Симони Петрус аз рӯи касб моҳигир буд ва Худованд Исо он чиро, ки шогирдаш бо он ошно буд, барои таълим додани ӯ истифода бурд. Дар Матто 17 мо як қиссаи дигари моҳиро мебинем, аммо ин қисса ба ҷои тӯр қалмоқро дар бар мегирад ва дарси аҷибе дар бораи шиносоии меҳрубононаи Масеҳ бо халқи худ медиҳад.
Маҷмӯи донишҳои технологии инсон босуръат афзоиш меёбад, ки дар тӯли ду сол беш аз ду баробар меафзояд. Асъор, муассисаҳои молиявӣ ва корхонаҳое, ки як вақтҳо мустаҳкам ҳисобида мешуданд, фурӯ рехтанд. Ахлоқ ва арзишҳои ахлоқӣ дар раванди доимии тағйирот қарор доранд. Ҳатто намунаҳои обу ҳаво низ тағйир меёбанд.