НаҷотТафовуте, ки Масеҳ меорад: Биҳишт ё Зулмоти абадӣБаъди масеҳӣ шуданам аз ман хоҳиш карданд, ки як синфи кӯдакони Мактаби якшанберо роҳбарӣ кунам. Як рӯзи якшанбе баъди дарс Вера, духтари тақрибан ҳафтсола, назди ман омада гуфт: «Бале, Вера». Як ҳафта пас ӯ аз олам гузашт ва ҳоло дар осмон бо Наҷотдиҳандаи худ аст.3 Ҳадди ақал хондан·Уилям Френд
БаракатБаракати беҳтаре мехоҳед? Тӯҳфаи наҷоти Худоро кашф кунедКитоби Муқаддас мегӯяд: «Музди гуноҳ марг аст, ин баракат не, балки лаънат аст! Мо бешубҳа даҳ аҳкомро риоя карда наметавонем, зеро дилҳои мо аз дилҳои гузаштагони мо беҳтар нестанд. Мо ҳама гуноҳ мекунем, зеро мо гуноҳкорем ва оқибати гуноҳҳои мо марг аст.3 Ҳадди ақал хондан·Г. Ҳ. Б.
ИнҷилХушхабари шодии бузург: Паёми Инҷили МасеҳФаришта хушхабари шодии бузургро эълон кард: Инҷили таваллуд, марг ва эҳёи Масеҳ.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳТӯҳфаи дуруст дар вақти дуруст – Лангарҳо барои ҳаётКашф кунед, ки чӣ тавр ҳар се аъзои Сегона дар фиристодани Исои Масеҳ, тӯҳфаи комили Худо барои инсоният, иштирок доштанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФайзФайзи Худо: Наҷот ва наҷот дар Исои МасеҳМаънои файзи Худоро, ки Павлус дар Титус 2 тавсиф кардааст, омӯзед, ки ба ҷанбаҳои наҷотбахш, ивазкунанда, сафедкунанда ва оштӣдиҳандаи он тамаркуз мекунад.3 Ҳадди ақал хондан
ШогирдӣАфзалият додани Масеҳ: Садоқат аз ҳама муносибатҳо болотарИн мақола даъвати библиявиро барои шогирдон барои афзалият додани Масеҳ аз ҳама муносибатҳои дигар, аз ҷумла оила, меомӯзад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ЭҳёХудо Исоро аз мурдагон эҳё кард: Умед ва итминони моКашф кунед, ки чӣ тавр Худо Исоро аз мурдагон эҳё кард, ки ба имондорон озодӣ аз маҳкумият ва умеди зиндаро пешкаш мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
УмедИсои Масеҳ: Умеди зинда ва лангари ҷони моУмеди ҳақиқиро дар Исои Масеҳ, Иммануили мо, ки барои наҷоти мо омад, кашф кунед. Ин умеди зинда лангари ҷон аст, ки дар Худо устувор аст.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШодӣШодии ҳақиқии таваллуди Масеҳ ва ҳаёти масеҳиро кашф кунедФаришта дар таваллуди Исо шодии бузургро эълон кард. Бифаҳмед, ки чӣ гуна ин шодии ҳақиқӣ ва пойдор тавассути Масеҳ ва Рӯҳи Муқаддас ба ҳаёти масеҳӣ дохил мешавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТақдирХудо Довудро аз хатарҳо ва озмоишҳои оташин ҳифз мекунадБифаҳмед, ки чӣ тавр Худо Довудро аз таъқиби беисти Шоул ҳифз кард, озмоишҳоро барои ташаккули хислати ӯ истифода бурд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАз боло таваллудшуда: Фаҳмиши таваллуди нав ва ХудоНикодим аз Исо дар бораи таваллуди нав меомӯзад. Ин кори мутлақи Рӯҳ ва Каломи Худост, на кӯшиши инсон.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФайзКашфи лаҳзаҳои «Аммо Худо»: Лаҳзаҳои лангар барои сафари ҳаётКонсепсияи библиявии лаҳзаҳои «Аммо Худо»-ро омӯзед, ки дар он дахолати илоҳӣ ҳаётро ба таври куллӣ тағйир медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
КафоратМуҳаббати бепоёни Худо: Масеҳ барои мо ҳангоми гуноҳкор буданамон мурдҲақиқати амиқи муҳаббати бепоёни Худоро, ки тавассути марги Масеҳ барои мо ҳангоми гуноҳкор буданамон зоҳир шудааст, кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФайзФаҳмиши қудрати бепоён ва кофии ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр файзи Худо наҷотро оғоз мекунад, имонро нигоҳ медорад ва ҳамаи эҳтиёҷотро, аз нони ҳаррӯза то ҷалоли абадӣ, таъмин менамояд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонБорҳои худро ба Худованд партоед: Ҳикояи имони модарМодаре барои партофтани бори худ ба Худованд дар бораи писари саргардонаш мубориза мебарад. Имони модари дигар ба Худо боиси наҷоти писараш мегардад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоРӯҳи изтиробомези Исо: Фаҳмидани тарсҳо ва эҳсосоти моБифаҳмед, ки чӣ тавр рӯҳи изтиробомез ва андӯҳи амиқи Исо ба Ӯ имкон медиҳад, ки тарсҳо ва эҳсосоти моро комилан фаҳмад. Ӯ дар бораи шумо ва эҳсосоти шумо ғамхорӣ мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИтоаткорӣФаҳмидани озодии масеҳӣ: Озодии ҳақиқӣ дар МасеҳБифаҳмед, ки озодии масеҳӣ дар ҳақиқат чӣ маъно дорад. Мӯъминон аз қонун ва гуноҳ озоданд, аммо ба озодии масъулиятнок даъват шудаанд, на ба бемасъулиятӣ.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣШогирдӣ: Аз Исо омӯхтан ва ба ҳаёти Ӯ тақлид карданБифаҳмед, ки шогирди Исо будан чӣ маъно дорад. Бифаҳмед, ки чӣ тавр муҳаббат, бахшиш ва итоати Масеҳро дар ҳаёти ҳаррӯзаи худ тақлид кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишИсо гунаҳкоронро қабул мекунад: Даъват ба бахшиш ва файзБифаҳмед, ки чаро Исо гунаҳкоронро истиқбол кард ва чӣ тавр имондорон бояд равиши меҳрубононаи Ӯро нисбат ба онҳое, ки бо гуноҳ ва фасод мубориза мебаранд, пайравӣ кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоФурӯтании Павлус: Асоси ҳаёти дуои масеҳӣБифаҳмед, ки чаро дуо ба ҳаёти шогирд хос аст, ки Павлус намунаи он аст. Бифаҳмед, ки чӣ тавр дуо фурӯтаниро нишон медиҳад ва ташвишҳоро ба Худо мепартояд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣЁфтани сулҳ: Ба нақшаи Худо дар миёни озмоишҳои зиндагӣ эътимод карданКашф кунед, ки чӣ тавр эътимоди комил ба роҳнамоии Худо сулҳи амиқро меорад, ҳатто дар замонҳои торикӣ ва мушкилот.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонФаҳмиши имон: Эътимод ба Худо берун аз ҳама имкониятҳоИмон эътимоди комил ба Каломи Худо ва ваъдаҳои Ӯст, ҳатто вақте ки чизҳо ноаён ё ғайриимкон ба назар мерасанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ЭҳёАҳамияти эҳёи Масеҳ барои имондоронЭҳёи Исо як ҳодисаи муҳим аст, ки қаноатмандии Худоро аз кори Писари худ ва ғамхории амиқи ӯро нисбат ба пайравонаш ошкор мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
ВолидайнФарзанди худро ба роҳе, ки бояд биравад, аз рӯи Китоби Муқаддас таълим диҳедБифаҳмед, ки чӣ тавр фарзандонро тавассути намуна ва дастури ҳаррӯза ба эҳтироми Худо таълим додан, аз рӯи принсипҳои Китоби Муқаддас аз Такрори Шариат ва Масалҳо.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
