Шоми ХудовандФаҳмидани Шоми Худованд ва мақсади он дар ҷамъомадМақсади Шоми Худовандро дар ҷамъомад кашф кунед, ки ба ёд кардани Масеҳ ва ибодати Падар таъкид мекунад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ОилаДарсҳои таоми Фисҳ барои оилаҳо: Хӯрокхӯрӣ ва муҳокимаСаҳнаро дар он ҳуҷраи болоии омодашуда дар Ерусалим тасаввур кунед, ки дар он ҷо Худованд бо шогирдонаш барои хӯроки Фисҳ, ки ҳоло мо онро «Шоми охирин» меномем, такя зада буд. Саҳнаи хӯроки Фисҳ, ки мо онро «Шоми охирин» меномем.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ВолидайнТаълими Китоби Муқаддас ба кӯдакон: Муносибати библиявӣАз кӯдакӣ, кӯдакон барои муошират тарҳрезӣ шудаанд. Волидон масъулияти библиявӣ доранд, ки ба онҳо Китоби Муқаддасро таълим диҳанд, нақше, ки дар анъанаи яҳудӣ дида мешавад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИздивоҷСе сирри издивоҷи мустаҳкам дар замонҳои душворро кашф кунедБисёр одамон аз он нигаронанд, ки вазъи молиявӣ, оянда ва муносибатҳои оилавии онҳо заиф мешаванд. Мо набояд аз тарс фалаҷ шавем, балки бояд бо имон ба Худо ҳаракат кунем, то муносибатҳои мустаҳкамро дар ҷомеаи заиф нигоҳ дорем. Биёед баъзе сиррҳои муносибатҳои солимро дида бароем. Фарисиён ва саддуқиён дар бораи андозҳо саволҳо доданд,5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ИмонНа ба даст овардан, балки ба даст овардан: Ғалабаро дар Масеҳ қабул карданДухтари ҷавони масеҳӣ ба ман ба наздикӣ гуфт, ки вай ба ҳаёти муоширати бефосила ва ғалаба тавассути фарқ кардани ин ду калима дохил шуд. Солҳо вай кӯшиш мекард, ки ба як меъёри муайяни истироҳат, сулҳ ва қудрат бирасад. Аммо ҳар сол вай аз нишона дуртар мешуд.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ТадҳинФаҳмидани равғани тадҳин барои имондорон дар замони муосирСавол: Мавқеи имондор дар истифодаи равғани тадҳин чӣ гуна аст? Савол, албатта, ба дастури дар Яъқуб 5:14-15 (NKJV) асос ёфтааст, ки мегӯяд: «Оё касе аз шумо бемор аст? Бигзор ӯ пирони калисоро даъват кунад, ва онҳо бар ӯ дуо кунанд, ӯро тадҳин кунанд5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
СегонаХудои Ягона: Фаҳмиши Сегона ва Ҳадафи АбадӣҲақиқати библиявии як Худо дар се шахс ва ҳадафи абадии Ӯро барои офаридани Калисо тавассути қурбонӣ ва ҷалоли Масеҳ омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳУмеди муборак: Бозгашти Масеҳ барои калисои Ӯ шарҳ дода шудаастПаёмбар Мико дар бораи Касе сухан ронд, ки аз Байт-Лаҳм мебарояд ва «Ҳоким дар Исроил хоҳад буд». Марг, дафн, эҳё ва сууд ба дасти рости Худои Ӯ дар байни таваллуд ва ҳукмронии Ӯ қарор хоҳад гирифт. Бисёр дигар Навиштаҳо дар Аҳди Қадим дар бораи омадани Худованд Исо сухан мегӯянд.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Бозгашти дуюмСодиқона зиндагӣ кардан ва хидмат кардан то бозгашти МасеҳИн калимаҳо дар робита бо Шоми Худованд навишта шудаанд, ки Павлус дар 1 Қӯринтиён 11:23-36 зикр кардааст. Ин зиёфати муҳаббат ва ёдбуди меҳрубононаи Ӯст, ки кайҳо пеш, дар шаби хиёнат шуданаш, нон ва пиёларо, рамзҳои ҷисмеро, ки Ӯ дод ва хунеро, ки рехт, гирифт.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳАзобҳои Исои Масеҳ мувофиқи Ишаъё 53Китоби Ишаъё баъзан ҳамчун «Инҷили панҷум» ё «Инҷил дар Аҳди Қадим» номида мешавад. Боби 53 дили он Инҷил аст. Ин боби аҷибро хонда, кас наметавонад набинад, ки барои Худованд ва Наҷотдиҳандаи мо Исои Масеҳ пешгӯӣ шуда буд, ки бо роҳҳои гуногун азоб кашад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасшавӣАмалияи ҷудоӣ аз бадӣ дар зиндагӣ ва ҷомеаҶудоии библиявиро дар ҳаёти шахсӣ, муносибатҳои байнишахсӣ ва ҷамъомади маҳаллӣ фаҳмед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
АбадиятЗиндагӣ барои абадият: Чӣ дар 10,000 сол муҳим хоҳад буд?Дар бораи он фикр кунед, ки чӣ дар ҳақиқат берун аз ин ҳаёт муҳим аст. Ба арзишҳои абадӣ, ба монанди қабули Масеҳ, мева овардан барои Худо ва хидмат ба дигарон тамаркуз кунед.1 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ҲокимиятҲокимияти олии Масеҳ: Такя ба қудрати ХудоБифаҳмед, ки чӣ тавр ҳокимияти олии Масеҳ дар осмон ва замин ба имондорон қувват мебахшад, то Инҷилро сарфи назар аз муқовимати заминӣ пеш баранд.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Бадани МасеҳДаъвати мо ҳамчун аъзои Бадани Масеҳ дар рӯи заминИмондорон аъзои бадани Масеҳ ҳастанд, иттиҳоди амиқе, ки дар рӯи замин бо Ӯ ҳамбастагии содиқонаро талаб мекунад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳИсои Масеҳ, Хизматгори комил ва омодаи ХудоПешгӯии Ишаъёро дар бораи Масеҳ ҳамчун хизматгори Худо, шамшери тез ва тири сайқалёфта, ки ҳамеша барои мақсади илоҳӣ омода аст, омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Шоми ХудовандМасеҳи маҷрӯҳ: Азоб, Ғалаба ва НаҷотМаънои амиқи Масеҳи маҷрӯҳро аз пешгӯӣ дар Ҳастӣ то ғалабаи Ӯ дар Ваҳй омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳХидмати ҳозираи Масеҳ ҳамчун Ходими ОсмонӣМасеҳ ҳамчун Саркоҳин ва Ходими маъбади осмонӣ хидмат мекунад, ки ба ҳамаи имондорон дастрасии мустақим ба Худоро медиҳад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рушди рӯҳонӣРоҳи масеҳии худдорӣ ва пайравӣ аз МасеҳМаънои ҳақиқии худдориро ҳамчун масеҳӣ кашф кунед, на танҳо дар одатҳои дағал, балки дар завқҳои нафис.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҷанги рӯҳонӣЧаро Шайтон бештар ҳангоми интизории ҷавоби дуо ҳамла мекунадШайтон ба мӯъминон бештар сахт ҳамла мекунад, вақте ки онҳо интизори ҷавоби дуо ҳастанд, кӯшиш мекунад, ки имонро ба муҳаббат, қудрат ва вақти Худо такон диҳад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
ДуоДуои ҳақиқӣ, фурӯтанӣ ва эътироф эҳё меорадЭътирофи фурӯтанонаи як пир эҳёи пурқудрати калисоро ба вуҷуд меорад, ки ба тавба ва бахшиши васеъ оварда мерасонад.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Рӯҳи МуқаддасМасеҳи баландбардошташуда ва Рӯҳи Муқаддаси сокин имрӯзДу ҳақиқати асосиро, ки давраи ҳозираи моро фарқ мекунанд, кашф кунед: баланд бардоштани Масеҳ ба осмон ва сокин будани доимии Рӯҳи Муқаддас.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МасеҳиятФаҳмидани табиати илоҳӣ ва инсонии Исои МасеҳТаҳқиқи он ки чӣ тавр Исои Масеҳ, комилан Худо ва комилан инсон, дар вобастагии инсонӣ роҳ мерафт, дар ҳоле ки табиат ва ҷалоли илоҳии Худро нигоҳ медошт.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
МуқаддасшавӣҶисмро латукӯб кардан: Муборизаи Павлус барои худдорӣ дар МасеҳПавлус ҷисми худро мисли муборизагар интизом медод, онро ба воситаи қудрати Масеҳ асир мекард. Бифаҳмед, ки чӣ тавр бо гуноҳ мубориза баред, андешаҳоро назорат кунед ва доимо дуо кунед.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Ҳаёти масеҳӣДавиши масеҳӣ бо сабр ва истодагарӣКашф кунед, ки чӣ тавр ҳаёти масеҳӣ як мусобиқа ба сӯи нишонаи илоҳӣ аст, ки бо роҳи беимон муқоиса карда мешавад.6 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
