Бифаҳмед, ки чӣ тавр Калисои Худо ва ҳаёти рӯҳонии худро бо истифода аз беҳтарин маводҳо бодиққат созед. Кори мо санҷида мешавад ва мукофоти мо аз он вобаста аст.
Учтадан биринчиси, Хабаққуқ 1:5, шундай дейилади: «Халқлар орасига боқинг, қаранг, ҳайратланиб қотасиз! Чунки сизнинг кунларингизда шундай бир иш қиламанки, айтилса ҳам, ишонмайсиз».