ПарастишЧӣ тавр Худовандро бо тамоми ҳастӣ ва ҳаёти худ ҷалол диҳемКашф кунед, ки чӣ тавр Худоро дар ҳар як ҷанбаи ҳастии худ — рӯҳ, ҷон ва ҷисм — пайравӣ ба намунаҳои библиявӣ ба монанди Марям ва Дониёл ҷалол диҳед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Амнияти абадӣНазорати Худо, амнияти мо ва наҷоти абадӣНазорати ниҳоии Худо амнияти абадии моро тавассути марг ва шафоати Исо таъмин мекунад. Амнияти мо ба андозаи хислати Ӯ мутмаин аст.2 Ҳадди ақал хондан
ИмонМуҳаббати вафодори Худоро аз нав кашф кунед: Лаҳзаи ҳаёти шумоБифаҳмед, ки чӣ гуна дилҳо ба осонӣ ба муҳаббати вафодори Худо сахт мешаванд. Қурбонии Масеҳро ҳамчун далели ниҳоии муҳаббати абадии Ӯ нисбат ба шумо дар хотир доред.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШикастадилӣХудо чизҳои шикаста ва одамонро барои мақсади илоҳии худ истифода мебарадБифаҳмед, ки чӣ гуна Худо шикастагиро дар ҳаёти мо ва дар Навиштаҳо барои амалӣ кардани мақсадҳои худ ва баракат додани мо истифода мебарад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШукргузорӣПарвариши рӯҳияи шукргузорӣ: Лаҳзаҳои ҳаётБарои тағир додани ҳаёти худ рӯҳияи шукргузориро парвариш кунед. Омӯзед, ки дар ҳама ҳолатҳо шукр гӯед, донистани он ки Худо барои некии шумо ва ҷалоли Ӯ кор мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Бозгашти дуюмБозгашти дуюми Исо: Ғалаба, Доварӣ, Офариниши навБозгашти дуюми Исо ғалаба, табдил ва довариро меорад. Мӯъминон бо шавқ интизори бозгашти Ӯ барои наҷот ва осмон ва замини нав ҳастанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳНамунаи хидмат ва қурбонии Исо барои имондоронИсоро ҳамчун Хизматгори комил, қурбонии ниҳоии Ӯ ва даъвати имондоронро барои пайравӣ аз намунаи хидмати фурӯтан ва итоаткории Ӯ кашф кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШукргузорӣПарвариши шукргузорӣ: Шукргузорӣ дар ҳама чиз ба ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр дар ҳар ҳолат, ҳатто дар ҳолатҳои душвор, бо фаҳмидани назорати соҳибихтиёр ва мақсадҳои неки Худо шукргузорӣ кунед.2 Ҳадди ақал хондан
АзобРаҳмати Худо бар Эпафродит: Дарсҳо аз азобАз бемории сахти Эпафродит ҳангоми хидмат ба Павлус дарс гиред. Раҳмати Худо азобро ба рушди рӯҳонӣ табдил медиҳад ва арзиши ҷамъиятро нишон медиҳад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШукргузорӣҚурбонии шукргузорӣ бар хуни Масеҳ асос ёфтаастКашф кунед, ки чӣ тавр шукргузории ҳаррӯза имони шуморо мустаҳкам мекунад ва шуморо ба Худо ва ҳамбоварон наздиктар мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣДарсҳо аз Довуд дар ғори Адуллом: Паноҳгоҳи ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр Худо «ғорҳои» ҳаёт — замонҳои душвор ва танҳоиро — барои тағир додан ва омода кардани мо барои мақсадҳои худ истифода мебарад.10 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФурӯтанӣМуваффақияти рӯҳонии дигаронро қабул кунед: Онҳоро манъ накунедИсо ба шогирдони худ таълим дод, ки онҳоеро, ки ба исми Ӯ некӣ мекунанд, монеъ нашаванд, ҳатто агар онҳо аз гурӯҳи онҳо набошанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуҳофизатИсои Масеҳ: Девори паноҳгоҳи мо аз тӯфонҳо ва душманонКашф кунед, ки чӣ тавр Исо ҳамчун девори муҳофизатӣ барои имондорон амал мекунад, онҳоро аз хатарҳои рӯҳонӣ ва тӯфонҳои ҳаёт муҳофизат мекунад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣРӯҳи Исо имондорро тағйир медиҳад ва пок мекунадРӯҳи Исо мисли борон фуруд меояд, ҷонро аз гуноҳ пок мекунад ва покӣ, шукргузорӣ ва самаранокии рӯҳониро меорад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХудоМулоҳиза дар бораи камолот ва сифатҳои Худо дар ИсоДар бораи сифатҳо ва камолотҳои ҷалолии Худо, ки ҳама дар Исо ошкор шудаанд ва барои некӯаҳволии мо машғуланд, мулоҳиза кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТасаллӣХудо моро тасаллӣ медиҳад, то моро тасаллӣ диҳад: Тобоварӣ ба ранҷХудо моро дар ранҷҳои мо тасаллӣ медиҳад, то мо дигаронро тасаллӣ диҳем. Азоби худи мо ба майдони омӯзиш барои хидмат ба дилҳои дардманд табдил меёбад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИнҷилИнҷил аз ҳасад ва корҳои Шайтон наҷотро таълим медиҳадНақшаи Инҷили масеҳӣ муҳаббати саховатмандонаи Худо ва қурбонии Масеҳро ошкор мекунад, ки бо рӯҳияи харобиовари ҳасад ба таври шадид муқоиса мешавад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобЁфтани сулҳ ва ситоиш дар миёни озмоишҳои тағйирнопазири ҳаётБифаҳмед, ки чӣ тавр қабули ҷанбаҳои тағйирнопазири ҳаёт бо рӯҳияи ситоиш метавонад ба сулҳ ва камолоти рӯҳонӣ оварда расонад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ФурӯтанӣХусусияти ҳатмии фурӯтанӣ дар ҳаёти масеҳӣБифаҳмед, ки чаро фурӯтанӣ як хислати муҳим барои ҳар як масеҳӣ аст. Омӯзед, ки рӯҳи фурӯтанро парвариш диҳед ва роҳи худро бо Худо амиқтар кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасотРад кардани моли дунявӣ аз ҷониби бародарони ПлимутБародарони аввали Плимут моликияти худро, аз ҷумла ҷавоҳироти гаронбаҳо, мебел ва китобҳоро озодона таслим карданд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасотФайзи муқаддаскунандаро қабул кунед: Дар муқаддасӣ ва имон рушд кунедЗарурати файзи муқаддаскунанда ва кори Рӯҳро барои Биҳишт кашф кунед. Барои хушбахтии ҳақиқӣ пешрафти доимиро дар имон ва муқаддасӣ пайгирӣ кунед.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуҳофизатДевори муҳофизатии Худо: Боварӣ дар озмоишҳои зиндагӣКашф кунед, ки чӣ тавр Худо фарзандони Худро тавассути озмоишҳои зиндагӣ муҳофизат мекунад, ҳатто вақте ки шароит фаҳмидан душвор аст.2 Ҳадди ақал хондан
ТаҷассумСирри раҳмат: Худо инсон мешавад, кӯдак таваллуд мешавадСирри амиқи Худои инсоншударо, ки дар Ишаъё пешгӯӣ шудааст, кашф кунед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр Қадими рӯзҳо кӯдак шуд, то Наҷотдиҳандаи мо бошад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоПарвариши вобастагӣ ба Худо тавассути дуо ва фурӯтанӣТабиати гунаҳкори мо аксар вақт ба худтаъминкунӣ оварда мерасонад, аммо Худо ба мо вобастагиро тавассути озмоишҳо ва дуо меомӯзонад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
