Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки дар рӯзи оянда ҳатто «осмон бо садои бузурге аз байн хоҳад рафт ва унсурҳо бо гармии сахт об хоҳанд шуд, ва ҳам замин ва ҳам корҳое, ки дар он ҳастанд, сӯхта хоҳанд шуд». Ин доварии одилонаи Худо бар зидди бехудоӣ аст (ояти
Наҷот тӯҳфаи ройгон аз Худост, ки тавассути Исои Масеҳ пешниҳод мешавад ва бо имон қабул карда мешавад. Он бо корҳо ё шоистагии шахсӣ ба даст оварда намешавад.