ИмонПайдо кардани сулҳ ва устувории бетағйир дар ҳузури ХудоКашф кунед, ки чӣ тавр имони устуворро парвариш кардан мумкин аст, ки ҳатто дар миёни бузургтарин озмоишҳои ҳаёт сулҳ меорад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФурӯтанӣФурӯтании Исо: Намуна барои имондорон дар ҳаёти ҳаррӯзаИсо фурӯтании амиқро тавассути итоат, кори фурӯтанона ва муошират бо одамони беруна намуна нишон дод.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МусибатЁфтани баракат ва ғалаба дар миёни бузургтаринҳои ҳаётКашф кунед, ки чӣ тавр мусибат метавонад дарвозаи ғалаба бошад, зеро муқовимат қувва месозад ва азоб хислатро такмил медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣБа муҳаббат ва нақшаҳои Худо бовар кардан: Бартараф кардани нобоварӣСарфи назар аз шубҳаҳое, ки аз Одаму Ҳавво сарчашма мегиранд, масеҳиён имрӯз сабабҳои амиқе доранд, ки ба муҳаббати Худо, бахусус тавассути қурбонии Масеҳ, бовар кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТақдирБа тақдири Худо бовар кардан: Дасти Ӯро дар ҳама чиз диданКашф кунед, ки чӣ тавр дасти Худоро дар ҳар як ҳодиса дарк кунед, ба иродаи Ӯ ҳам дар шукуфоӣ ва ҳам дар бадбахтӣ бовар кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НавиштаҳоКаломи Худо: Чароғ, Нур, Машваратчӣ ва ТасаллӣКаломи Худо барои ҳама ҳикмат, роҳнамоӣ ва тасаллӣ пешниҳод мекунад. Он ҳамчун оина, машваратчӣ, тарҷумон ва чашмаи тасаллӣ хизмат мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФариштагонТаъминоти фариштагии Илёс ва саломатии ҷисмонии моФариштае ба Илёс гуфт, ки вақте ӯ рӯҳафтода буд, бихӯрад, ки нишон медиҳад, ки ғамхории ҷисмонӣ ба саломатии рӯҳонӣ кӯмак мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Шинохти ХудоКашфи бузургии Худо ва таъсири он ба ҳаёти моҲар қадар Худоро беҳтар шиносем, ҳамон қадар ба Ӯ бештар эътимод мекунем ва файз ва осоиштагии Ӯро таҷриба мекунем. Фаҳмиши мо дар бораи Худо ибодат, хидмат ва фурӯтании моро шакл медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МаргЁфтани осоиштагӣ дар марг: Намунаи Исо ва умеди мӯъминБифаҳмед, ки чӣ тавр марги Исо барои мӯъминон осоиштагӣ ва пирӯзӣ пешниҳод мекунад. Тарси маргро тавассути пирӯзии Масеҳ ва умеди ҳаёти ҷовидонӣ мағлуб кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишМуносибати мулоими Исо ба интизом ва бахшишБифаҳмед, ки чӣ тавр Исо ҳангоми муносибат бо гуноҳ ва заифиҳои инсонӣ ҳамдардӣ ва мулоимиро нишон дод, бахшишро на ба маҳкумияти сахт пешниҳод кард.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотПисари конкан наҷотро меёбад ва оилааш шодӣ мекунадҲикояи дилгармкунандаи Том, писари конканро кашф кунед, ки пас аз бемор шудан, имонро пайдо кард ва ба Исо барои наҷот бовар кард. Оилааш шодӣ кард.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобЁфтани маъно дар азоб тавассути ваъдаҳои ХудоКашф кунед, ки чӣ тавр азоби масеҳӣ, ҳарчанд бемаънӣ ба назар мерасад, вазни абадии ҷалолро фаъолона омода мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонЁфтани нур ва умед дар вақти шоми зиндагӣ ва баъд аз онБифаҳмед, ки чӣ тавр имон метавонад гуноҳ ва ғамро паси сар кунад, нурро ҳатто вақте ки офтоби зиндагӣ ғуруб мекунад, пайдо кунад. Ҳузури тасаллибахши Исоро дар замонҳои ғам кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХизматМуносибат бо хурдтаринҳо: Меҳрубонӣ ба бародарони МасеҳЧӣ тавре ки мо бо ҳамбоварон муносибат мекунем, муносибати моро бо Масеҳ инъикос мекунад. Меҳмоннавозӣ ва ғамхории мо нисбат ба дигарон аз ҷониби Худо ҳамчун амалҳои хидмат ба Ӯ дида мешаванд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳНамунаи Исо: Афзалият додани иродаи Худо бар эҳтиёҷоти шахсӣВохӯрии Исоро бо зани самариягӣ омӯзед, ки дар он Ӯ наҷоти рӯҳониро бар хастагии худ афзалият дод.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳНури ҳаёт: Пайравӣ аз Исо ва таҷрибаи ХудоМаънои амиқи Исоро ҳамчун «нури ҳаёт» ва чӣ гуна пайравӣ аз Ӯ роҳи моро равшан мекунад, омӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонБартараф кардани тарс ва шубҳа: Қадамҳои имон тавассути дуоБифаҳмед, ки чӣ тавр дуо ба мо қувват медиҳад, ки тарсро бартараф кунем ва қадамҳои имонро гузорем, ҳамон тавре ки Петрус бар об роҳ мерафт.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонБорҳои худро ба Худованд партоед: Ҳикояи имони модарМодаре барои партофтани бори худ ба Худованд дар бораи писари саргардонаш мубориза мебарад. Имони модари дигар ба Худо боиси наҷоти писараш мегардад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоМақсади бебозгашти Худо: Иродаи Ӯ бар зидди ҳамаи мушкилот устувор астБифаҳмед, ки чӣ тавр мақсадҳои Худо сарфи назар аз бадкирдории инсон, тавре ки дар ҳаёти Юсуф ва марди нобино, ва ҳатто дар салиб кашидани Масеҳ дида мешавад, пирӯз мешаванд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҷанги рӯҳонӣҒалаба тавассути Масеҳ: Табдил додани тӯфонҳо ба пирӯзиҳоКашф кунед, ки чӣ тавр мушкилоти ҳаётро ба имкониятҳои рушди рӯҳонӣ табдил диҳед. Бештар аз ғолиб бошед, мушкилотро барои наздик шудан ба Худо истифода баред.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоРӯҳи изтиробомези Исо: Фаҳмидани тарсҳо ва эҳсосоти моБифаҳмед, ки чӣ тавр рӯҳи изтиробомез ва андӯҳи амиқи Исо ба Ӯ имкон медиҳад, ки тарсҳо ва эҳсосоти моро комилан фаҳмад. Ӯ дар бораи шумо ва эҳсосоти шумо ғамхорӣ мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳДуои муборизаи Исо дар Ҷатсамонӣ ва намунаи моАмиқи итоат ва азоби Исоро дар Ҷатсамонӣ, ки дар Ибриён 5:7-8 таъкид шудааст, биомӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишБахшиши меҳрубононаи Исо: Ҳукми файзбахш барои гуноҳкоронИсо ба гуноҳкорони тавбакунанда бахшиши меҳрубонона ва ҳукми файзбахш пешниҳод мекунад. Раҳмати Ӯ, ки дар Ҷолҷота нишон дода шудааст, ҳама гуноҳҳоро мешуяд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТасаллӣТасаллои Худо барои мотамзадагон: Шифо додан, роҳнамоӣ кардан, дастгирӣ карданХудо ба мотамзадагон тасаллои амиқ медиҳад. Ӯ мотамзадагонро бо муҳаббати тағйирнопазир дар ҳар як озмоиш мебинад, шифо медиҳад, роҳнамоӣ мекунад ва дастгирӣ мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
