Фалиштиён сандуқро забт карданд ва «ҷалол... аз Исроил дур шуд». Дар он айёми нокомӣ Худо касеро тайёр кард, ки ба Ӯ хидмат кунад: Самуил. Аммо пас аз он эҳё, пешвоён мувофиқи ғояҳои худ подшоҳеро талаб карданд, ки С.С.-ро рад карданд. Фалиштиён С.С.-ро рад карданд.
Худованд Исо ду шогирдро фиристод, то аз деҳаи наздик хари ҷавонеро биёранд, ва акнун, дар иҳотаи издиҳоми бузург, Ӯ оҳиста-оҳиста бо он хар ба сӯи шаҳр мерафт. Як нафар фарёд зад: «Ҳусанно!» Дигаре ҷавоб дод: «Ҳусанно!» – ва баъд дигаре
Мефибошеттин окуясы Кудайдын ырайымы жалгыз калгандарды кантип урматтуу конокторго айлантып, Машайак аркылуу биздин рухий сыныктыгыбызды жаап турганын көрсөтөт.