АзобПайдо кардани файз ва итоат дар замонҳои азобАз намунаи Айюб омӯзед, ки чӣ гуна дар азоб ба Худо эътимод кунед ва аз талхӣ худдорӣ намоед. Кашф кунед, ки чӣ гуна ба роҳҳои Худо «ҳа» гӯед, ҳатто вақте ки озмоишҳо тӯлонӣ мешаванд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БоварӣБоварӣ ба муҳаббати Худо дар муқобили душвориҳо ва баракатҳоАз имони ашрофонаи Айюб омӯзед, ки ба муҳаббат ва тақдири Худо дар ҳама ҳолатҳо бовар кунед. Худо медонад, ки мо ба чӣ ниёз дорем ва моро дӯст медорад, ҳатто дар озмоишҳо.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АқибмонӣДаъвати Худо ба аз роҳ баргаштагон: Ба муҳаббати аввалини худ баргардедВақте ки шумо аз Худо дур шудаед, даъвати меҳрубононаи Ӯро барои бозгашт дар хотир доред. Ӯ садоқати гузаштаи шуморо қадр мекунад ва барои аз роҳ баргаштан шифо медиҳад.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонБа ҷадвали комил ва ҳифзи илоҳии Худо бовар карданКашф кунед, ки чӣ тавр суханони Исо, «Оё дар рӯз дувоздаҳ соат нест?» ба имондорон сулҳ ва оромиш мебахшанд.2 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҷанги рӯҳонӣХатарҳои фаромӯш кардани Худо дар асри электронии имрӯзаФаромӯш кардани Худо барои ғайримуъминон оқибатҳои абадӣ дорад ва боис мегардад, ки мӯъминон имкониятҳои эҳтиром кардани Ӯро ҳар рӯз аз даст диҳанд.2 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
Хусусиятҳои ХудоХудо Падари мо: Ӯ фарзандони Худро мешиносад, дӯст медорад ва ғамхорӣ мекунадНоми «Падар» дар Аҳди Қадим чанд маротиба дар бораи Худо истифода шуда буд. Танҳо вақте ки Писари Падар ба ин ҷаҳон омад, номи Худо ҳамчун Падар пурра ошкор шуд. Барои он ки мо Худоро ҳамчун Падари худ шинохта тавонем, на танҳо таҷассуми Ӯ, балки марг ва эҳёи Ӯ низ лозим буд.11 Ҳадди ақал хондан·Кевин Квартелл
ҲикматҲикмат аз боло: Панҷ роҳи Китоби Муқаддас барои афзоиши ҳикматКитоби Муқаддас дуо барои ҳикматро тасвир мекунад: «Агар касе аз шумо ҳикмат намерасад, аз Худо бипурсад, ки ба ҳама саховатмандона ва бе маломат медиҳад» (Яъқуб 1:5 NKJV). Вақте ки мо барои ҳикмат дуо мекунем, гӯё Худо аллакай моро интизор буд, ки пурсем!11 Ҳадди ақал хондан·Стивен Кэмпбелл
МуқаддасотФаҳмиши тарси Худованд: Ҳикмат ва зиндагии муқаддасВақте ки мо дар бораи тарс фикр мекунем, мо майл дорем, ки ин калимаро бо даҳшат алоқаманд кунем. Луғати Вебстер тарсро ҳамчун «ҳисси изтироб ва изтироб, ки аз мавҷудият ё наздикии хатар, бадӣ, дард ва ғайра ба вуҷуд омадааст» муайян мекунад. Барои бисёриҳо, ин ҳиссиётеро, ки онҳо ҳангоми дидани мор, боздид аз духтур ё эҳсоси хатари шадид эҳсос мекунанд, тавсиф мекунад.13 Ҳадди ақал хондан·Тим Ҳадли
ОзмоишҳоОё мо аз имтиҳон мегузарем? Омӯзиш тавассути озмоишҳои ҳаётҲадаф барои масеҳӣ бештар ба Масеҳ монанд шудан аст. Падар моро «пешакӣ муайян кардааст, ки ба сурати Писари Худ мувофиқат кунем, то ки Ӯ дар миёни бародарони бисёр нахустзода бошад» (8:29) Мо дар омӯзиш қарор дорем, аммо ҳадаф гирифтани диплом нест13 Ҳадди ақал хондан·Кевин Квартелл
ФайзГуноҳи Довуд ва файзи Худо дар шуморидани мардумКитобҳои Самуил ва Подшоҳон ба подшоҳон ва мардум ҳамчун тобеъи Худо нигоҳ мекунанд. Вақоеънома машваратҳои Худо, ё нақшаҳои файзро таъкид мекунад. Ин аст сабабе, ки Вақоеънома таърихи Шоулро танҳо дар чанд оят зикр мекунад, дар муқоиса бо тафсилоти дар 1 Самуил овардашуда.13 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ҒамҒам, гуноҳ, тавба ва бахшиш шарҳ дода шудаастЧор калимаи дар унвони мо – «ғам, гуноҳ, тавба ва бахшиш» – ҳама метавонанд ба муносибатҳои инфиродии мо бо одамони дигар татбиқ шаванд. Биёед бубинем, ки ин калимаҳо аз нуқтаи назари Худо чӣ маъно доранд ва чӣ гуна онҳо дар муносибати мо бо Ӯ иштирок мекунанд.13 Ҳадди ақал хондан·Дэвид Пикеринг
АзобФаҳмиши азоб: Нигоҳи Китоби Муқаддас ба дардВоқеияти ғамангез ин аст, ки азоб дар атрофи мост ва як қисми мавҷудияти мо шудааст. Мутаассифона, Худо аксар вақт барои ҳамаи ғамҳо ва дардҳо дар ҷаҳон гунаҳкор дониста мешавад. Китоби Муқаддас дастури Худост, ҳатто дар бораи азоб. Рӯйхат метавонад давом кунад.14 Ҳадди ақал хондан·Ричард Барнетт
Исои МасеҳҲашт натиҷаи пирӯзии Масеҳ бар гуноҳ ва маргҲашт натиҷаи пирӯзии Масеҳ бар гуноҳ ва маргро омӯзед. Инҳо ҷалол додани Калисо, барқароршавии Исроил ва Малакути Худоро дар бар мегиранд.15 Ҳадди ақал хондан·Роҷер Пенни
УмедУмеди мавқуфгузошташуда: Пайдо кардани имон дар бефарзандӣ ва интизорӣОяти Китоби Муқаддас мегӯяд: «Умеди ба таъхир афтода дилро бемор мекунад» (Мас. 13:12 NKJV) Баъзе занони масеҳӣ ин муддати интизориро бо шавҳаронашон аз сар гузаронидаанд. Баъзеҳо дар ниҳоят фарзандони худро доштанд; яке қарор дод, ки фарзандхондӣ кунад; яке то ҳол интизор аст. Таҷрибаҳои онҳо, ки бо саҳифаҳои15 Ҳадди ақал хондан·Стивен Кэмпбелл
ҲикматАз намунаҳои Китоби Муқаддас ҳикмат ва фаҳмишро омӯхтанНамунаи Нӯҳ аввалин марди «одил» аст, ки дар Китоби Муқаддас зикр шудааст (Ҳас. 7:1) Намунаи Нӯҳ Нӯҳ як фарқияти азимеро байни Нӯҳ ва мардуми замони ӯ нишон медиҳад. Ҳамчун Намунаи зинда ва комили мо, Худованд Исо гуфт: «Юғи Маро бар худ гиред ва17 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
ИтоаткорӣНофармонии Юнус: Поён рафтан, даромадан, ба муқобили Худо рафтанКитоби Юнусро омӯзед, ки сафари ӯро аз нофармонӣ ба Нинве, дуои ӯ дар моҳӣ ва файзи доимии Худо пайгирӣ мекунад.21 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳБузургии Масеҳ дар аъмол ва корҳои аҷоиби ӮИсои Масеҳ на танҳо дар шахсияти худ ва вазифаи худ, балки дар аъмоли худ низ бузург аст. Корҳои аҷоиби Ӯ бисёр одамонро ба ҳайрат овард.1 Ҳадди ақал хондан
ОзмоишҳоОзмоишҳо ба истодагарӣ, муҳофизат ва эътимод ба Худо мебарандКашф кунед, ки чӣ тавр Худо озмоишҳоро барои мустаҳкам кардани имон ва муҳофизати пайравони худ истифода мебарад, ҳатто вақте ки азоб фаҳмидан душвор аст.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоЁфтани шодӣ ва баракат дар рӯзи боронӣ тавассути дуоРӯзи боронӣ метавонад баракати рӯҳонӣ бошад. Ин шеър ба истифодаи вақти иловагӣ барои хондан ва дуо кардан, ёфтани шодӣ дар ҳузури Масеҳ сарфи назар аз обу ҳаво ташвиқ мекунад.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БиҳиштОё табиби ҷодугар метавонад масеҳиро аз осмон бозпас хонад?Вақте ки масеҳӣ мемирад, ӯ бо Худованд аст, аз дастрасии табибони ҷодугар берун аст. Ҳикояи Ҷодугари Эйндор назорати Худоро нишон медиҳад, на қудрати шайтониро.2 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
НаҷотТилло, нуқра ва биринҷ: Металлҳои қиматбаҳо дар НавиштаҳоКитоби Муқаддас Каломи Худост, аммо шунавандагони пешбинишуда Худо нест, балки мо ҳастем. Аз ин рӯ, мо метавонем интизор шавем, ки онро дар аксари мавридҳо ба таври оддӣ фаҳмидан мумкин аст, зеро Худо кӯшиш накардааст, ки паёми асосии онро пинҳон кунад. Ҳамзамон, муаллифии илоҳӣ равшан нишон медиҳад, ки дар саҳифаҳои он ҳақиқатҳои амиқтар мавҷуданд, ки барои фаҳмидан ҷустуҷӯ ва мулоҳизаро талаб мекунанд.12 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҳокимияти ХудоКудай эмне үчүн Эйдендин борборуна билим дарагын койгонКудай жакшылык менен жамандыкты таануу дарагын баш ийүүчүлүктү сыноо үчүн ачык жерге койгон, ката эмес.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобОн чизе ки мо дар бораи азоб аз китоби Аюб меомӯземФаҳмишҳоро дар бораи азоб аз китоби Аюб омӯзед. Кашф кунед, ки чӣ гуна таҷрибаи Аюб метавонад фаҳмиши моро дар бораи Худо ва озмоишҳои худамон амиқтар кунад.5 Ҳадди ақал хондан·Том Стир
РӯҳафтодагӣШифои шашқадами Худо барои дилшикастагии рӯҳонӣШаш қадами китоби муқаддасро барои бартараф кардани дилшикастагии рӯҳонӣ ва нав кардани қуввати худ тавассути қудрат ва ҳузури Худо кашф кунед.6 Ҳадди ақал хондан·Том Палмер
