Рушди рӯҳонӣРушди рӯҳонӣ ва пешрафт: Пайравӣ аз намунаи МасеҳҲавворӣ Павлус ғамхории Падарро нисбати имондорони нав дар Таслӯникӣ ва дигар ҷойҳо нишон дод, ки бо муҳаббати самимӣ онҳоро бодиққат назорат мекард. Ҳамчун падари рӯҳонии онҳо, ӯ нигаронии воқеӣ нишон дод, ки барои онҳо модар ва бародари худотарс буд (1 Тас. 2:7-11)18 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
ГунаҳФаҳмидани якравӣ Довуд: Гуноҳи зериобӣСаркашии Довуд ӯро водор кард, ки саршумории беиҷозат гузаронад, ба каломи Худо ва маслиҳати доно беэътиноӣ кунад. Ин «гуноҳи пинҳонӣ»-и ғурур ҳукмро овард.19 Ҳадди ақал хондан
МасалҳоПисари гумроҳ: Фаҳмиши файзи фаровони ХудоҲазрати Исои Масеҳ аз ҷониби пешвоёни динӣ барои муошираташ бо «гуноҳкорон» танқид карда шуд. Фарисиён худписанд буданд ва аз файзи Худо дар ҷустуҷӯ ва қабули ҳамаи онҳое, ки гуноҳ кардаанд, хабар надоштанд. Масеҳ се масалро нақл кард, ки Инҷили файзи Худоро шарҳ медоданд.19 Ҳадди ақал хондан·К. И. Скофилд
БашоратдиҳӣФилиппус, Шимъӯн ва марди ҳабашӣ: Аз Аъмол 8 дарс мегиремБашоратдиҳии Филиппус, имони дурӯғини Шимъӯни ҷодугар ва табдили ҳақиқии хасиёни ҳабаширо дар Аъмол 8 омӯзед.19 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоҚудрати дуо: Имрӯз ба қувваи Худо пайваст шаведДар бораи аҳамияти ҳаётии дуои ҷамъиятӣ ва инфиродӣ барои калисо маълумот гиред. Фаҳмед, ки чӣ тавр ба Падар ба воситаи Писар дуо кардан лозим аст.21 Ҳадди ақал хондан·Тим Ҳадли
ГунаҳАз марги Одам то ҳаёти Масеҳ: Румиён 5 шарҳ дода шудаастРумиён 5:12-21 ошкор мекунад, ки чӣ тавр гуноҳ тавассути Одам ворид шуда, маргро ба ҳама овард. Аммо итоати Масеҳ ба имондорон сафедкунӣ ва ҳаёт меорад.20 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
Рӯҳи МуқаддасКитоби Ғалотиён: Замина, дарсҳо барои имондорони имрӯзаСафари Павлусро дар Ғалотия, муқовимат ва таълимоти дурӯғро омӯзед. Дарсҳои пойдори хидмати ӯро барои имондорони имрӯза кашф кунед.20 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳҚудрат ва аҳамияти номи Исои МасеҳТаъсир ва қудрати амиқи номи Исоро дар тамоми Аҳди Ҷадид, аз шифо то наҷот ва башорат, биомӯзед.21 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
Самари РӯҳФаҳмиши нӯҳ хислати меваи РӯҳСамари Рӯҳ дар Ғалотиён 5:22-23 зикр шудааст. Ин намунаи нӯҳгона дар дигар ҷойҳои Навиштаҳо низ ёфт мешавад, ба монанди нӯҳ баракате, ки Худованд дар Матто 5:1-12 зикр кардааст, нӯҳ атои рӯҳонӣ, ки Павлус дар 1 Қӯринтиён 12:8-10 пешниҳод кардааст, ва Павлус21 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИтоаткорӣНофармонии Юнус: Поён рафтан, даромадан, ба муқобили Худо рафтанКитоби Юнусро омӯзед, ки сафари ӯро аз нофармонӣ ба Нинве, дуои ӯ дар моҳӣ ва файзи доимии Худо пайгирӣ мекунад.21 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
НаҷотИсо, Писари Худо, маро дӯст дошт ва худро барои ман додХудои Писар, ки маро дӯст дошт Ман ба дунё омадам Чизи якрав ва гунаҳкор, Бе ҳадаф ё мақсад, Ғайр аз як ҳаваси худхоҳона, Аммо Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, Ӯ Писари Худро фиристод, то бошад Писари Худо, ки маро дӯст дошт, Ва Худро барои ман дод.1 Ҳадди ақал хондан·Буд Моррис
КафоратМулоҳиза дар бораи фахр кардан танҳо дар салиби МасеҳМулоҳизаи шоирона дар бораи Ғалотиён 6:14, ки дар бораи азоби Масеҳ дар салиб, ки дар он Ӯ гуноҳ ва ҳукми моро бардошт, инъикос мекунад.1 Ҳадди ақал хондан·Буд Моррис
КафоратСалиби аҷиб: Матни гимни классикии Исаак УоттсГимни маҳбуби Исаак Уоттс, ки дар бораи қурбонии Масеҳ ва посухи мо ба садоқати комил ба Наҷотдиҳандае, ки барои мо мурд, мулоҳиза мекунад.1 Ҳадди ақал хондан·Айзек Уоттс
БакшиданБа оила ё калисо додан: Дастури афзалиятноки Китоби МуқаддасПринсипҳои китоби муқаддаси бахшиши молиявиро ҳангоми дучор шудан бо эҳтиёҷоти оилавӣ ва лоиҳаҳои калисо паймоиш кунед.5 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
НаҷотПоксозӣ: Кӯшиши инсон бар зидди наҷоти МасеҳДар ояти аввал мо дар бораи одамоне мехонем, ки кӯшиш мекунанд худро пок кунанд. Дар ояти дуюм мо дар бораи Наҷотдиҳандае мехонем, ки Худро дод, то ки халқеро барои Худаш халос ва пок кунад. Биёед ин тафовутро ва чӣ гуна он ба мо имрӯз дахл дорад, баррасӣ кунем. Оё мо метавонем худро пок кунем?6 Ҳадди ақал хондан·Кевин Квартелл
Рӯҳи МуқаддасБарқарор кардани шодӣ: Гуноҳ, муошират ва Рӯҳи МуқаддасБифаҳмед, ки чӣ тавр ғамгин кардани Рӯҳи Муқаддас муоширатро бо Худо қатъ мекунад ва шодиро кам мекунад, дар ҳоле ки наҷот бехатар мемонад.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ХизматАмалҳои масеҳӣ: Чӣ тавр корҳои шумо тафовут эҷод мекунандКашф кунед, ки чӣ тавр амалҳои шумо, хоҳ калон ва хоҳ хурд, муҳаббати Масеҳро нишон медиҳанд ва дар ҳаёти дигарон тафовути амиқ эҷод мекунанд.4 Ҳадди ақал хондан
МуқаддасшавӣМуқаддасшавӣ ва камолоти бегуноҳӣ дар имондорБиблия таълим медиҳад, ки имондорон дар Масеҳ аз ҷиҳати мавқеъ муқаддас шудаанд, аммо камолоти бегуноҳӣ дар ин зиндагӣ дастнорас аст.4 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
Рушди рӯҳонӣҲананиёи Саркоҳин: Ба зинаҳои динӣ баромаданШахсияти библиявии Ҳананиёро омӯзед, ки ба нақши ӯ ҳамчун саркоҳин, ки дар қудрати динӣ реша давондааст, тамаркуз кунед.7 Ҳадди ақал хондан·Филип Нанн
ИздивоҷМеваи Рӯҳро барои мустаҳкам кардани издивоҷ истифода бурданБифаҳмед, ки чӣ тавр меваи нӯҳгонаи Рӯҳ, ба монанди муҳаббат, шодӣ ва осоиштагӣ, метавонад издивоҷи шуморо мустаҳкам кунад.7 Ҳадди ақал хондан
ФайзНаҷот ва зиндагии худотарсона: Бо файз, на қонунпарастӣБифаҳмед, ки чаро наҷот ба воситаи файз ва имон меояд, на қонунпарастӣ ё риояи қонун. Омӯзед, ки чӣ гуна файз, на қоидаҳо, ба зиндагии ҳақиқии худотарсона оварда мерасонад.8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ИнҷилИнҷил: Назари Китоби Муқаддас берун аз наҷот танҳоКалимаи «инҷил» дарҳол ба зеҳни имондор хушхабареро меорад, ки Худованди мо Исо моро аз ҷазои гуноҳҳоямон наҷот додааст. Аммо калимаи инҷил дар Китоби Муқаддас маънои хеле бештар аз инро дорад. Мавзӯи «инҷил» он қадар бузург аст, ки муолиҷаи он рисоларо талаб мекунад8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ИнҷилОрзуи Инҷил: Зиндагии фаровон дар МасеҳЮҳанно сабти Масеҳро бо ду сабаб навишт: то ки мо имон оварем – сухан дар бораи амали беназире дар гузашта. Ин ба эътимод ба паёми Инҷил барои наҷот ва аз нав таваллуд шудан алоқаманд аст. Ин имон овардан бояд дар камолот доимӣ ва пешрафта бошад, то ки имондор ҳаёти Масеҳро бештар ва бештар нишон диҳад ва лаззат барад ва, на камтар аз он8 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Қонун ва файзБемории Павлус, маҷоз ва озодӣ дар ҒалотиёнҚисми аввали Ғалатиягиҳо боби 4 акнун ба оятҳои 13-18 (Китоби Муқаддас) мегузарад: «Шумо медонед, ки чӣ тавр ман дар аввал ба сабаби заъфи ҷисм ба шумо башорат додам». «Ҳамеша дар кори нек боғайратона дӯст доштан хуб аст, ва на танҳо вақте ки ман бо шумо ҳастам».8 Ҳадди ақал хондан·Милтон Ҷеймисон
