Худо моро пеш аз таваллуд медонад ва моро ба интихоби ҳаёт даъват мекунад. Умед, бахшиш ва шифоро тавассути файзи Масеҳ, ҳатто пас аз исқоти ҳамл, пайдо кунед.
Ҳар як давраи идораи Худо ба дасти инсонҳо гузошта шуда буд ва аз ин рӯ, ба таври даҳшатнок ноком шуд. Ҳатто коҳинӣ ва мактаби анбиё бо ҳукмронӣ бар қавми Худо ва пул кор кардан аз он чизе, ки Худо ба онҳо бовар карда буд, ба охир расид. Ҳар як нокомӣ ваҳйи нав ва ҷалоли тозаро ба Худои мо ва Масеҳи ваъдашудаи Ӯ овард.
