Масеҳро ҳамчун Худованди Ҷалол омӯзед, ки камолоти ахлоқӣ, расмӣ ва абадии Ӯро муфассал баён мекунад. Ӯ аз ҷониби ҷаҳон рад карда шуд, аммо дар осмон қабул гардид.
Муҳаббати Худо зебоӣ ва бузургии бепоёни камолоти гуногуни Худост (бисёр ва мухталиф). Ин бо ҳам пайвастани ҳамаи он чизест, ки Худост – сифатҳо ва табиати Ӯ. Ин чашма ва манбаи ҳамаи ангезаҳо, мақсадҳо, суханон ва аъмоли Ӯст.
Муаллиф икки марта ўзини «Исо Масиҳнинг асири» деб атаган (Филемон 1,9 KJV). У имони ва Раббимиз Исога бўлган муҳаббати учун занжирбанд қилинган эди. Масиҳийлар сифатида биз ҳам ҳамкорлармиз: «биз Худонинг ҳамкорларимиз»
