МавлудЭълони махсус ва таъсири амиқи таваллуди ИсоТаваллуди Исо ба чанд нафари интихобшуда эълон шуд, на ба ҷаҳон. Бифаҳмед, ки чӣ тавр ин ҳодисаи ибтидоӣ номаълум тамоми таърихи инсониятро амиқан ташаккул дод.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
СулҳЁфтани сулҳи ҳақиқӣ: Оштӣ бо Худо тавассути ИсоҲақиқати талх ин аст, ки мо дар ҷаҳони пур аз бадӣ зиндагӣ мекунем. Барои ҳар як ҳолати зӯроварӣ, хунрезӣ ва бераҳмӣ як сабаби умумӣ вуҷуд дорад. Исо гуфт: «Аз дил фикрҳои бад, куштор, зино, фаҳшо, дуздӣ, шаҳодати бардурӯғ, тӯҳмат мебарояд»4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонҲатто дар замонҳои душвор корҳо ва мӯъҷизаҳои бузурги Худоро интизор шаведҲикояи Аладдин афсона аст, аммо мо ҳикояе дорем, ки ҳақиқӣ ва хеле беҳтар аст. Дар номаи Павлус ба эфсӯсиён, ӯ дуо кард, ки «инсони ботинии» онҳо қавӣ гардад. Ӯ ҳамчунин мехост, ки онҳо муҳаббати Масеҳро бидонанд, ки аз фаҳмиш берун аст.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотОё шумо мӯҳлати худро иҷро мекунед? Омодагӣ ба абадиятИн истилоҳ маънои иҷрои кореро дар мӯҳлати муқарраршуда дорад. Ин одати сарбозоне буд, ки асирони ҷангро посбонӣ мекарданд, ки дар замин хат мекашиданд, то минтақаеро нишон диҳанд, ки асирон дар он озодона ҳаракат карда метавонистанд. Агар касе ин корро накунад ва аз мӯҳлат гузарад, масъалаи мавриди назар ба масъалаи мурда табдил меёбад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҲаёти ҷовидониро аз Худо тавассути Исои Масеҳ қабул кунедДар иқтисодиёти пешрафта ин мушкилот мегардад. Чунин ба назар мерасад, ки аксари одамон аллакай ҳама чизеро, ки ба онҳо лозим аст ва аксари чизеро, ки мехоҳанд, доранд. Чӣ харем? Мо метавонистем қариб беохир барои ҳар як шахс дар рӯйхати худ тӯҳфаи мувофиқро ҷустуҷӯ кунем. Аз тарафи дигар, мо чӣ мегирем? Боз ҳам, дар кишварҳои пешрафта, камбудӣ кам аст4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БашоратдиҳӣИҷрои амри Масеҳ: Сабабҳои мубодилаи ИнҷилЧаҳор сабаби муҳимро барои мубодилаи Инҷили Исои Масеҳ бо ҷаҳони фаношаванда кашф кунед, ки Амри Бузургро иҷро мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотНақшаи Худо: Наҷоти Масеҳ, Калисо ва АбадиятХудо аз аввал ҳамаи он чиро, ки рӯй медод, медонист, аммо Ӯ нақшае дошт, ки бо он мубориза барад. Дар нақшаи Худо Писари маҳбуби Ӯ «ҷисм мешуд» (Юҳ. 1:14) ва «дар инсоният шарик мешуд, то ки бо марги Худ»4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотБарои абадият омода шавед: Даъвати фаврӣ ба наҷотДар чанд соли охир ин мард қисми зиёди вақти худро ба барқарор кардани мошинҳои антиқа сарф кардааст. Ӯ коргари дақиқ аст ва метавонад ба шумо дар бораи мошинҳо, дар бораи он чизе, ки ӯ бо онҳо мекунад ва аз куҷо қисмҳои онҳоро гирифтан мумкин аст, нақл кунад. Ҳадафи ӯ анҷом додани ин барқарорсозӣ аст, аммо аз сабаби мушкилоти саломатӣ, ӯ шояд натавонад4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонДовуд ва Ҷолёт: Намунаи ҳаёти пирӯзи масеҳӣҚиссаи Довуд ва Ҷолӯт (1 Подш. 17) шояд яке аз маъруфтарин қиссаҳои Китоби Муқаддас бошад. Он ду нуктаи асосиро барои имондорон нишон медиҳад. Аввалан, мо кори Масеҳро мебинем, ки Ӯ бар душмани Худо: Шайтон ғолиб меояд. Дуюм, мо мефаҳмем, ки чӣ тавр ҳар як масеҳии аз нав таваллудшуда метавонад имони пирӯзмандонаро нишон диҳад –4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотОё шумо кӯшиш мекунед, ки дар назди Худо беҳтар намоед? Қиссаи бонги хатарБонги хатари меҳмонхона дарси пурқуввате медиҳад: мо наметавонем худро бо корҳои нек дар назди Худо муаррифӣ кунем.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҳаёти ҷовидонӣТӯҳфаи Худои Ҳаёти Ҷовидонӣ: Қабули Наҷот тавассутиТӯҳфае, ки Худо дод, бодиққат интихоб шуда буд. Ӯ он чизеро дод, ки мо бештар ба он ниёз доштем. Китоби Муқаддас мегӯяд: «Ҳадяи Худо ҳаёти ҷовидонӣ ба воситаи Исои Масеҳ, Худованди мост» (Рум. 6:23 KJV) Ҳадяи Худо ҳаёти ҷовидонӣ ба воситаи Исои Масеҳ, Худованди мост. Гуноҳҳое, ки ҳамаи мо содир мекунем.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МасеҳМулоҳизаҳо дар бораи Забур 2: Ҳокимияти Худо ва Подшоҳии МасеҳМавзӯъҳои Забур 2-ро омӯзед, ки ба исёни халқҳо бар зидди Худо, пирӯзии ниҳоии Ӯ ва барқароршавии подшоҳии Писари Ӯ тамаркуз мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣФаҳмидани «Ва чунин шуд» дар озмоишҳои ҳаётИбораи «ва он рӯй дод»-ро 396 маротиба дар Китоби Муқаддаси шоҳ Ҷеймс пайдо кардан мумкин аст. Бояд фаҳмид, ки ин ибораи библиявӣ одатан пеш аз амали чизе, шахс, шахсон ва – чунон ки дар Навиштаҳо интизор шудан мумкин аст – ҳатто Худованд меояд.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ПарастишМероси шоҳ Довуд: Дили барои Худо дар суруд ифодаёфтаДили шоҳ Довудро барои Худо ва мероси ҳамду санои ӯро тавассути забурҳо кашф кунед. Бифаҳмед, ки чӣ гуна намунаи ӯ масеҳиёнро ба ибодати ҳаррӯзаи Худованд ташвиқ мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонҒалаба дар Исои Масеҳ: Қуввати мо дар замонҳои душворКашф кунед, ки чӣ тавр ибораи «дар Исои Масеҳ» дар 2 Тимотиюс захираҳои фаровонро барои ғалаба бар замонҳои душвор пешниҳод мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИстодагарӣПайдо кардани қувват дар мубориза тавассути қудрати МасеҳСафари Павлус қудрати Худоро дар низоъ нишон медиҳад. Бифаҳмед, ки чӣ тавр дар миёни муборизаҳои ҳаёт тавассути қуввати Масеҳ пирӯзӣ пайдо кардан ва дар имон устувор истодан мумкин аст.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФарқиятХудо ба дил менигарад: Арзиши ботинӣ берун аз зоҳирӣБифаҳмед, ки чаро намуди зоҳирӣ метавонад фиребанда бошад. Худо ба дил менигарад, на ба қади ҷисмонӣ, ки ба мо хотиррасон мекунад, ки дигаронро доварӣ накунем.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобИтоати Исо: Намунае барои озмоишҳо ва азобҳои моАз намунаи комили Исо дар итоаткории бешикоят ба иродаи Худо дар миёни азобҳои амиқ ибрат гиред.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
РоҳнамоӣРоҳи комил ва бехатари Худо: Ба роҳнамоии Ӯ бовар карданРоҳи комили Худоро барои ҳаёти худ, ҳатто дар миёни бесарусомонӣ ва номуайянӣ кашф кунед. Бифаҳмед, ки Ӯ чӣ гуна шуморо дар ҳар қадам роҳнамоӣ, муҳофизат ва ҳамроҳӣ мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоБа роҳҳои хирадмандона ва нофаҳмои Худо дар зиндагӣ бовар карданҲикмати Худо моро дар роҳҳои зиндагӣ ҳидоят мекунад, ҳатто вақте ки онҳо нофаҳмо ба назар мерасанд. Омӯзед, ки ба роҳҳои комили Ӯ бовар кунед, дониста бошед, ки Ӯ хато намекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоРоҳнамоии Худо: Ёдоварии садоқати Ӯ ва роҳи ӮДар бораи садоқати гузаштаи Худо мулоҳиза кунед ва бифаҳмед, ки Ӯ чӣ гуна мехоҳад роҳи Худро ба шумо омӯзонад. Кашф кунед, ки чӣ гуна роҳнамоии Ӯро тавассути дуо ва Каломи Ӯ ҷӯед.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
РоҳнамоӣБа нақшаи Худо эътимод кунед: Чашми Ӯ ҳар як роҳи шуморо роҳнамоӣ мекунадДар роҳнамоии доимӣ ва меҳрубононаи Худо итминон пайдо кунед. Нақшаи комили Ӯ, ҳатто тавассути роҳҳои душвор, ба некии ниҳоӣ ва рушди рӯҳонии шумо мебарад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Тақдири илоҳӣНазорати мутлақи Худо: Фаҳмиши иродаи тағйирнопазири ӮБифаҳмед, ки чӣ тавр иродаи тағйирнопазири Худо ҳар як ҳодисаро идора мекунад ва ба асрори зиндагӣ осоиштагӣ ва фаҳмиш меорад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣДаъвати Худованд: Шогирдсозӣ ва рушди рӯҳонӣФармони Исоро барои шогирдсозӣ омӯзед, раванди рушди рӯҳонӣ ва аҳамияти таълим ва таъмидро дарк кунед.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
