МавлудҲакимон: Фаҳмидани сафари онҳо ба назди ИсоҲикояи аслии ҳакимонеро, ки ба назди Исо омаданд, кашф кунед, шахсияти онҳо, ситорае, ки онҳо пайравӣ карданд ва аҳамияти ибодати онҳоро омӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣАфзалият додани Масеҳ: Садоқат аз ҳама муносибатҳо болотарИн мақола даъвати библиявиро барои шогирдон барои афзалият додани Масеҳ аз ҳама муносибатҳои дигар, аз ҷумла оила, меомӯзад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АбадиятАбадият дар назар: Наҷот додани ҷон аз қабрЗабур 49 ба мо меомӯзонад, ки бо абадият дар назар зиндагӣ кунем, на ба сарватҳои заминӣ эътимод кунем. Кашф кунед, ки чӣ тавр Худо ҷонро аз марг тавассути Масеҳ наҷот медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳИсои Масеҳ: Ягона Миёнарав байни Худо ва инсонБифаҳмед, ки чаро Исои Масеҳ ягона Миёнарав байни Худо ва инсоният аст. Омӯзед, ки чӣ гуна ҳаёти бегуноҳ ва қурбонии Ӯ дар салиб моро бо Худо муросо мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедИсои Масеҳ: Умеди зинда ва лангари ҷони моУмеди ҳақиқиро дар Исои Масеҳ, Иммануили мо, ки барои наҷоти мо омад, кашф кунед. Ин умеди зинда лангари ҷон аст, ки дар Худо устувор аст.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонПояи устувори Худо истодааст: Лавозимот барои мушкилоти зиндагӣПояи устувори Худо дар миёни замонҳои ноустувор ва таълимоти дурӯғин тағйирнопазир истодааст. Дар бораи мӯҳрҳои моликият, амният ва тақдиси он маълумот гиред.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ПарастишҲадафи ниҳоии мо: Наҷот ёфтан барои ибодати Худои Падари моҲадафи аслии наҷотро кашф кунед: на танҳо барои гурехтан аз дӯзах, балки барои он ки Худо тавассути ҳаёти мо ибодат ва ҷалол дода шавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШодӣШодии ҳақиқии таваллуди Масеҳ ва ҳаёти масеҳиро кашф кунедФаришта дар таваллуди Исо шодии бузургро эълон кард. Бифаҳмед, ки чӣ гуна ин шодии ҳақиқӣ ва пойдор тавассути Масеҳ ва Рӯҳи Муқаддас ба ҳаёти масеҳӣ дохил мешавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳИсо дилҳоро медонад: Файз барои зане, ки дар зино дастгир шудаастИсо ба зане, ки дар зино дастгир шудааст, файз нишон медиҳад ва риёкории айбдоркунандагони ӯро фош мекунад. Ӯ, ки бегуноҳ аст, бахшиш ва роҳи навро пешниҳод мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТарсҒалаба бар тарс: Таваллуди Масеҳ муҳаббати комил меорадБифаҳмед, ки чӣ тавр таваллуди Исо хушхабарро барои бартараф кардани тарс, гуноҳ ва шарм, ки аз гуноҳ ба вуҷуд омадаанд, овард. Бифаҳмед, ки чӣ тавр муҳаббати комил ҳама гуна тарсро берун мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣБаракатҳо, ҷангҳо ва рушди рӯҳонӣ дар биёбонХудо аксар вақт моро фавран пас аз баракатҳо ба озмоишҳои биёбон мефиристад ва моро барои рушди амиқтари рӯҳонӣ омода мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонХудои Падари мо ниёзҳои моро дар ҳар ҳолат медонадКашф кунед, ки чӣ тавр муҳаббат ва ҳикмати падаронаи Худо кафолат медиҳад, ки ҳар як озмоиш ва баракат дар ҳаёти шумо ҳадафи илоҳӣ дорад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣБа муҳаббат ва нақшаҳои Худо бовар кардан: Бартараф кардани нобоварӣСарфи назар аз шубҳаҳое, ки аз Одаму Ҳавво сарчашма мегиранд, масеҳиён имрӯз сабабҳои амиқе доранд, ки ба муҳаббати Худо, бахусус тавассути қурбонии Масеҳ, бовар кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Шинохти ХудоКашфи бузургии Худо ва таъсири он ба ҳаёти моҲар қадар Худоро беҳтар шиносем, ҳамон қадар ба Ӯ бештар эътимод мекунем ва файз ва осоиштагии Ӯро таҷриба мекунем. Фаҳмиши мо дар бораи Худо ибодат, хидмат ва фурӯтании моро шакл медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХизматМуносибат бо хурдтаринҳо: Меҳрубонӣ ба бародарони МасеҳЧӣ тавре ки мо бо ҳамбоварон муносибат мекунем, муносибати моро бо Масеҳ инъикос мекунад. Меҳмоннавозӣ ва ғамхории мо нисбат ба дигарон аз ҷониби Худо ҳамчун амалҳои хидмат ба Ӯ дида мешаванд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонБартараф кардани тарс ва шубҳа: Қадамҳои имон тавассути дуоБифаҳмед, ки чӣ тавр дуо ба мо қувват медиҳад, ки тарсро бартараф кунем ва қадамҳои имонро гузорем, ҳамон тавре ки Петрус бар об роҳ мерафт.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣШогирдӣ: Аз Исо омӯхтан ва ба ҳаёти Ӯ тақлид карданБифаҳмед, ки шогирди Исо будан чӣ маъно дорад. Бифаҳмед, ки чӣ тавр муҳаббат, бахшиш ва итоати Масеҳро дар ҳаёти ҳаррӯзаи худ тақлид кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФурӯтанӣБузургии ҳақиқӣ: Хидмат ба дигарон, чунон ки Масеҳ ба мо хидмат кардКашф кунед, ки бузургии ҳақиқӣ дар Малакути Худо чӣ маъно дорад. Он дар хидмати фурӯтанона ба дигарон, пайравӣ аз намунаи Исо, на дар қудрат ё сарвати дунявӣ пайдо мешавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишИсо гунаҳкоронро қабул мекунад: Даъват ба бахшиш ва файзБифаҳмед, ки чаро Исо гунаҳкоронро истиқбол кард ва чӣ тавр имондорон бояд равиши меҳрубононаи Ӯро нисбат ба онҳое, ки бо гуноҳ ва фасод мубориза мебаранд, пайравӣ кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоФурӯтании Павлус: Асоси ҳаёти дуои масеҳӣБифаҳмед, ки чаро дуо ба ҳаёти шогирд хос аст, ки Павлус намунаи он аст. Бифаҳмед, ки чӣ тавр дуо фурӯтаниро нишон медиҳад ва ташвишҳоро ба Худо мепартояд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣЁфтани сулҳ: Ба нақшаи Худо дар миёни озмоишҳои зиндагӣ эътимод карданКашф кунед, ки чӣ тавр эътимоди комил ба роҳнамоии Худо сулҳи амиқро меорад, ҳатто дар замонҳои торикӣ ва мушкилот.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣПарвариши рӯҳияи шукргузорӣ дар ҳаёти ҳаррӯзаи масеҳии шумоКашф кунед, ки чӣ тавр парвариши рӯҳияи шукргузорӣ метавонад ҳаёти шуморо тағйир диҳад, ки инъикоси шукргузории Исо дар миёни андӯҳ аст.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ГунаҳТақлид ба садоқати Масеҳ дар сарзаниш кардани гуноҳ ва бадӣАз намунаи Масеҳ дар сарзаниши содиқона, вале дилсӯзона омӯзед. Бо рашки муқаддас барои ҷалоли Худо, гуноҳро бо эҳтиёт ва ҷасорат муқобилат кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рӯҳи МуқаддасРӯҳи Муқаддас бар Масеҳ истироҳат мекунад ва дар мо сокин астБифаҳмед, ки чаро Рӯҳи Муқаддас ҳамчун кабӯтар бар Исо фуруд омад ва чӣ тавр амалҳои мо метавонанд Рӯҳеро, ки дар дохили мо сокин аст, ғамгин кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
