Мубориза тақрибан панҷ дақиқа давом кард, то он даме, ки моҳӣ дар зери ӯ қарор гирифт. Вақте ки ӯ барои дидани ин сайд хам шуд, лағжида, сарашро ба об зад. Бо курта ва мӯзааш дар об истода натавонист ва барои нафас ва ҳаёташ мубориза бурданро оғоз кард.
Худо аз аввал ҳамаи он чиро, ки рӯй медод, медонист, аммо Ӯ нақшае дошт, ки бо он мубориза барад. Дар нақшаи Худо Писари маҳбуби Ӯ «ҷисм мешуд» (Юҳ. 1:14) ва «дар инсоният шарик мешуд, то ки бо марги Худ»
