Исои МасеҳТӯҳфаи дуруст дар вақти дуруст – Лангарҳо барои ҳаётКашф кунед, ки чӣ тавр ҳар се аъзои Сегона дар фиристодани Исои Масеҳ, тӯҳфаи комили Худо барои инсоният, иштирок доштанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ЭҳёХудо Исоро аз мурдагон эҳё кард: Умед ва итминони моКашф кунед, ки чӣ тавр Худо Исоро аз мурдагон эҳё кард, ки ба имондорон озодӣ аз маҳкумият ва умеди зиндаро пешкаш мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТасаллӣМаънои тасаллодиҳанда будан мисли Титус барои дигаронБифаҳмед, ки чаро Павлус дар Титус тасалло ёфт ва чӣ гуна Худо имондоронро барои тасалло додани рӯҳафтодагон истифода мебарад. Имрӯз омӯзед, ки тасаллодиҳандаи «мисли Титус» бошед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТарсҒалаба бар тарс: Таваллуди Масеҳ муҳаббати комил меорадБифаҳмед, ки чӣ тавр таваллуди Исо хушхабарро барои бартараф кардани тарс, гуноҳ ва шарм, ки аз гуноҳ ба вуҷуд омадаанд, овард. Бифаҳмед, ки чӣ тавр муҳаббати комил ҳама гуна тарсро берун мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
СулҳПайдо кардани сулҳ бо Худо тавассути қурбонии Исои МасеҳСулҳе, ки фариштагон дар таваллуди Исо эълон карданд, сулҳ бо Худоро ифода мекунад, ки ба воситаи марг ва эҳёи Масеҳ имконпазир гардидааст.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Аҳди ИброҳимМасеҳ: Насли ваъдашуда ва иҷрои ваъдаҳои ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр Масеҳ «Насли» ваъдашудаи Худост, ки ваъдаҳои қадимиро ба Иброҳим барои баракати ҳамаи халқҳо иҷро мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АзобЁфтани маъно дар азоб тавассути ваъдаҳои ХудоКашф кунед, ки чӣ тавр азоби масеҳӣ, ҳарчанд бемаънӣ ба назар мерасад, вазни абадии ҷалолро фаъолона омода мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳНури ҳаёт: Пайравӣ аз Исо ва таҷрибаи ХудоМаънои амиқи Исоро ҳамчун «нури ҳаёт» ва чӣ гуна пайравӣ аз Ӯ роҳи моро равшан мекунад, омӯзед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣБештар аз ғолибон: Ғалаба бар васваса ва душворӣКашф кунед, ки чӣ тавр муноқишаҳои рӯҳонӣ ва васвасаҳо метавонанд имон ва хислати шуморо мустаҳкам кунанд ва шуморо ба воситаи Масеҳ бештар аз ғолиб гардонанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳХидмати ҳозираи Масеҳ ҳамчун Ходими ОсмонӣМасеҳ ҳамчун Саркоҳин ва Ходими маъбади осмонӣ хидмат мекунад, ки ба ҳамаи имондорон дастрасии мустақим ба Худоро медиҳад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳИсо: Саркоҳини ҳамдарди мо дар замони эҳтиёҷМасеҳ, Саркоҳини Бузурги мо, бо имондорон дар озмоишҳои онҳо комилан ҳамдардӣ ва кӯмак мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рӯҳи МуқаддасРӯҳи Муқаддас бар Масеҳ истироҳат мекунад ва дар мо сокин астБифаҳмед, ки чаро Рӯҳи Муқаддас ҳамчун кабӯтар бар Исо фуруд омад ва чӣ тавр амалҳои мо метавонанд Рӯҳеро, ки дар дохили мо сокин аст, ғамгин кунанд.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
РӯзаКушодани қудрати Худо: Нақши дуо ва рӯзадорӣ имрӯзКашф кунед, ки чӣ тавр дуо ва рӯзадорӣ қудрати Худоро мекушоянд, чунон ки дар таълимоти Исо ва нокомии шогирдон дида мешавад.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Нур ва торикӣИсо, Нури ҷаҳон: Ғалаба бар торикии рӯҳонӣҶаҳон пур аз торикӣ аст, аммо Худо нур аст. Кашф кунед, ки чӣ тавр Исо, нури ниҳоӣ, моро аз торикӣ раҳо мекунад ва бахшиши гуноҳҳоро пешниҳод мекунад.3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
БоварӣХудованд Ёвари ман аст: Пайдо кардани қувват дар заъфКашф кунед, ки чӣ тавр файзи кофии Худо моро дар заъф дастгирӣ мекунад. Омӯзед, ки ба Худованд ҳамчун ёвари худ дар ҳар ҳолат эътимод кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасотПайравӣ ба худотарсӣ ва муқаддасӣ ҳамчун имондорони масеҳӣМаънои ҳақиқии худотарсӣ ва муқаддасиро, ки чӣ тавр онҳо ба хислат ва рафтори мо алоқаманданд ва чаро ҳарду барои пайравӣ ба Масеҳ муҳиманд, кашф кунед.3 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
Ҳамду саноЗабур 103: Панҷ сабаби пурқувват барои ҳамду санои ХудовандПанҷ сабабро барои ҳамду санои Худо аз Забур 103 омӯзед: бахшиш, шифо, наҷот, муҳаббат ва қаноатмандӣ. Муҳаббати беандозаи Ӯро кашф кунед!3 Ҳадди ақал хондан·Ҷорҷ Ҳоук
ИздивоҷИздивоҷе, ки барои осмон сохта шудаастДар Аҳди Қадим якчанд издивоҷ сабт шудааст, ки ба воқеаи аз ҳама интизоршаванда, ки шояд дер наояд, фаҳмиш медиҳад. Дутои онҳо тасвири пайғамбаронаи издивоҷи Барраро пешниҳод мекунанд. Пеш аз баррасии ин маросимҳо, шояд муфид бошад, ки ба протоколи умумии марбут ба тӯйи қадимии яҳудӣ назар андозем.9 Ҳадди ақал хондан·Г. Ҳ. Б.
ИздивоҷЧиркөө жана Обо: Машаяктын түбөлүк колуктусун түшүнүүКитоби Муқаддас пур аз достонҳои бузурги ишқ аст дар бораи Худованд, ки халқи Худро меҷӯяд. Боби аввали Китоби Муқаддас бо дарё (Ҳас. 2:10), дарахт (ояти 9), мард (ояти 8) ва арӯс (оятҳои 18-24) оғоз меёбад.9 Ҳадди ақал хондан·Ширин Гобриал
АзобПавлуси азиятҳо: Шаҳодатномаи истодагарии масеҳӣАзиятҳои васеи Ҳаввори Павлусро ва чӣ гуна онҳо истодагарии масеҳиро намуна мекунанд, омӯзед. Бифаҳмед, ки Худо озмоишҳоро барои ҷалоли худ чӣ гуна истифода мебарад.9 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
БашоратдиҳӣХидмати пурғалабаи Павлус: Ҳаввории интихобшуда барои халқҳоДуредгар ҳамчун Писари Худо мӯҳрҳои Аҳди Қадимро шикаст ва пардаеро, ки ҷалоли Худоро аз чашмони инсон пинҳон карда буд, бардошт. Ӯ Падари Худро дар Худаш ошкор кард ва ба Филиппус гуфт: «Ҳар кӣ Маро дидааст, Падари Падарро дидааст» (Юҳ. 14:9)9 Ҳадди ақал хондан·Том Саммерҳилл
ШогирдӣНамунаи Павлус: Ҷасорат, ростқавлӣ ва беайбӣ дар хидматҲаёти Павлус ба паёми ӯ мувофиқат мекард; ӯ пайваста зиндагӣ мекард ва мунофиқ набуд. Павлус ба Таслӯникиён рафтори худро дар вақти бо онҳо буданаш хотиррасон кард. Павлус инро барои дифоъ аз худ дар муқобили танқидҳое, ки мухолифонаш пас аз тарк кардани Таслӯникӣ ба миён оварда буданд, анҷом дод. Биёед дар бораи намунаи Павлус бештар омӯзем.9 Ҳадди ақал хондан·Ҷорҷ Ҳоук
ИмонИмондорони намунавӣ ва қудрати тағйирдиҳандаи ИнҷилПавлус миссионер буд, ки дар атрофи баҳри Миёназамин калисоҳо таъсис дод. Сафари дуюми миссионерии ӯ ӯро ба Юнон, ки он вақт Македония ва Ахаия ном дошт, бурд. Ӯ Тимотиюсро фиристод, то имондорони тасалуникиро тафтиш кунад (1 Тас. 2:17-3:3), дар ҳоле ки ӯ ба Қӯринтус рафт.9 Ҳадди ақал хондан·Ҷорҷ Ҳоук
СалибСуханони охирини Исо ва кори наҷоти анҷомёфтаМаънои амиқи фарёди Исоро «Тамом шуд» аз салиб кашф кунед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр ин фарёди ғалаба нақшаи комили наҷоти Худоро ба итмом расонд.9 Ҳадди ақал хондан·Иан Тейлор
