АзобЁфтани итминон тавассути тамаркуз ба ҷалоли абадии ноаёнБифаҳмед, ки чӣ тавр ранҷи ҳозира шуморо барои вазни абадии ҷалол омода мекунад. Ба воқеиятҳои ноаён тамаркуз кунед, то навсозии ҳаррӯзаро пайдо кунед ва дилшикаста нашавед.5 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БакшиданБа оила ё калисо додан: Дастури афзалиятноки Китоби МуқаддасПринсипҳои китоби муқаддаси бахшиши молиявиро ҳангоми дучор шудан бо эҳтиёҷоти оилавӣ ва лоиҳаҳои калисо паймоиш кунед.5 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
Ҷанги рӯҳонӣҶанг барои ақлҳо: Ҷанги тӯлонии Шайтон бар зидди ҳақиқатШайтон ҳадафҳои дарозмуддат дорад, то ҳар чиз ва ҳар касеро, ки барои Худо ва ҳақиқати Китоби Муқаддас истодагарӣ мекунад, нест кунад. Иблис масеҳиёнро ҳадаф қарор медиҳад, то онҳоро бо ҳар роҳе, ки имконпазир аст, нест кунад, хароб кунад ва тахриб кунад. Қасди Иблис ин аст, ки пас аз он ки ӯ охирин нишонаи худотарсиро нест кард, ҳамаро дар ҷаҳон ба комили итоат ба худ дарорад.6 Ҳадди ақал хондан·Роҷер Пенни
КафоратОё Исои Масеҳ дар ҳақиқат барои гуноҳҳои мо мурд? Китоби Муқаддас ҷавоб медиҳадМаҷаллаи Файз ва Ҳақиқат мепурсад: Оё Худованд Исо дар ҳақиқат барои гуноҳҳои мо мурд? Барои мо хуб аст, ки дар бораи он чизе, ки аз кӯдакӣ шунидаем, саволҳои муҳим диҳем. Ба он чизе, ки Калом мегӯяд, пайравӣ кунед; нагузоред, ки мулоҳизаҳои теологии инсонӣ, фалсафа, илм ё ҳатто заъфи пиронсолӣ дар дили шумо шубҳа эҷод кунад!6 Ҳадди ақал хондан·Эрвин Луимес
МуқаддасшавӣҲамчун масеҳии нав дар зиндон зиндагӣ кардан: Роҳнамои амалӣРоҳнамои амалии библиявӣ барои масеҳиёни нав дар зиндон дар бораи зиндагӣ кардани имони худ, мубориза бо таъсироти бехудоӣ ва рушди рӯҳонӣ.6 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
НаҷотИсои Масеҳ: Ягона роҳи Биҳишт ва Ҳаёти ҶовидонӣИсо ягона роҳи биҳишт аст. Амалҳои нек шуморо наҷот дода наметавонанд. Имрӯз ба Масеҳ ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ эътимод кунед ва бахшиши гуноҳҳоро қабул кунед.4 Ҳадди ақал хондан·Фред Вурст
АзобВақте ки Худо азобро иҷозат медиҳад: Дарсҳо аз зани АюбАюб хеле мӯҳтарам, сарватманд ва «бузургтарин марди тамоми Шарқ» буд (Аюб 1:3). Фарзандони ӯ аз онҳо гирифта шуданд – ба таври даҳшатнок кушта шуданд, ҳамроҳи хизматгорон. Дороиҳои фаровони онҳо дар муддати хеле кӯтоҳ дуздида ё нобуд карда шуданд.4 Ҳадди ақал хондан·Фран Фрагар
ДуоЧаро дуои доимӣ эътимод ба вафодории Худоро нишон медиҳадИн мақола шарҳ медиҳад, ки чаро масеҳиён бояд барои масъалаҳои муҳим зиёда аз як маротиба дуо кунанд ва идеяи он, ки дуои такрорӣ эътимод надорад, рад мекунад.4 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
МаргОдамон пас аз марг ба куҷо мераванд? Ҷавоби Китоби МуқаддасБифаҳмед, ки Китоби Муқаддас дар бораи он ки одамон пас аз марг ба куҷо мераванд, аз ҷумла маконҳои имондорон ва имоннадорон чӣ таълим медиҳад.4 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
УмедУмеди масеҳӣ: Бозгашти Масеҳ ва ҳадафи моМасеҳиён даъват шудаанд, ки сафир бошанд, башорат диҳанд ва Худоро ибодат кунанд. Умеди ниҳоии онҳо дар рӯи замин бозгашти наздики Исои Масеҳ, Раптура аст.4 Ҳадди ақал хондан·Евгений П. Веддер, Ҷр.
ИмонЗиндагӣ бо имон дар миёни беадолатӣ: Ҳабаққуқ безамонПайғамбар Ҳабаққуқ аз Худо дар бораи беадолатӣ савол дод, аммо омӯхт, ки интизор шавад, мушоҳида кунад ва бо имон роҳ равад, ба ҳокимияти ниҳоии Худо эътимод кунад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
Исои МасеҳМулоҳизаҳо дар бораи дуои Писар: Ҷалоли Масеҳ ошкор шудДуои Масеҳро дар Юҳанно 17 омӯзед, ки Ӯ аз Падар барои ҷалол ёфтан дархост мекунад. Кашф кунед, ки ҳаёти ҷовидонӣ барои имондорон имрӯз чӣ маъно дорад.7 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
БахшишБахшиш, ҳавас, имон: Чӣ тавр масеҳиён бо вақт зиндагӣ мекунандМасеҳиён ҷанбаҳои муваққатии ҳаётро бо бахшиш барои гузашта, ҳавас барои ҳозира ва имон барои оянда идора мекунанд.7 Ҳадди ақал хондан
ОилаБарои ҳар як масеҳӣ бунёди устувори рӯҳонӣ бунёд карданКашф кунед, ки чӣ тавр барои оилаи худ бунёди устувори рӯҳонӣ бунёд кунед. Ин дастур се блоки асосии сохтмонро барои хонаи Масеҳмарказ муайян мекунад.7 Ҳадди ақал хондан
ИздивоҷМеваи Рӯҳро барои мустаҳкам кардани издивоҷ истифода бурданБифаҳмед, ки чӣ тавр меваи нӯҳгонаи Рӯҳ, ба монанди муҳаббат, шодӣ ва осоиштагӣ, метавонад издивоҷи шуморо мустаҳкам кунад.7 Ҳадди ақал хондан
ФайзНаҷот ва зиндагии худотарсона: Бо файз, на қонунпарастӣБифаҳмед, ки чаро наҷот ба воситаи файз ва имон меояд, на қонунпарастӣ ё риояи қонун. Омӯзед, ки чӣ гуна файз, на қоидаҳо, ба зиндагии ҳақиқии худотарсона оварда мерасонад.8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ИнҷилИнҷил: Назари Китоби Муқаддас берун аз наҷот танҳоКалимаи «инҷил» дарҳол ба зеҳни имондор хушхабареро меорад, ки Худованди мо Исо моро аз ҷазои гуноҳҳоямон наҷот додааст. Аммо калимаи инҷил дар Китоби Муқаддас маънои хеле бештар аз инро дорад. Мавзӯи «инҷил» он қадар бузург аст, ки муолиҷаи он рисоларо талаб мекунад8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШикастадилӣЧӣ тавр Худо шикастагиро барои беҳтар кардани муоширати мо истифода мебарадИн моҳ мо дида мебароем, ки чӣ тавр Худо шикастанро барои ошкор кардани амнияти бардурӯғ, заъф ва ташнагӣ ба чизҳои нодуруст истифода мебарад. Дар қисмҳои боқимондаи ин таҳқиқот мо якчанд ҳолатҳоеро баррасӣ хоҳем кард, ки дар онҳо чизе мешиканад. «Худо дар лаззатҳои мо пичиррос мезанад, дар виҷдони мо сухан мегӯяд, аммо дар дарди мо фарёд мезанад»8 Ҳадди ақал хондан·Филип Нанн
Амнияти абадӣАмнияти абадӣ: Кори Масеҳ ва Муҳаббати Илоҳӣ кафолат медиҳадНома ба румиён вақти зиёдеро сарф кардааст, то дар бораи ду мушкилоти бузурге, ки ҳар як инсон аз лаҳзаи таваллудаш дорад, нависад. Мушкилоти гуноҳ ҳамчун принсипи бадӣ дар дохили ӯ – ҷисм – ҳалли ҳардуи ин мушкилотро дорад. Мӯъмин аз гуноҳи худ озод шудааст ва акнун метавонад барои Худо зиндагӣ кунад.8 Ҳадди ақал хондан·Эрнст-Август Бремикер
ШафқатФаҳмиш ва нишон додани шафқати Худо дар ҳаёти моБифаҳмед, ки чӣ тавр Исо ба ранҷу азобдидагон, аз ҷумла беморон, гуруснагон, нобиноён ва мотамзадагон шафқат нишон дод.8 Ҳадди ақал хондан·Милтон Ҷеймисон
Қонун ва файзБемории Павлус, маҷоз ва озодӣ дар ҒалотиёнҚисми аввали Ғалатиягиҳо боби 4 акнун ба оятҳои 13-18 (Китоби Муқаддас) мегузарад: «Шумо медонед, ки чӣ тавр ман дар аввал ба сабаби заъфи ҷисм ба шумо башорат додам». «Ҳамеша дар кори нек боғайратона дӯст доштан хуб аст, ва на танҳо вақте ки ман бо шумо ҳастам».8 Ҳадди ақал хондан·Милтон Ҷеймисон
ШодӣЧаро хушбахт нестем? Кашфи шодӣ дар ҳаёти масеҳӣАҳди Ҷадид аслан ду калимаи юнонӣ дорад, ки ба калимаи англисии «муборак» тарҷума шудаанд. Яке ба «ҳамду суханони нек» ва дигаре ба «хушбахтӣ» дахл дорад. Ибораи «Хушо...», ки дар Хушхабарҳо хеле зиёд омадааст3 Ҳадди ақал хондан·Филип Нанн
ШоҳидӣҚудрати тағйирдиҳандаи Масеҳ дар ҳаёти имондорЛи Стробел, рӯзноманигори соҳибҷоиза, аз ҳамсараш пурсид: «Шуморо чӣ фаро гирифтааст?» Вай нисбат ба ӯ меҳрубонтар, бомулоҳизатар ва ёрдамчиёнтар буд. Ин ӯро водор сохт, ки дар бораи ҳаёти худ фикр кунад, ки чӣ тавр ӯ нисбат ба яке аз кормандони худ бадфеъл буд.3 Ҳадди ақал хондан·Эрни Бартлетт
РӯҳбаландкунӣБарнабос бошед: Хидмати рӯҳбаландӣ дар калисоМисли Барнабос «писари рӯҳбаландӣ» бошед. Омӯзед, ки чӣ тавр ҳамбоваронро рӯҳбаланд кунед, имони онҳоро мустаҳкам кунед ва онҳоро барои самаранок хидмат кардан ба Худо илҳом бахшед.3 Ҳадди ақал хондан
