Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки дар рӯзи оянда ҳатто «осмон бо садои бузурге аз байн хоҳад рафт ва унсурҳо бо гармии сахт об хоҳанд шуд, ва ҳам замин ва ҳам корҳое, ки дар он ҳастанд, сӯхта хоҳанд шуд». Ин доварии одилонаи Худо бар зидди бехудоӣ аст (ояти
Симони Петрус аз рӯи касб моҳигир буд ва Худованд Исо он чиро, ки шогирдаш бо он ошно буд, барои таълим додани ӯ истифода бурд. Дар Матто 17 мо як қиссаи дигари моҳиро мебинем, аммо ин қисса ба ҷои тӯр қалмоқро дар бар мегирад ва дарси аҷибе дар бораи шиносоии меҳрубононаи Масеҳ бо халқи худ медиҳад.