УмедЁфтани нур ва умед дар вақти шоми зиндагӣ ва баъд аз онБифаҳмед, ки чӣ тавр имон метавонад гуноҳ ва ғамро паси сар кунад, нурро ҳатто вақте ки офтоби зиндагӣ ғуруб мекунад, пайдо кунад. Ҳузури тасаллибахши Исоро дар замонҳои ғам кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБорҳои худро ба Худованд партоед: Ҳикояи имони модарМодаре барои партофтани бори худ ба Худованд дар бораи писари саргардонаш мубориза мебарад. Имони модари дигар ба Худо боиси наҷоти писараш мегардад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедМасеҳи нишаста ва интизор: Фаҳмидани кори ҳозираи ӮМаънои амиқи мавқеи кунунии Исои Масеҳро дар осмон ҳамчун нишаста ва интизор омӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедУмеди ҳақиқӣ танҳо дар Исои Масеҳ, Наҷотдиҳандаи мо ёфт мешавадУмеди ҳақиқӣ танҳо тавассути имон ба Исои Масеҳ ёфт мешавад, на дар дастовардҳо ё сулҳи ҷаҳонӣ. Умеди мубораки наҷотро дар Ӯ кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
УмедХудо ҳаёт курашларида йўқолган барча нарсани тиклайдиБифаҳмед, ки чӣ тавр Довуд, дар ноумедии комил пас аз аз даст додани ҳама чиз, худро дар Худо қавӣ гардонд. Биомӯзед, ки барои барқароршавӣ дар ҳаёти худ ба Худованд муроҷиат кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Клаас Рот
УмедБигзор каломи ҳақиқат дар шумо сокин бошад: Муҳофизат бар зиддиПавлус ба имондорон дар бораи умеде, ки барои онҳо дар осмон нигоҳ дошта шудааст, навишт. Ӯ наметавонист дар бораи «умеди даъвати Ӯ» ё «сарватҳои ҷалоли мероси Ӯ» нависад. Ҳавворӣ ба муқаддасон муҳаббати худро нисбат ба онҳо хотиррасон кард, зеро ӯ ҳамаи онҳоеро, ки ба бадани Масеҳ тааллуқ доштанд, дӯст медошт.2 Ҳадди ақал хондан·Клаас Рот
УмедАммо Худо: Пайдо кардани қувват ва умед дар замонҳои душворБифаҳмед, ки чӣ тавр «Аммо Худо!» қудрати Худоро барои тағир додани ҳар вазъият нишон медиҳад. Таваҷҷӯҳи худро аз муборизаҳои муваққатӣ ба некӣ ва роҳнамоии абадии Ӯ тағйир диҳед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБозгашти дуюми Исо: Ғалаба, Доварӣ, Офариниши навБозгашти дуюми Исо ғалаба, табдил ва довариро меорад. Мӯъминон бо шавқ интизори бозгашти Ӯ барои наҷот ва осмон ва замини нав ҳастанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБарои зуд омадани Худованд Исои Масеҳ омода шаведҶаҳон баргаштани Масеҳро интизор аст. Оё шумо аз ҷумлаи онҳое ҳастед, ки омадани Ӯро бо шавқ интизорӣ мекашанд ва барои омадани Ӯ назорат мекунанд?2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедКамолот ва сифатҳои пурҷалоли Худо барои имондоронДар бораи камолот ва сифатҳои пурҷалоли Худо мулоҳиза ронед. Қудрат, ҳикмат ва раҳмати Ӯ барои дастгирӣ, ҳимоя ва баракат додани имондорон машғул аст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБорҳои худро ба Худо партоед: Умед ва тасаллӣ дар ғамхории Ӯ пайдо кунедТашвишҳои худро ба Худо партоед, ки ба шумо амиқан ғамхорӣ мекунад. Дар тақдири Ӯ тасаллӣ ёбед ва ба муҳаббати Ӯ дар замонҳои мушкилот ва ноумедӣ бовар кунед.2 Ҳадди ақал хондан
УмедДар файзи Худо шодӣ ва озодӣ ёбед: Дар Худованд шод бошедСурудеро кашф кунед, ки ба ғамгинон шодӣ меорад ва ба мо хотиррасон мекунад, ки ҳар қарз бо файзи Худо пардохт шудааст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБо ман бимон: Суруди имон ва ҳузури илоҳӣСуруди абадии «Бо ман бимон»-ро, ки дуои пурқувват барои ҳузури доимии Худо дар мушкилоти зиндагӣ ва то абадият аст, кашф кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедАз файз ба ҷалол: Сафари имондор ба истироҳати абадӣСафари илоҳиро аз файзи мутлақ то ҷалоли абадӣ омӯзед. Файзи ҳозира муқаддимаи муборак ба ҷалоли оянда аст, ки ба ҳама меҳнат ва гуноҳ хотима мебахшад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедДар сифатҳои Худо ва амнияти абадии худ шодӣ кунедКашф кунед, ки чӣ тавр ҳамадони, ҳамаҷоӣ, адолат, тағйирнопазирӣ ва вафодории Худо барои имондорон амнияти абадӣ ва шодӣ мебахшад.2 Ҳадди ақал хондан
УмедИсо барои шумо дар осмон бо Худаш ҷой тайёр мекунадБифаҳмед, ки Исо бо «ҷой барои шумо» дар осмон чӣ дар назар дошт ва чӣ тавр бо Ӯ будан моҳияти ҳақиқии шодии абадӣ аст.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедБоронҳои баракат: Ёфтани файз дар ҳар мавсимКашф кунед, ки чӣ тавр Худо дар ҳар мавсими ҳаёт, ҳатто дар давраи хушксолӣ ё вазнинӣ, боронҳои баракат мефиристад.2 Ҳадди ақал хондан
УмедИмони ором ва ҳифзи Худо дар тӯфонҲавворӣ Павлус дар вақти ғарқ шудани киштӣ имони устувор ва оромиро нишон медиҳад, ба ваъдаи Худо дар бораи бехатарӣ бовар мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедМуддате кӯтоҳ: Имони пойдор то бозгашти МасеҳИн шеъри динӣ имондоронро ташвиқ мекунад, ки бо имони пойдор зиндагӣ кунанд, бозгашти Масеҳро бесаброна интизор шаванд ва дар хидмат ба Ӯ шодӣ ёбанд.2 Ҳадди ақал хондан·Ҷеймс Г. Дек
УмедБа пеш дар Масеҳ нигоҳ кардан ва ба сӯи ҳадаф ҳаракат карданГузашта дар паси мост; оянда дар пеш аст. Ҳамчун масеҳиён, мо даъват шудаем, ки ба пеш ҳаракат кунем, чашмони худро ба Исо, муаллиф ва комилкунандаи имони худ нигоҳ дорем.2 Ҳадди ақал хондан·Тим Ҳадли
УмедЙиғилар китобини тушуниш: Йиғлаётган пайғамбарнинг синган юрагиКитоби Нолаҳо, муаллифи он Ирмиё ва мавзӯъҳои доварии Худо ва раҳмдилии доимии Ӯро омӯзед.11 Ҳадди ақал хондан·Мартин Жирар
УмедЭҳёи Масеҳ ва таъсири он ба имондоронҲақиқати асосии эҳёи Масеҳ, тасдиқи он ва оқибатҳои амиқи онро барои имондорон омӯзед.12 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедФаҳмиши азоб: Нигоҳи Китоби Муқаддас ба дардВоқеияти ғамангез ин аст, ки азоб дар атрофи мост ва як қисми мавҷудияти мо шудааст. Мутаассифона, Худо аксар вақт барои ҳамаи ғамҳо ва дардҳо дар ҷаҳон гунаҳкор дониста мешавад. Китоби Муқаддас дастури Худост, ҳатто дар бораи азоб. Рӯйхат метавонад давом кунад.14 Ҳадди ақал хондан·Ричард Барнетт
УмедУмеди мавқуфгузошташуда: Пайдо кардани имон дар бефарзандӣ ва интизорӣОяти Китоби Муқаддас мегӯяд: «Умеди ба таъхир афтода дилро бемор мекунад» (Мас. 13:12 NKJV) Баъзе занони масеҳӣ ин муддати интизориро бо шавҳаронашон аз сар гузаронидаанд. Баъзеҳо дар ниҳоят фарзандони худро доштанд; яке қарор дод, ки фарзандхондӣ кунад; яке то ҳол интизор аст. Таҷрибаҳои онҳо, ки бо саҳифаҳои15 Ҳадди ақал хондан·Стивен Кэмпбелл
