НаҷотАгар мо ин қадар наҷоти бузургро нодида гирем, чӣ тавр гурехта метавонем?Табиати ҳамаҷонибаи наҷотро аз наҷот аз ҷазо ва қудрати гуноҳ то наҷоти оянда аз ҳузури он омӯзед.10 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Шоми ХудовандШикастани нон: Фаҳмиши принсипҳои муоширатБифаҳмед, ки кӣ бояд дар шикастани нон иштирок кунад ва чаро, бо таваҷҷӯҳ ба садоқат ба принсипҳои тағйирнопазири Худо ва ҳузури Худованд.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотБартараф кардани шубҳа: Ёфтани итминон дар файзи ХудоСабабҳои шубҳаи рӯҳониро омӯзед ва кашф кунед, ки чӣ тавр итминони ҳақиқии наҷотро тавассути файзи фаровони Худо ва кори анҷомёфтаи Масеҳ пайдо кардан мумкин аст.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳМаънои библиявии «Устод»: Таҳқиқи калимаи юнонӣҲашт калимаи гуногуни юнониро, ки дар Аҳди Ҷадид ҳамчун «Устод» тарҷума шудаанд ва маъноҳои хоси онҳоро барои Масеҳ кашф кунед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Амнияти абадӣАбадиии бехатарӣ: Имондорон ҳеҷ гоҳ дар Масеҳ нобуд намешавандКафолати Китоби Муқаддасро дар бораи амнияти абадии имондорон дар Исои Масеҳ кашф кунед. Фаҳмед, ки чӣ тавр наҷот, як бор қабулшуда, гум шуда наметавонад.5 Ҳадди ақал хондан
Рушди рӯҳонӣБартараф кардани танбалии рӯҳонӣ дар рӯзҳои охирХатарҳои танбалии рӯҳонӣ ва чӣ гуна беэътиноӣ ба дуо ва Навиштаҳо ба мутобиқат бо ҷаҳон мебарад, кашф кунед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ВафодорӣСодиқ дар рӯзҳои охир: Устувор истодан дар МасеҳКашф кунед, ки чӣ тавр дар замонҳои хатарнок содиқона зиндагӣ кардан, дарсҳо аз ҷанговарони Довуд ва таълимоти Павлуси ҳавворӣ гирифтан.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШукргузорӣРаҳмати доимии Худо: Даъват ба шукргузорӣ аз Забур 136Забур 136 аз 26 оят иборат аст, ки ҳар яки он бо калимаҳои «Раҳмати Ӯ то абад боқӣ мемонад» ва насиҳате, ки чанд маротиба такрор шудааст, ки «шукр гӯед» ба Худованд ё ба Худо. Ҳеҷ зарурате нахоҳад буд, ки муқаддасонро дар ҷалол ба шукргузорӣ ташвиқ кунанд, зеро дар он ҷо6 Ҳадди ақал хондан·А. Ҷ. Поллок
РӯҳбаландкунӣКалимаи «Хурсанд бош»-ро кашф кардани тасаллӣ ва қудратКалимаи юнонии «Тарсео» ва паёми рӯҳбаландкунандаи онро, ки Исо барои овардани тасаллӣ ва ҷасорат дар миёни мусибатҳои зиндагӣ истифода бурдааст, омӯзед.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣАз кӯдак то марди Худо: Рушди рӯҳонии ТимотиюсПавлус Тимотиюсро кӯдак, ҷавон ва марди Худо номид. Рушди рӯҳонии Тимотиюс ва маънои онро барои имондорони имрӯза омӯзед.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ПешгӯӣСамуил ва Исоро муқоиса кунед: Пайғамбар, Коҳин, Подшоҳ, НозирӣМуқоисаи байни Самуил ва Исоро ҳамчун пайғамбарон, коҳинон ва назирон омӯзед. Дарсҳои рӯҳонӣ ва рӯҳбаландкуниро барои масеҳиён кашф кунед.6 Ҳадди ақал хондан·Пол Палмер, Ср.
НинвеФаҳмидани Наҳум: Даъвои Худо, Доварӣ, ТавбаБиниши пайғамбар Наҳумро дар бораи доварии одилонаи Худо бар зидди Нинве ва даъвати Ӯ ба тавба омӯзед.6 Ҳадди ақал хондан·Пол Палмер, Ср.
ОфаринишФаҳмиши офариниши Худо, замон, абадият ва осмонХудо осмон ва заминро офарид, ва Худо гуфт: «Бигзор дар миёни обҳо фазое бошад» (ояти 1:20) Худо гуфт: «Бигзор фазои об бошад» – Худо фазоро Осмон номид.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
Ҷанги рӯҳонӣБарои рӯҳонӣ тамоми зиреҳи Худоро фаҳмидан ва истифода бурданМасеҳиён бо муноқишаи рӯҳонӣ рӯ ба рӯ мешаванд, на бо ҷисму хун. Худо тамоми зиреҳро барои истодагарӣ кардан бар зидди найрангҳои иблис ва мағлуб кардани зулмот таъмин мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонРӯъёи Ҳабаққуқ: Зиндагӣ бо имон дар замонҳои бад имрӯзКашф кунед, ки чӣ тавр рӯъёи Ҳабаққуқ дар бораи ҷалоли Худо ба мо меомӯзонад, ки дар замонҳои душвор бо имон зиндагӣ кунем. Омӯзед, ки ҳатто вақте ки шароит ноумедкунанда ба назар мерасад, шодӣ кунед.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонРоҳи имон: Роҳ рафтан дар ирода ва ҷалоли ХудоРоҳи имонро тавассути Иброҳим, Юсуф ва Мусо омӯзед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр Худо қавми Худро тавассути озмоишҳо барои ҷалол додани Ӯ дастгирӣ мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобРоҳи танг ба ҷалол мебарад: Фаҳмиши мусибатРоҳи танг аз дарвозаи танг оғоз мешавад, ки бо мусибат нишон дода шудааст. Аммо ин роҳи фишурдашуда ба кӯчаи васеи осмон, ки бо тилло фарш шудааст, мебарад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Табиати инсонНокомии инсон ва нақшаи устувори Худо барои калисоСарфи назар аз нокомиҳои доимии инсоният дар тӯли давраҳо, нақшаи Худо барои калисо комил ва бебаҳс боқӣ мемонад.4 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣФаҳмиши шароит ва арзиши масеҳӣМаънои библиявии шогирдӣ, табиати рӯҳонии он ва арзиши пайравӣ аз Масеҳро омӯзед.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣДар мусобиқаи имон давидан: Худотарсӣ бар машқи ҷисмонӣПавлус тасвирҳои варзишии юнониро барои таълим додани масеҳиён дар бораи ҷанги рӯҳонӣ, худдорӣ ва давидан дар мусобиқаи имон бо истодагарӣ истифода мебарад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ЭҳёАҳамияти эҳёи Масеҳ барои имондоронЭҳёи Исои Масеҳ барои масеҳият марказӣ буда, асоси ҳамаи баракатҳои илоҳиро таъмин мекунад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонАз ғолибон бештар шудан: Тавассути қавитар шуданМӯъминон аз озмоишҳо «аз ғолибон бештар» мебароянд ва бо кӯмаки Худо қавитар мешаванд. Аз намунаҳои имон ва устувории Аюб ва Петрус омӯзед.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ГунаҳТамаъкорӣ: Муносибати масеҳӣ ба қаноатмандӣТамаъкориро, ки гуноҳи пинҳонӣ аст ва аз ҷониби Китоби Муқаддас маҳкум шудааст, ки ба нофармонӣ, дурӯғгӯӣ ва куштор мебарад, омӯзед.8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ШогирдӣИмрӯз дар сухан ва рафтор намунаи имондорон бошедДастури Павлус ба Тимотиюс дар бораи намуна будан дар сухан, рафтор, муҳаббат, рӯҳ, имон ва покӣ имрӯз ба ҳар як масеҳии ҷавон дахл дорад.8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
