Дар бораи абадият, осмон ва дӯзах андеша кунед. Фаҳмед, ки чаро Исо барои гуноҳҳои шумо мурд ва чӣ тавр пешниҳоди ройгони наҷоти Худоро қабул кунед, то аз доварӣ гурезед.
Аз вақти ташхис шуданам беш аз панҷ сол гузашт ва панҷ сол аз он вақте ки касби миссионерии ман маҷбур шуд, ки самти худро тағйир диҳад. Ҳамчун воизе, ки тақрибан 40 сол таҷриба дорад, надоштани овози табиии худ як зарбаи сахт буд, аз бисёр ҷиҳат! Саратони хашмгини сурхрӯда маро зиндонӣ кардааст