Бифаҳмед, ки бутпарастӣ чист, чӣ гуна он ба муоширати шумо бо Худо таъсир мерасонад ва роҳҳои амалии муайян кардан ва дур кардани бутҳо аз дил ва хонаи шумо.
Се «накунед»-и муҳимро ҳангоми маслиҳат пурсидан, ки аз китоби 1 Подшоҳон гирифта шудаанд, омӯзед. Аз домҳои маъмулӣ худдорӣ кунед, то маслиҳати доно пайдо кунед ва қарорҳои дуруст қабул кунед.