Шогирдӣ
Павлус имондорони навро мисли модаре, ки ба кӯдаки худ ғамхорӣ мекунад, дӯст медошт ва онҳоро мисли падаре, ки фарзандони худро таълим медиҳад, роҳнамоӣ мекард. Ӯ мухолифатеро, ки тассалуникиён дучор шуда буданд, медонист, зеро худаш низ бо он рӯ ба рӯ шуда буд. Дар Қисми 3 мо ба шодии Павлус назар мекунем, ки се маротиба зикр шудааст (1 Тас. 2:19,20