НаҷотФаҳмидани он ки чаро Исои Масеҳ барои наҷот додани гуноҳкорон омадМасеҳ ба ҷаҳон зиёда аз 2000 сол пеш омад, аммо Ӯ чаро омад? Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки чаро. Ҳар як бемории инсонӣ танҳо як аломати ин бемории ахлоқӣ аст. Гуноҳ бузургтарин мушкилоти инсон аст, гуноҳи инсон бузургтарин мушкилоти инсон аст.3 Ҳадди ақал хондан·Ҷ. Б. Н.
НаҷотБаракати беҳтаре мехоҳед? Тӯҳфаи наҷоти Худоро кашф кунедКитоби Муқаддас мегӯяд: «Музди гуноҳ марг аст, ин баракат не, балки лаънат аст! Мо бешубҳа даҳ аҳкомро риоя карда наметавонем, зеро дилҳои мо аз дилҳои гузаштагони мо беҳтар нестанд. Мо ҳама гуноҳ мекунем, зеро мо гуноҳкорем ва оқибати гуноҳҳои мо марг аст.3 Ҳадди ақал хондан·Г. Ҳ. Б.
НаҷотМо бояд гуноҳро тавассути ғалабаи Масеҳ ҳар рӯз мағлуб кунемМасеҳ гуноҳ, марг ва дӯзахро мағлуб кард. Ҳамчун имондорон, мо дар ғалабаи Ӯ шарикем, аммо бояд ҳар рӯз ҷисмро тавассути имон мағлуб кунем.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХушхабари шодии бузург: Паёми Инҷили МасеҳФаришта хушхабари шодии бузургро эълон кард: Инҷили таваллуд, марг ва эҳёи Масеҳ.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотИсои Масеҳ барои наҷот додани гуноҳкорон омад, ки ман сардори онҳоямПавлус таъкид мекунад, ки Исои Масеҳ ба ҷаҳон омад, то гуноҳкоронро наҷот диҳад, ки ин ҳақиқат сазовори қабули умумӣ аст.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотФайзи Худо: Наҷот ва наҷот дар Исои МасеҳМаънои файзи Худоро, ки Павлус дар Титус 2 тавсиф кардааст, омӯзед, ки ба ҷанбаҳои наҷотбахш, ивазкунанда, сафедкунанда ва оштӣдиҳандаи он тамаркуз мекунад.3 Ҳадди ақал хондан
НаҷотАввалин эълони омадани Исо: Аз Ҳастӣ то ҶолҷӯтаПаёми Наҷотдиҳандаи оянда дар Китоби Муқаддас хеле барвақт, ҳатто пеш аз бунёди ҷаҳон пайдо мешавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАбадият дар назар: Наҷот додани ҷон аз қабрЗабур 49 ба мо меомӯзонад, ки бо абадият дар назар зиндагӣ кунем, на ба сарватҳои заминӣ эътимод кунем. Кашф кунед, ки чӣ тавр Худо ҷонро аз марг тавассути Масеҳ наҷот медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотМақсади Худо дар роҳнамоии Исроил тавассути биёбонХудо аксар вақт моро аз роҳҳои душвор, на осонтарин, мебарад, то моро омода созад ва вобастагӣ ба Ӯро омӯзонад. Роҳнамоии илоҳии Ӯро дар ҳаёти худ кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотИсои Масеҳ: Ягона Миёнарав байни Худо ва инсонБифаҳмед, ки чаро Исои Масеҳ ягона Миёнарав байни Худо ва инсоният аст. Омӯзед, ки чӣ гуна ҳаёти бегуноҳ ва қурбонии Ӯ дар салиб моро бо Худо муросо мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҲадафи ниҳоии мо: Наҷот ёфтан барои ибодати Худои Падари моҲадафи аслии наҷотро кашф кунед: на танҳо барои гурехтан аз дӯзах, балки барои он ки Худо тавассути ҳаёти мо ибодат ва ҷалол дода шавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотАммо Худо! Раҳмат, Муҳаббат, Меҳрубонӣ ва Файзи Ӯро кашф кунедКашф кунед, ки чӣ тавр раҳмати фаровон, муҳаббати бузург, меҳрубонии фаровон ва файзи аҷиби Худо мурдагии моро дар гуноҳ ба ҳаёти нав табдил медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотҒалаба бар тарс: Таваллуди Масеҳ муҳаббати комил меорадБифаҳмед, ки чӣ тавр таваллуди Исо хушхабарро барои бартараф кардани тарс, гуноҳ ва шарм, ки аз гуноҳ ба вуҷуд омадаанд, овард. Бифаҳмед, ки чӣ тавр муҳаббати комил ҳама гуна тарсро берун мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотКашфи лаҳзаҳои «Аммо Худо»: Лаҳзаҳои лангар барои сафари ҳаётКонсепсияи библиявии лаҳзаҳои «Аммо Худо»-ро омӯзед, ки дар он дахолати илоҳӣ ҳаётро ба таври куллӣ тағйир медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотМуҳаббати бепоёни Худо: Масеҳ барои мо ҳангоми гуноҳкор буданамон мурдҲақиқати амиқи муҳаббати бепоёни Худоро, ки тавассути марги Масеҳ барои мо ҳангоми гуноҳкор буданамон зоҳир шудааст, кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотЗани имондор: Шифо тавассути имон ба ИсоДостони занеро, ки хунравӣ дошт ва имони бепоёни ӯро ба Исо омӯзед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр ламс кардани ӯ шифо ва сулҳи фаврӣ овард.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотНаҷотро фаҳмидан: Барраи Худо ҳамчун Ҷойгузини моТасвири равшани Аҳди Қадимро дар бораи наҷот омӯзед, ки дар он қурбонии барра харро наҷот медиҳад ва ба кафорати ниҳоии Масеҳ барои гуноҳ ишора мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотФаҳмиши қудрати бепоён ва кофии ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр файзи Худо наҷотро оғоз мекунад, имонро нигоҳ медорад ва ҳамаи эҳтиёҷотро, аз нони ҳаррӯза то ҷалоли абадӣ, таъмин менамояд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотБеназирии Худо ва Масеҳ: Ҳеҷ кас монанди Худои Ешурун нестХудои Ешурун дар байни ҳама мавҷудот беназир аст, дар муқаддасӣ, эътимоднокӣ ва адолат беҳамтост.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотДарёфти тасаллои қавӣ дар Худо дар миёни душвориҳои зиндагӣКашф кунед, ки чӣ тавр Худо барои қавми худ, ҳатто дар миёни бузургтарин душвориҳои зиндагӣ, тасаллои қавӣ медиҳад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотЁфтани осоиштагӣ дар марг: Намунаи Исо ва умеди мӯъминБифаҳмед, ки чӣ тавр марги Исо барои мӯъминон осоиштагӣ ва пирӯзӣ пешниҳод мекунад. Тарси маргро тавассути пирӯзии Масеҳ ва умеди ҳаёти ҷовидонӣ мағлуб кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотДуои муборизаи Исо дар Ҷатсамонӣ ва намунаи моАмиқи итоат ва азоби Исоро дар Ҷатсамонӣ, ки дар Ибриён 5:7-8 таъкид шудааст, биомӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотБахшиши меҳрубононаи Исо: Ҳукми файзбахш барои гуноҳкоронИсо ба гуноҳкорони тавбакунанда бахшиши меҳрубонона ва ҳукми файзбахш пешниҳод мекунад. Раҳмати Ӯ, ки дар Ҷолҷота нишон дода шудааст, ҳама гуноҳҳоро мешуяд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотХудо барои шумост: далели дастгирӣ ва муҳаббати бепоёни ӮБифаҳмед, ки чӣ тавр атои Худо аз Писари худ ва эҳёи Исо муҳаббат ва дастгирии устувори Ӯро барои мо исбот мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
