба нақша ва ҳузури Ӯ бовар кунед, донистани он ки Ӯ пеш аз шумо меравад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НавиштаҳоКаломи Худо дилҳои моро доварӣ мекунад ва ҳаёти моро дигаргун месозадКаломи Худо зинда аст, фикрҳо ва ниятҳои моро доварӣ мекунад. Он бо мақсад ба мо сухан мегӯяд, гуноҳро рӯ ба рӯ мекунад ва моро ба мувофиқат бо Масеҳ роҳнамоӣ мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
РоҳнамоӣПайдо кардани амният ва хушбахтӣ бо пайравӣ аз роҳҳои ХудоОромӣ ва шодии супурдани роҳи худро ба Худованд, бовар кардан ба роҳнамоии Ӯ дар мушкилоти зиндагӣ кашф кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХудоХудои абадӣ: Макони абадии мо ва паноҳгоҳи моАбадияти беназири мавҷудияти Худоро, аз азал то абад, дарк кунед. Худои абадӣ паноҳгоҳ ва дастгирии бетағйирро таъмин мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоИнтизорӣ парвариш кунед: Ҷавобҳои Худоро ба дуо интизор шаведКашф кунед, ки чӣ гуна парвариши муносибати интизорӣ, мисли шахсиятҳои библиявӣ, метавонад ҳаёти дуои шуморо тағйир диҳад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонДар ваъдаҳои Худо барои кӯмак тасаллӣ ва қувват ёбедДар ваъдаҳои Худо тасаллӣ ва қувват ёбед. Ӯ шуморо даъват мекунад, ки ташвишҳоро ба Ӯ супоред, файзи бетағйир, шафқат ва қонеъ кардани ҳар як ниёзро таъмин мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХудоКамолот ва сифатҳои пурҷалоли Худо барои имондоронДар бораи камолот ва сифатҳои пурҷалоли Худо мулоҳиза ронед. Қудрат, ҳикмат ва раҳмати Ӯ барои дастгирӣ, ҳимоя ва баракат додани имондорон машғул аст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҳидояти ХудоҶустуҷӯи роҳнамоии Худо тавассути наздикӣ бо ХудовандКашф кунед, ки чӣ тавр бо Худованд наздик зиндагӣ кунед ва чашми рӯҳонии худро содда нигоҳ доред, то роҳнамоӣ ва фаҳмиши илоҳиро барои ҳаёти худ қабул кунед.2 Ҳадди ақал хондан
РоҳнамоӣҶустуҷӯи роҳнамоии Худо бо сабр ва итоатБифаҳмед, ки чӣ гуна иродаи Худоро бо роҳи пешгирӣ аз муносибатҳои импулсивии «асп» ва якрав «хачир» дарк кардан мумкин аст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МулоҳизаЧӣ тавр дар Каломи Худо устувор бошед ва шукуфоӣ ёбедБифаҳмед, ки чӣ тавр дар Каломи Худо устувор бошед, аз таъсироти бадкорона худдорӣ кунед, то шукуфоии ҳақиқиро таҷриба кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоТакя ба Худо: Заъф, Дуо ва Ваъдаҳои ӮКашф кунед, ки чӣ тавр шинохтани заъфи мо ба дуо мерасонад, зеро ваъдаҳои Худо моро ба даъват кардани Ӯ ташвиқ мекунанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣПайдо кардани суботи ҳақиқӣ ва амният дар Исои МасеҳКашф кунед, ки субот ва бузургии ҳақиқӣ ва доимӣ дар куҷо пайдо мешавад. Дар ин замонҳои пурталотум, оромии абадӣ ва амниятро танҳо дар Исои Масеҳ пайдо кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
Рушди рӯҳонӣЧӣ тавр Худоро ҷустуҷӯ кардан ва ҳузури Ӯро доимо эҳсос кардан мумкин астБифаҳмед, ки ҷустуҷӯи Худо чӣ маъно дорад ва чӣ гуна монеаҳоро, ба монанди ғурур, бартараф кардан мумкин аст. Омӯзед, ки чӣ гуна ба Ӯ наздик шавед ва мукофотҳои ваъдашудаи Ӯро қабул кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишБахшиши Худо ва оқибатҳои доимии гуноҳХудо гуноҳро фавран пас аз тавба мебахшад, аммо оқибатҳо аксар вақт боқӣ мемонанд. Аз достони Довуд омӯзед, ки чӣ гуна таъсири гуноҳ метавонад давом кунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ВасвасаШафоати Исо: Файзи боздорандаи Худо шуморо бехатар нигоҳ медорадБифаҳмед, ки чӣ тавр шафоати Исо имондоронро аз васваса муҳофизат мекунад. Ҳатто вақте ки Худо озмоишҳоро иҷозат медиҳад, файз ва қудрати Ӯ моро аз афтидан нигоҳ медорад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҳокимияти ХудоЧӣ тавр Худо ғазаби инсонро барои иҷрои ҳадафи илоҳии худ истифода мебарадКашф кунед, ки чӣ тавр Худо ҳатто ғазаби инсонро барои ба вуҷуд овардани ҳамду санои худ ва иҷрои ҳадафҳои худ ташкил мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
