Сарфи назар аз таъқибот ва таназзули ахлоқӣ, масеҳиён дар тарафи ғолиб боқӣ мемонанд. Бифаҳмед, ки чӣ гуна дар ҷанги рӯҳонӣ бо истифода аз зиреҳи Худо устувор истодан мумкин аст.
Одам ва Ҳавво Ибтидонинг бошларида, аёлнинг алданиши ва эркакнинг итоатсизлиги туфайли дунё гуноҳга ботди. Худо инсонни ажойиб муҳитга, Адан боғига жойлаштирган ва унинг барча эҳтиёжларини таъминлаган эди. У номлаш имтиёзига эга бўлган барча ҳайвонларнинг ҳамроҳлигига эга эди
