Худованд Исо ду шогирдро фиристод, то аз деҳаи наздик хари ҷавонеро биёранд, ва акнун, дар иҳотаи издиҳоми бузург, Ӯ оҳиста-оҳиста бо он хар ба сӯи шаҳр мерафт. Як нафар фарёд зад: «Ҳусанно!» Дигаре ҷавоб дод: «Ҳусанно!» – ва баъд дигаре
Бифаҳмед, ки бутпарастӣ чист, чӣ гуна он ба муоширати шумо бо Худо таъсир мерасонад ва роҳҳои амалии муайян кардан ва дур кардани бутҳо аз дил ва хонаи шумо.
Мақсади маслиҳати Китоби Муқаддасро кашф кунед ва омӯзед, ки чӣ тавр онро бо фурӯтанӣ қабул кунед. Ғурур ва тактикаи Шайтонро мағлуб кунед, то ҳикмати Худоро қабул кунед.