ДуоПарвариши вобастагӣ ба Худо тавассути дуо ва фурӯтанӣТабиати гунаҳкори мо аксар вақт ба худтаъминкунӣ оварда мерасонад, аммо Худо ба мо вобастагиро тавассути озмоишҳо ва дуо меомӯзонад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасшавӣХудо имондоронро бо ҳақиқат пеш аз фиристодани онҳо муқаддас мекунадХудо ҳамеша имондоронро пеш аз фиристодани онҳо ба ҷаҳон муқаддас мекунад, ҳамон тавре ки Исо шогирдони Худро омода кард.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасотҚудусияти Худо гуноҳро ошкор мекунад, зиндагии муқаддасро илҳом мебахшадНазари баланд ба Худо гуноҳкории моро ва зарурати зиндагии муқаддасро ошкор мекунад. Парастиши ҳақиқӣ моро тағйир медиҳад ва ҳаёти моро ба таври радикалӣ пок месозад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФурӯтанӣБа нақшаи Худо бовар кардан: Назоратро ба Худованд супурданМайли инсонро ба назорат кардан дар муқобили хоҳиши Худо барои таслим шудани мо баррасӣ кунед. Аз намунаи фурӯтанӣ ва такя ба Падар аз Исо дарс гиред.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИтоаткорӣҚабули нақши хизматгор: Итоат ба иродаи ХудоМасеҳиён даъват шудаанд, ки хизматгорони Худо бошанд, ба иродаи Ӯ итоат кунанд, на ба қудрати дунявӣ. Иҷрои вазифа аз хидмат ба Ӯ меояд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҷанги рӯҳонӣАмолеқиёни рӯҳониро дар ҳаёти худ муайян кунед ва бартараф кунедХудо тасмим гирифтааст, ки ҳар чизеро, ки шуморо аз таҷрибаи пурраи Ӯ бозмедорад, бартараф кунад. Бифаҳмед, ки Худо чӣ гуна бар зидди монеаҳои итоати шумо ҷанг мекунад.2 Ҳадди ақал хондан
Рушди рӯҳонӣҚабули таҷрибаҳои гуногуни ҳаёт: Баракатҳо ва озмоишҳоҲаёт пур аз таҷрибаҳои гуногун, омехтаи баракатҳо ва озмоишҳост. Худо моро барои душвориҳо тавассути давраҳои оромӣ омода мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобЁфтани шодӣ ва ҷасорат дар миёни ранҷу азоби масеҳӣКашф кунед, ки чӣ тавр масеҳиёни аввалин ранҷу азобро барои Масеҳ қабул карданд ва онро на бори гарон, балки шараф донистанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФайзИсо ҳама чизро пардохт: Файзро қабул кунед, на аъмолро, барои баракатҳоМасеҳиён аксар вақт кӯшиш мекунанд, ки баракатҳои Худоро тавассути аъмоли нек ба даст оранд, фаромӯш карда, ки Исо ҳама чизро пардохт.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МиссияҳоДаъвати Ҷим Эллиот ба миссияҳо: Кӯдакон ҳамчун тирҳо барои ХудоНомаи Ҷим Эллиот ба волидонаш онҳоро ташвиқ мекунад, ки вақте фарзандонашон иродаи Худоро иҷро мекунанд, шодӣ кунанд, ҳатто агар ин маънои ба майдони миссионерӣ рафтанро дошта бошад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ҚурбониҳоБарраи Худо: Мулоҳиза дар бораи қурбонӣ ва кафоратДар бораи марги дардноки барра мулоҳиза кунед, сипас қурбонии амиқи Исо, Барраи Худоро, ки барои гуноҳкорон мурд, баррасӣ кунед.2 Ҳадди ақал хондан
Иродаи ХудоФаҳмидани қудрати ором будан ва ба Худо иҷозат додан, ки кор кунадҚудрати оромиро дар роҳи масеҳии худ кашф кунед. Омӯзед, ки чӣ тавр ба Худо иҷозат диҳед, ки дар шумо кор кунад, бо сабр интизор шудани вақт ва иродаи комили Ӯ.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТарсБартараф кардани тарс: Худо қудрат, муҳаббат ва ҳукми солим медиҳадХудо ба мо рӯҳи тарсро надодааст, балки қудрат, муҳаббат ва ҳукми солимро додааст. Ба Рӯҳи Муқаддас эътимод кунед, то тарсро бартараф кунед ва ба Худо итоат кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣПайдо кардани паноҳгоҳ ва рӯҳбаландӣ дар Худо дар миёни мусибатКашф кунед, ки Худо чӣ гуна паноҳгоҳ ва рӯҳбаландӣ медиҳад, ҳатто дар шароити аз ҳама ташвишовар. Аз намунаи Довуд дар бораи эътимоди комил ба Худо омӯзед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоФаҳмидани роҳҳои баландтари Худо: Эътимод ба нақшаи Ӯ, на нақшаи моНақшаҳои Худо аксар вақт аз интизориҳои мо фарқ мекунанд, ки ҳангоми кӯшиши пешгӯии амалҳои Ӯ боиси ноумедӣ мегардад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФайзДаъвати Худо ва Эълони доимии Ӯ: «Инак, Ман ҳастам»Файзи амиқи Худоро омӯзед, зеро Ӯ дар тамоми Навиштаҳо, аз Иброҳим то Шоул, одамонро даъват мекунад ва табиат ва ҳузури тағйирнопазири Худро ошкор месозад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонОрзуи роҳҳои қадимӣ: Барқарор кардани масеҳияти анъанавӣИн мақола ба гузаштаи идеалишудае, ки дар он арзишҳои анъанавии оилавӣ, меҳнати сахт ва принсипҳои қавии масеҳӣ ҷомеаро роҳнамоӣ мекарданд, тафаккур мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Дигаргунии рӯҳонӣМонанди Масеҳ шудан: Зиндагии табдилшудаи масеҳӣКашф кунед, ки чӣ тавр масеҳиён метавонанд бештар ба Масеҳ монанд шаванд. Рӯҳулқудс моро табдил медиҳад, вақте ки мо ҷалоли Исоро мебинем ва ҳаёти Ӯро дар Инҷилҳо меомӯзем.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобОзмоиши Худо дили шуморо ошкор мекунад ва имони қавӣ месозадХудо душвориҳо ва сахтиҳоро барои фурӯтан кардан ва озмоиши мо иҷозат медиҳад. Кашф кунед, ки чӣ тавр ин озмоишҳо он чиро, ки дар дили шумост, ошкор мекунанд ва эътимоди шуморо ба Ӯ амиқтар мегардонанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонИсо шогирдонро барои сохтан ва истифода бурдани имони онҳо меозмоядИсо шогирдони Худро меозмояд, то имони онҳоро мустаҳкам кунад ва ба онҳо хизмат кардан ба дигаронро дар ҳоҷат омӯзонад. Ӯ кӯшишҳои хурди моро барои анҷом додани кори бузург истифода мебарад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣМасеҳ Муаллими илоҳии мо: Омӯзиши иродаи Худо ва наҷотХудо ба халқи Худ табиати ҳақиқии гуноҳро меомӯзонад, онҳоро дар наҷот дастур медиҳад ва дар зиндагии муқаддас роҳнамоӣ мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Иродаи ХудоҚудрати Худо аз нақшаҳо ва тасаввуроти мо барои ҳаёти шумо зиёдтар астҚудрат ва нақшаҳои Худо аз тасаввуроти маҳдуди мо хеле зиёдтаранд. Рӯзномаи худро як сӯ гузоред ва ба самти Ӯ пайравӣ кунед, то ҳузури пурқудрати Ӯро бубинед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоЗиндагӣ бо дуои доимӣ ва вобастагӣ ба ХудоКашф кунед, ки чӣ тавр Исо дар дуои доимӣ ва вобастагӣ ба Худо зиндагӣ мекард, ки барои мӯъминон намунаест.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
СавобОфтоби адолат шифо ва тасаллӣ меорадКашф кунед, ки чӣ тавр Масеҳ, Офтоби адолат, шифо ва тасаллӣ меорад, абрҳои хато ва беимониро пароканда мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
