НаҷотДузд дар салиб имон овард: Тарси Худо ва наҷотТабдили дуздро дар салиб омӯзед, ки чӣ гуна тарси Худо дили ӯро тағйир дод ва ӯро дар соати охирини худ ба наҷот расонд.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотӮ суруд надоштӮ мегӯяд, ки ҳамеша меҳрубон будааст ва қасдан ба касе зарар нарасонидааст. Ӯ мегӯяд, ки имконияти ба осмон рафтани ӯ хеле хуб аст ва ҷони ҷовидонии ӯ ба қарибӣ дар яке аз ин ҷойҳо абадӣ хоҳад буд. Ӯ мепурсад: «Оё дуруст аст, ки дӯзах вуҷуд дорад?»4 Ҳадди ақал хондан
НаҷотДар Масеҳ маҳкумият нест: Озодӣ аз гуноҳ ва қонуни маргҲавворӣ Павлус таълим медиҳад, ки масеҳиён аз маҳкумият озоданд, зеро Худо Писари Худро фиристод, то гуноҳро дар ҷисм маҳкум кунад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотИмрӯз истода, наҷоти Худовандро бубинедВақте ки озмоишҳо меоянд, имон моро даъват мекунад, ки истода, ба Худо комилан таваккал кунем. Бифаҳмед, ки чаро кӯшишҳои беқарори мо ба кори Худо монеъ мешаванд.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотДар Каломи тағйирнопазири Худо итминон ва қаноатмандӣ пайдо карданКашф кунед, ки чӣ тавр табиати тағйирнопазири Худо ва ваъдаҳои Ӯ дар ҷаҳони номуайян итминон ва қаноатмандии комилро таъмин мекунанд.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотФаҳмидани сипар, кулоҳ, шамшер ва дуо дар ХудоФаҳмед, ки чӣ тавр сипари имон, кулоҳи наҷот ва шамшери Рӯҳро истифода баред. Аҳамияти дуоро дар муқовимат ба бадӣ омӯзед.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотТӯҳфаи бебаҳои ғаввоси марворид ва наҷоти ХудоМиссионер достони қурбонии бузурги ғаввоси марворидро барои тасвири арзиши бебаҳои тӯҳфаи ройгони наҷоти Худо тавассути Писари Ӯ истифода мебарад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАҳамияти эҳёи Масеҳ барои имондоронЭҳёи Исои Масеҳ барои масеҳият марказӣ буда, асоси ҳамаи баракатҳои илоҳиро таъмин мекунад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотРаҳмати Худо ба поён мерасад: Сафаре тавассути Забур 36Биомӯзед, ки чӣ тавр раҳмати Худо дар осмон оғоз ёфт ва тавассути Масеҳ ба поён расид, то гунаҳкоронро ба адолат ва ҳаёти ҷовидонӣ биёрад.8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотДу ҳолати рӯҳонӣ: Мурда дар гуноҳҳо бар зидди мурда ба гуноҳҲар як шахс ё дар гуноҳҳо мурда аст ё ба гуноҳ мурда. Бифаҳмед, ки Навиштаҳо дар бораи ин ду ҳолати рӯҳонӣ ва наҷоти Масеҳ чӣ таълим медиҳанд.8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотИсои Масеҳ ва ҳамдардии Ӯ: Шифо додани махав ва пок кардани гуноҳҲамдардии Исоро дар шифо додани махавӣ, ки табиати гуноҳ ва поксозии комилро тавассути имон нишон медиҳад, омӯзед.8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХудои Таъолонинг Шоҳлигини Етти Босқич Орқали ТушунишҲафт марҳилаи ҳукмронии теократии Худоро дар тӯли таърих, аз Одам дар Адан то салтанати аслии оянда омӯзед.8 Ҳадди ақал хондан·Ширин Гобриал
НаҷотҲаёти абадӣ: Шинохтани Худои Падар ба воситаи ИсоБарои имондорон ба Худованд Исои Масеҳ, Инҷил пуррагии баракатҳо, соҳиби ҳаёти ҷовидониро кафолат медиҳад. «Нобуд шудан» маънои нест шудан ва аз шахсият бозмонданро надорад. Балки, ин маънои онро дорад, ки абадӣ некӯаҳволӣ надоштан ва бошуурона дар кӯли оташ, марги дуюм вуҷуд доштан8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотМасеҳӣ бо фолбин рӯ ба рӯ мешавад: Сарнавишти абадии шумоДар бораи сарнавишти абадии худ фикр кунед. Китоби Муқаддас ошкор мекунад, ки имон ба Исои Масеҳ ҳаёти ҷовидонӣ меорад, дар ҳоле ки рад кардан ба хашми Худо мерасонад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотСарвати абадии шумо: Имон оваред ва ҳаёти ҷовидониро қабул кунедЯк масеҳӣ фолбинро дар бораи сарнавишти абадӣ муқобилат мекунад ва Китоби Муқаддасро барои ошкор кардани сарвати ҳақиқӣ, ки мунтазири имондорон ва ғайриимондорон аст, истифода мебарад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Наҷот«Маргро надидан» ва дидгоҳҳои Китоби Муқаддас дар бораи маргИн мақола маънои китобимуқаддасии «маргро надидан»-ро барои имондорон баррасӣ мекунад ва онро бо ибораҳои дигар муқоиса мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҲақиқат ва наҷот: Чаро Исо ягона роҳи ба осмон рафтан астКашф кунед, ки чаро Исо ягона роҳи ба осмон аст, ки идеяи он, ки ҳама эътиқодҳои самимӣ ба Худо мебаранд, рад мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотОё шумо ба абадият омодаед? Даъват ба наҷотФоҷиаи Соли нав дар Швейтсария ба андеша дар бораи кӯтоҳии умр ва зарурати наҷот водор мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҚиссаи Марко: Тасвири пурқудрати фидияи пардохтшудаНаҷоти писарбачаи рабудашуда фидияи бузургтареро, ки Масеҳ пардохт кардааст, тасвир мекунад. Худо хуни гаронбаҳои Писари Худро дод, то моро аз чанголи гуноҳ озод кунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотМеваи Рӯҳ: Нақшаи Худо ва Ҳаёти МоДар офариниш, Худо махсус дар бораи меваи дарахтон ҳамчун «барои хӯрок» сухан гуфт. Бо нофармонии ӯ гуноҳ ба ҷаҳон дохил шуд (Ҳас. 3). Ҳам Петрус ва ҳам Павлус салиберо, ки Масеҳ дар он овехта буд, «дарахт» номиданд (Аъмол 5:30, 10:39; Ғал.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
НаҷотОсоиштагии Худоро эҳсос кунед: Наҷот ва оромии ботинӣМаҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» як мақолаи махсус дар бораи Ҷидъӯн дорад. Ҷидъӯн аз ҷониби Фариштаи Худованд даъват карда шуд. Ҷидъӯн барои Худованд қурбонгоҳе сохт – Яҳува-Шалом, «Яҳува осоиштагӣ аст». Дар миёни ҳамаи ошӯбҳое, ки ӯро иҳота карда буданд, буд3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
НаҷотВақте ки шумо мемиред, чӣ мешавад? Назари масеҳӣНазари муқобили маргро омӯзед: бовари атеист, ки он ҳама чизро ба охир мерасонад, ва умеди масеҳӣ ба шодии абадӣ бо Худо.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАҳамияти ихтиёран худро бахшидани МасеҳХудованд Исо Худои Писар аст – бо Худои Падар ва Худои Рӯҳулқудс баробар аст. Ӯст, ки ҳама чизро офаридааст ва ба воситаи Ӯ вуҷуд доранд. Ӯ қудратманд аст ва чун Худо, олӣ аст. Вақте ки Ӯ дар ин ҷо дар рӯи замин буд, бодҳо ва мавҷҳо, моҳиёни баҳр3 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
НаҷотХариди Масеҳ: Имондорон бо хуни Ӯ наҷот ёфтандМақолаҳои асосӣ дар маҷаллаи ин моҳ дар бораи харид мебошанд. Дар онҳо, харидор Худованд Исои Масеҳ аст ва мол мӯъмин аст. Баръакси ашёи фурӯш дар маркази савдо, мо аллакай ба Худованд тааллуқ доштем. Ӯ моро харид ва наҷот дод, ба шодии абадии Худ. Ӯ харид.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
